کاربر گرامی

برای استفاده از محتوای اختصاصی و ویدئو ها باید در وب سایت هفت صبح ثبت نام نمایید

با ثبت نام و خرید اشتراک به نسخه PDF روزنامه، مطالب و ویدئو‌های اختصاصی و تمامی امکانات دسترسی خواهید داشت.

کدخبر: ۴۰۵۲۶۲۸۱
تاریخ خبر:

نکته بازی| برای مرد شدن دیر نیست دوستان؟

نکته بازی| برای مرد شدن دیر نیست دوستان؟

نکته بازی| برای مرد شدن دیر نیست دوستان؟

روزنامه هفت صبح| چند سال پیش بود که حسین کعبی در مصاحبه‌ای گفت: «35 سال نه، من 40 سالم است. دو تا شناسنامه هم دارم. من مرد هستم و هیچ وقت دروغ نمی‌گویم. به خاطر تیم ملی نوجوانان شناسنامه دیگری دارم. افتخار می‌کنم که برای تیم ملی و بازی برای نوجوانان این کار را کردم.» بعدها که دوباره همین بحث‌ها در محافل فوتبالی پیش کشیده شد، گریزی به مصاحبه کعبی زدیم و نوشتیم که اعتراف بعد از بازنشستگی اصلا افتخار ندارد.

مردانگی این نیست که با دو شناسنامه بازی کنی و حق جوان دیگری را بخوری و سال‌ها بازی کنی و پول دربیاوری و محبوب و معروف شوی و بعد که خرت از پل گذشت و بازنشسته شدی، تازه یادت بیفتد که اعتراف کنی و به خودت افتخار هم کنی! این همه سال گذشته و برای مردانگی دیگر خیلی دیر است! آنچه ‌ باعث شد دوباره یاد این ماجرا بیفتیم، حرف‌های سیدمهدی رحمتی سرمربی نساجی است.

او در حاشیه تمرین تیمش مصاحبه‌ای کرده و گریزی هم به ماجرای سقف قرارداد زده و گفته: «نمی‌دانم یادتان هست یا خیر. 350 میلیون سقف قرارداد بود و من اولین نفری بودم که به سازمان لیگ رفتم و گفتند قراردادت همین قدر است. من دروغ نمی‌گویم همان موقع قرارداد من بیش از یک میلیارد بود. سقف قراردادها فقط حساسیت را بیشتر می‌کند و باعث می‌شود تیم‌ها بیشتر اذیت شوند.» یعنی جناب رحمتی هم مثل حسین کعبی بعد از سال‌ها یادشان افتاده که نباید دروغ بگویند!

آقایان! باور کنید این اعتراف‌ها چیزی به شما اضافه نمی‌کند. فکر نکنید با این حرف‌ها عزیزتر می‌شوید. آقای رحمتی! شما که مدعی شده‌اید دروغ نمی‌گویید، چرا همان زمان اعلام نکردید که مبلغ قراردادتان 3 برابر سقف مصوب است؟ نوش جان‌تان! اصلا شاید همان زمان از نظر فنی حق‌تان بوده که 3 برابر سقف پول بگیرید اما لطفا بعد از این همه وقت ژست راستگویی و مردانگی نگیرید دیگر!

شما توهم زرنگ بودن دارید دوستان!
بعضی از بازیکنان ایرانی شاید از نظر فنی سطح خیلی بالایی نداشته باشند اما فکر می‌کنند حداقل زرنگ‌بازی را خوب بلدند. به خصوص در فصل نقل و انتقالات توهم دارند که آی‌کیوی آنها تا حد اینشتین بالا می‌رود و خودشان را هم یک پا گرگ وال‌استریت می‌دانند. مثلا در یک فصل به اندازه انگشتان یک دست هم گل نزده‌اند اما جوری رفتار می‌کنند که انگار با ارلینگ هالند طرف هستیم.

حتی مدیران تیم خودشان هم تردید دارند که با آنها تمدید کنند یا نه‌ اما خودشان مدعی می‌شوند که از اروپا و آسیا و … پیشنهاد دارند. به خاطر اسم و رسم‌شان بین هواداران محبوب شده‌اند و به خاطر همان‌ها می‌توانند با کمی مدارا و کوتاه آمدن در تیم بمانند اما مدعی می‌شوند که باشگاه نمی‌تواند شرایط را برای ماندن‌شان فراهم کند و اگر این رویه ادامه ادامه داشته باشد، شاید مجبور شوند تصمیم دیگری بگیرند، آن هم مثلا به‌رغم میل باطنی!

بعد هم ناگهان کاشف به عمل می‌آید که این تصمیم اجباری را چند هفته پیش گرفته‌اند و تیم جدیدشان را انتخاب کرده‌اند و … ضمن اینکه باشگاه هم با سند و مدرک ثابت می‌کند که اگر بازیکن کوچک‌ترین تمایلی برای ماندن داشت، به راحتی می‌توانست این کار را انجام دهد. ولی دوران این رفتارها گذشته است. دیگر گذشت‌ آن زمانی که این دوستان، شوآف تعهد و تعصب بدهند و ملت هم فریب بخورند! مظلوم‌نمایی دیگر جواب نمی‌دهد.

دوستان! اگر بخواهید در تیم‌تان بمانید، فقط ‌ کافی است یک قرارداد را امضا کنید. اما اگر نخواهید بمانید، همه شرایط هم فراهم باشد، بهانه‌ای برای رفتن پیدا می‌کنید. پس لطفا هواداران را کم عقل و کم شعور تصور نکنید. اگر می‌خواهید بروید، صادقانه اعلام کنید. ننه من غربیم بازی درنیاورید و باشگاه را مقابل هواداران قرار ندهید. این‌جوری برای خودتان هم بهتر است. حداقلش این است که می‌دانیم یک «رو» دارید!

تازه‌ترین تحولات کاربران ویژه - ورزشی را اینجا بخوانید.
کدخبر: ۴۰۵۲۶۲۸۱
تاریخ خبر:
ارسال نظر