کاربر گرامی

برای استفاده از محتوای اختصاصی و ویدئو ها باید در وب سایت هفت صبح ثبت نام نمایید

با ثبت نام و خرید اشتراک به نسخه PDF روزنامه، مطالب و ویدئو‌های اختصاصی و تمامی امکانات دسترسی خواهید داشت.

کدخبر: ۴۰۵۳۲۶۳۶
تاریخ خبر:

مرور ضعف‌های مشهود ۳ مدعی قهرمانی

مرور ضعف‌های مشهود 3 مدعی قهرمانی

مرور ضعف‌های مشهود 3 مدعی قهرمانی

روزنامه هفت صبح| در هفته اول لیگ‌برتر، سپاهان به عنوان یکی از جدی‌ترین مدعیان قهرمانی، نمایش کم‌نقصی داشت و واقعا نمی‌شد ضعف مهمی در این تیم دید‌ اما 3 مدعی دیگر، ضعف‌هایی داشتند که می‌تواند در ادامه فصل برای آنها دردسر درست کند و باعث شود از سپاهان جا بمانند.

پرسپولیس: شاید هفته اول مقطع مناسبی برای قضاوت ضعف‌های یک تیم نباشد اما وقتی تیم موردنظر، با سرمربی چند سال اخیر خود کار را شروع کرده و کمترین تغییر را در ترکیب اصلی‌اش داشته، باید ضعف‌هایش را جدی گرفت و نگرانش بود. بزرگ‌ترین ضعف پرسپولیس در بازی هفته اول مقابل آلومینیوم ناهماهنگی موجود در میان بازیکنان بود. نسبت به فصل قبل، کنعانی‌زادگان و شهاب زاهدی به ترکیب پرسپولیس اضافه شده بودند.

این دو تغییر آن هم در حالی که کنعانی سابقه بازی در همین ترکیب را هم دارد، نباید منجر به این ناهماهنگی مشهود در میان بازیکنان شود. شاید بتوان ماجرا را به افت عملکرد چند بازیکن در فاز هجومی مربوط دانست. به جز سروش رفیعی آن هم در یکی دو صحنه، سایر عناصر هجومی پرسپولیس در مقابل آلومینیوم ضعیف ظاهر شدند.

سعید صادقی نشان داد که احتمالا قرار است مثل فصل گذشته فقط در یکی دو بازی معمولی درخششی جرقه‌وار داشته باشد، وحید امیری هم به شکلی کاملا طبیعی و به دلیل بالا رفتن سن و سال، اثرگذاری‌اش را به تدریج از دست داده و به نظر می‌رسد یحیی باید به سرعت چاره‌ای برای این وضعیت پیدا کند.

در نهایت ضعف قابل پیش‌بینی پرسپولیسی‌ها، خط حمله کم‌رمق و بی‌خطر این تیم بود. شهاب زاهدی با وجود دوندگی و تلاش زیاد، خیلی در جریان بازی نبود و تنها فرصت خوبش را با یک ضربه ضعیف از دست داد. نکته مهم دیگر، موقعیت‌های خطرناکی بود که خط دفاع پرسپولیس در مقطعی از بازی به بازیکنان حریف داد و اگر این سهل‌انگاری ادامه داشته باشد، می‌تواند منجر به از دست دادن امتیازات مهمی در مقاطع مختلف شود.

استقلال: قاعدتا از تیم بحران‌زده‌ای که در زمین حریف، در دمای نزدیک به 50 درجه و با کلی حاشیه مدیریتی و فنی، 3 بر صفر به پیروزی رسیده نباید ایراد چندانی گرفت. واقعیت هم همین است که در بازی اول استقلال، مشکل بزرگی در نمایش این تیم دیده نمی‌شد. استقلال، استقلالِ جواد نکونام بود، با مالکیت کمتر، پاس‌های کمتر، ایجاد امید گل کمتر و زدن گل‌های نسبتا زیاد!

مشکل اصلی اما این بود که تیم حریف به شدت ضعیف و بی‌برنامه بود و از سبک بازی استقلال غافلگیر شد و بعد از گل اول نتوانست خودش را جمع و جور کند. شاید اگر تیم باتجربه‌تری در برابر استقلال قرار می‌گرفت، به این راحتی وا نمی‌داد و برای تیم نکونام دردسر درست می‌کرد. مشکل بزرگ استقلال اما همچنان همان مشکل تیم ساپینتو است.

آبی‌ها یک هافبک هجومی طراح ندارند و اگر حریفان بتوانند کناره‌های زمین را در مصاف با استقلال در اختیار بگیرند، می‌توانند امیدوار باشند که به این تیم حتی یک موقعیت گل هم ندهند چرا که استقلال با این هافبک‌ها، توان بازیسازی در میانه میدان و ارسال پاس‌های طولی و عمقی برای مهاجمان و وینگرهایش ندارد.

در نهایت باید به کمبود مهاجم گلزن در فهرست استقلال اشاره کنیم. بعید است ارسلان مطهری به تنهایی بتواند بار خط حمله استقلال را به دوش بکشد و مثلا حداقل 10 گل برای این تیم بزند. جانشین او هم فعلا آرمان رمضانی است که فصل گذشته در لیگ برتر حتی یک گل هم نزد! استقلال نیاز به مهاجمی دارد که حداقل 10 گل در یک فصل بزند اما در فهرست فعلی آبی‌ها، چنین بازیکنی دیده نمی‌شود.

تراکتور: ضعیف‌ترین نمایش را در میان مدعیان، تراکتور داشت که در بازی اول مهمان یکی دیگر از مدعیان بود. مشکل بزرگ این تیم، تغییرات زیاد در ترکیب اصلی نسبت به فصل قبل بود. تراکتور از دروازه تا خط حمله تغییر کرده بود و اولین نتیجه این تغییرات، ناهماهنگی به خصوص در فاز دفاعی بود.

جایی که نفراتی مثل حسین پورحمیدی، شجاع خلیل‌زاده، عارف آقاسی و محمد نادری برای اولین بار در یک بازی رسمی در کنار هم قرار گرفته بودند. در هر 3 گل سپاهان، ردپای ناهماهنگی و ناآشنایی این نفرات با یکدیگر دیده می‌شد. روی گل اول، نادری هماهنگی‌اش را با دیگران از دست داد، روی گل دوم آقاجانپور جا ماند و شجاع و عارف به توپ نرسیدند و روی گل سوم هم اشتباه عجیب حسین پورحمیدی و خروج بی‌مورد او تاثیرگذار بود.

بانمایشی که از این نفرات دیدیم، به نظر می‌رسد، چند هفته‌ای زمان لازم است تا تراکتور در فاز دفاع به ثبات لازم برسد و خب بعید نیست تا آن زمان سایر مدعیان خودشان را از این تیم جدا کرده باشند. نکته بعدی در تراکتور، کم‌اثر بودن همه خریدهای پرسر و صدای این تیم بود. به نظر می‌رسید آنها با غرور ناشی از تعریف و تمجید رسانه‌ها، با اعتماد به نفس کاذبی وارد میدان شده بودند که تا دقیقه 90 هم از آن رها نشدند.

اینکه در میان آن همه ستاره گران‌قیمت و پر مدعا، این سعید کریم‌آذر گمنام و جوان موفق به گلزنی برای تراکتور می‌شود، اصلا بی‌معنا نیست. شاید خمز باید نگاهش را از همین ابتدای لیگ به بازیکنان کم‌نام و نشان اما باانگیزه میدان بدهد و به ستاره‌های گران‌قیمتش تلنگر بزند.

برای پیگیری اخبار کاربران ویژه - ورزشی اینجا کلیک کنید.
کدخبر: ۴۰۵۳۲۶۳۶
تاریخ خبر:
ارسال نظر