نکته بازی| برنامهریزی ضعیف است اما شما هم قوی نیستید!
نکته بازی| برنامهریزی ضعیف است اما شما هم قوی نیستید!
روزنامه هفت صبح| صحبتهای سرمربیان تیمها در نشست خبری بعد از بازی، ارتباط مستقیمی با نتایج بازیها دارد. مثلا اگر یک مربی تیمش برده باشد، خیلی به چیزی ایراد نمیگیرد، حتی اگر ایرادی هم بگیرد برای این است که نشان بدهد با وجود فلان مشکل، تیم او خوب نتیجه گرفته است! برعکس اگر تیمی نتیجه نگیرد، همه مقصرند به جز شخص سرمربی!
مثلا سعید دقیقی که تیمش این هفته 2 بر یک مغلوب ذوبآهن شد گفته: «شایسته پیروزی بودیم اما متاسفانه از موقعیتهایی که داشتیم به خوبی استفاده نکردیم. در نیمه دوم ما بازی کاملا یکطرفهای را ارائه دادیم و باید با ۲ یا ۳ گل پیروز میشدیم. متاسفانه لیگ امسال از هر لحاظ چه برنامهریزی و چه روند برگزاری بازیها، مشکل دارد.» خلاصه صحبتهای او این است که شمسآذر خیلی خوب بازی کرده و داوری و برنامهریزی بازیها مشکل دارد!
یا محمود فکری که تیمش در خانه مغلوب فولاد خوزستان شد، حتی در نشست خبری شرکت نکرد اما دستیارش گفت: «وقتی به این تعطیلیها برمیخوریم، شادابی خودمان را از دست میدهیم. اگر تمام این تعطیلیها از قبل مشخص شده بود قابل قبول بود و کادرفنی تیمها میتوانستند برنامهشان را براساس آن تنظیم کنند.» او حتی یک کلمه درباره نقش کادر فنی در این شکست حرف نزد.
عبدالله ویسی سرمربی صنعتنفت هم قبل از بازی با سپاهان گفته بود: «تعطیلات مکرر تیم را بههم میریزد. ما دو هفته است که تماشاگران را نداریم و حالا که میخواهیم در هفته پنجم و ششم مقابل تماشاگران خود بازی کنیم، بازیها لغو میشود و باید هفته هفتم به مصاف سپاهان برویم و در خانه آنها بازی کنیم. چه کسی تصمیم میگیرد که برنامههای لیگ تا این حد به هم میریزد.»
اما نکته اینجاست که صنعتنفت در این فصل دو بار در خانه بازی کرده و یک باخت داشته و یک بار هم در دقیقه 96 از باخت فرار کرده! تنها برد این تیم هم در بازی خارج از خانه به دست آمده است. البته ما بیشتر از مربیان نسبت به برنامهریزی سازمان لیگ اعتراض کردهایم. در ضعیف بودن برنامه بازیها شکی نیست اما مربیان نباید ضعفهای خودشان را پشت این برنامهریزی ضعیف پنهان کنند.
چه چیزی را توجیه میکنید؟ تیم امید نتیجه گرفته!
این روزها مربیان داخلی در مصاحبههای مختلف سعی دارند عملکرد تیم امید و رضا عنایتی را تا حدودی قابل قبول جلوه دهند. آنها از سختیهای کار در تیم امید حرف میزنند و مشکلات پرشمار آن را میشمارند تا به افکار عمومی بقبولانند که همه چیز هم تقصیر کادر فنی نیست.
مثلا مجید جلالی گفته: «ما هیچ زمان آسیبشناسی درستی از دلایل شکست تیم ملی امید نداشتیم و برای همین است که باز هم همان اشتباهات را تکرار میکنیم و من به شما قول میدهم با این روند، باز هم شکست خواهیم خورد. در طول این سالها همواره این تیم مشکل سربازی و عدم همکاری باشگاهها برای در اختیار قرار دادن بازیکنان باشگاهی را داشته و در مواقع حساس هم این دو مسئله به تیم ضربه زده است.»
آرش برهانی هم گفته: «پیشبینی میشد که تیم امید نتیجه نگیرد. بازیکنان را از تیم امید در حساسترین زمان گرفتند و اگر گواردیولا هم روی نیمکت بود نمیتوانست نتیجه بگیرد. تیم ملی امید ابزار لازم را در اختیار نداشت و در واقع به آن کم لطفی شد و فقط اسم تیم ملی روی آن بود.»
علی سامره هم گفته: «باید از همین حالا هدف شناسایی بازیکنان برای چهار سال آینده باشد. اینجوری بهتر است نه اینکه بازیکنان منتخب شده را در ماههای آخر در اختیار مربی بگذاریم و بگوییم چرا بالا نرفتی و مقصر هستی.» میبینید؟ هیچ کس هیچ ایراد فنی از کادر فنی نمیگیرد و همه دارند مشکلات مختلف را دلیل ناکامی تیم امید میدانند. البته ما هم خوب میدانیم که این تیم چه مشکلات بزرگی داشته اما سوال این است که آیا همه این مشکلات باید باعث شود که به تیمی مثل هنگکنگ هم ببازیم؟
آن هم در حالی که دو بازیکن بزرگسال هم در ترکیب تیم وجود دارد؟ نکته مهمتر اما چیز دیگری است. مضمون حرفهای دوستان این است که تیم امید نتیجه نگرفته و ناکام شده به دلایل مختلف! اما واقعیت این است که دوستان بیهوده دارند این حرفها را میزنند. خود عنایتی معتقد است که تیمش نتیجه گرفته، حالا شما دوستان دارید دقیقه درباره چه مشکلی حرف میزنید؟ اصلا مگر عنایتی قبول دارد که تیمش ناکام بوده؟