مگر اراده نبود که شما قهرمان نشوید آقا یحیی؟
مگر اراده نبود که شما قهرمان نشوید آقا یحیی؟
روزنامه هفت صبح| لیگ بیست و دوم با قهرمانی پرسپولیس به پایان رسید. آن هم با نتایجی عالی که این تیم در 7 بازی آخرش گرفت؛ یعنی 7 پیروزی و 21 امتیاز. نه سپاهان و نه استقلال هم نتوانستند مانع قهرمانی شاگردان یحیی گلمحمدی بشوند اما حالا که فصل به این شکل به پایان رسید، بد نیست به جناب گلمحمدی یادآوری کنیم که بعد از بازی تیمش مقابل آلومینیوم اراک در تهران چه گفت و چه کرد. آن بازی با اشتباهات داوری به ضرر پرسپولیس، با تساوی بدون گل تمام شد و یحیی در نشست خبری خود حرفهای عجیبی زد.
او گفت: «قضیه اصلا فوتبالی پیش نمیرود. متاسفانه اتفاقات خیلی بودار، مشکوک و… است. شاید اگر من سرمربی این تیم نبودم، این اتفاقات نمیافتاد. آقای تاج گوش کنید، آقای افشاریان، آقایان سازمان لیگ، آقای مهدی، آقای درویش. ما جام اصلی را هفته هفتم گرفتیم. این جامهای فلزی را زیاد در باشگاه داریم، هستش، زیاد.
ما احتیاجی به این جامهای فلزی نداریم. یک سال و نیم من جام نمیگیرم، هواداران عزیز من عذرخواهی میکنم از تکتکتان و میدانم چه حس و حالی دارید. در این مدت از جام خبری نیست. از هفته بعد با تیم امید میروم مسابقات، مگر اینکه حکم اخراج من را از بالا بالاها بدهند که آقا برش دارید. اراده این است که ما قهرمان نشویم، چون من سرمربی تیم هستم.» خب آقا یحیی! الان چه نظری دارید؟ قضایا فوتبالی پیش رفته که قهرمان شدید؟ فقط اگر تیم دیگری قهرمان میشد قضایا فوتبالی نبود؟
الان از گرفتن این جام فلزی خیلی خوشحالید؟ شما که گفتید در این مدت از جام خبری نیست؟ مگر اراده این نبود که شما قهرمان نشوید؟ لابد الان که قهرمان شدید، ارادهای در کار بوده؟ البته حتی اگر استقلال یا سپاهان هم قهرمان میشدند، باز هم میشد از مربیانشان این سوالها را پرسید. غرض فقط این بود که به مربیانمان بگوییم وقتی دو تا سوت اشتباه به ضرر تیمشان میزنند، چیزی نگویند که بعدها علیه خودشان استفاده شود.
دلار 120 تومانی؟خدا را شکر لیگ تمام شد!
دعوا بین مهدی تارتار و ساکت الهامی دارد به جاهای خطرناکی کشیده میشود. ماجرا از روزی آغاز شد که نام این دو نفر در فهرست گزینههای هدایت تیم ملی قرار گرفت. البته هر دو نفر خودشان انصراف دادند اما الهامی این انصراف را با ادعاها و وعدههای عجیبی توام کرد که خیلی زود تبدیل به سوژه اهالی فوتبال شد.
کار به جایی رسید که به جز کاربران فضای مجازی، همکاران و همصنفان او هم به این ماجرا ورود کردند و مهدی تارتار مدعی شد که سازمان لیگ و ایفمارک، همانطور که قبل از شروع فصل از بازیکنان انواع و اقسام تستهای سلامت جسمانی را میگیرند، باید از مربیان هم تستهای روحی و روانی بگیرند و سپس مجوز و صلاحیت حضور آنان در لیگبرتر را صادر کنند.
البته مشخص بود که مخاطب حرفهای او ساکت الهامی است اما این مربی در آن مقطع واکنشی نشان نداد. تارتار در ادامه یکی دو بار دیگر به این موضوع پرداخت اما سرانجام در هفته پایانی لیگ وقتی تیمهای این دو مربی مقابل هم قرار گرفتند، اختلاف بین آنها وارد فاز جدیدی شد.
بعد از سوت پایان بازی ذوبآهن و هوادار، ساکت الهامی در نشست خبری خود گفت: «اگر مهدی تارتار ناراحت نمیشود، باید بگویم او از سال 1381 که دلار 120 تک تومان بود، دو میلیون تومان به من بدهکار است. من هم از روانشناسی وقت گرفتم و باید ماهی یک بار به روانشناسی بروم. تارتار این پول را بدهد تا به مطب روانشناس بروم.
زشت است به کلانتری برویم. ممنون میشویم تارتار پول ما را بدهد.» یعنی شما سطح صحبتها در نشست خبری یک سرمربی لیگ برتری را ببینید که گزینه هدایت تیم ملی هم بوده! طرف حتی قیمت وقت دلار را هم یادآوری میکند که اگر قرار بر پرداخت این قرض بود، تارتار مابهالتفاوت را هم در نظر بگیرد. خدا را شکر که هفته آخر لیگبرتر بود وگرنه معلوم نبود هفته بعد باید چه چیزهایی در نشستهای خبری میشنیدیم.