بهترین و جنجالیترین لیگ عمر ما چگونه به پایان رسید؟
بهترین و جنجالیترین لیگ عمر ما چگونه به پایان رسید؟
روزنامه هفت صبح، کمال بردبار | نیمفصل دوم برای گلمحمدی مثل یک کابوس شروع شده بود. شکست از فولاد و هوادار و سپاهان و تساوی با آلومینیوم در هشت هفته ابتدایی از نیم فصل دوم. چهار برد و یک تساوی و سه باخت. 13 امتیاز از 24 امتیاز ممکن. در حالی که در همین مقطع سپاهانیها 22 امتیاز به دست آوردهاند و استقلال هم 19 امتیاز. آنها تازه شانس آورده بودند که در مقابل تراکتور با یک گل دقیقه 90 به یک برد بادآورده رسیده بودند.
در این هشت هفته ابتدایی نیمفصل دوم، پرسپولیسیها روان و اعصاب طرفدارانشان را برباد داده بودند. در بازی با آلومینیوم اراک، بیرانوند در همان دقیقه 30 از بازی اخراج میشود. در بازی با سپاهان، پریرا دقیقه 44 اخراج میشود. در بازی با هوادار اشتباه عجیب فرجی موجب گل پیروزی شاگردان ساکت الهامی آن هم در دقیقه 90 میشود.گل سپاهان هم دقیقه 94 به ثمر رسیده بود. پرسپولیس در قامت یک تیم لوزر روی اعصاب فرو رفته بود. تیم عصبانی است.
کمصبر است و پر از مصدوم. صادقی و دیاباته و گولسیانی و پورعلی گنجی در ثبت مصدومیت با هم مسابقه دارند. گلمحمدی مدام غر میزند. ویترین تیم تیره است. کدر است. همه قبول کردهاند که کار پرسپولیس تمام است؛ آن هم پس از شکست در دیدار مستقیم مقابل سپاهان در آزادی. نورافکن و بقیه سپاهانیها گل دقیقه 94 محمد کریمی را همپای گل دقیقه 96 سپهر حیدری در سال 86 میدانند که سرنوشت قهرمانی را به نفع پرسپولیسیها رقم زده بود. کار به نظر تمامشده میآمد.
سپاهان چهار امتیاز بیشتر از پرسپولیس داشت و استقلال یک امتیاز. هفته بعد هم پرسپولیس باید به ملاقات مس رفسنجان میرفت. در مقابل دفاعیترین تیم ایران. و خب اتفاق عجیبی افتاد. یک اشتباه در خط دفاع مس و یک خطای ناشیانه آن هم در دقیقه 25 که موجب شد داور حکم به اخراج و پنالتی بدهد. اخراج درست بود و پنالتی غلط. به هرحال این فرصت موجب شد تا پرسپولیس امیدهای خود را فعلا حفظ کند. هفته بعد اقبال و شانس ناگهان به پرسپولیس لبخند زدند.
تراکتور با یک گل سپاهان را در تبریز شکست داد. پرسپولیس هم در رنسانس گلمحمدی و با برگشت گولسیانی و صادقی، ترکیب اصلی و هجومی خود را در مقابل ملوان انزلی به کار گرفت. خلاص شدن از تاکتیک دو هافبک دفاعی و ترکیبهای 4-2-3-1 و حتی 4-4-2 و رسیدن به تاکتیک 4-1-4-1 و بردن وحید امیری به زنجیره چهار نفره میانی و اعتماد به علی نعمتی در دفاع چپ. با آمدن امیری، محمد عمری با امید عالیشاه نیمکتنشین شدند و با اضافه شدن سروش رفیعی، سینا اسدبیگی و کامیابینیا به نیمکت رسیدند.
برتری بر ملوان موجب شد تا پرسپولیس فاصله خود را با سپاهان کاهش دهد؛ هرچند به نظر میرسید باشکست سپاهان مقابل تراکتور، این استقلال است که به عنوان مدعی اصلی خودش را تثبیت کرده است. آنها سرخوشانه و با اتکا بر تفاضل گل بالاتر از سپاهان و پرسپولیس به صدر جدول صعود کردند.
استقلالیها خوشحال هستند و از قهرمانی میگویند؛ هرچند خودشان میدانند که اگر با سپاهان همامتیاز شوند، نتایج دو بازی رودررو قهرمان را مشخص خواهد کرد که سپاهانیها دست پیش داشتند. در واقع هنوز هم به شکل واقعی ابتکار عمل دست سپاهان بود. هفته بیست و ششم برای پرسپولیسیها نشانه امیدوار کنندهای در خود نداشت.
سپاهان با قاطعیت مس رفسنجان را برد و استقلال هم 6 بر یک هوادار را درهم کوبید تا پرسپولیس که از کرمان با دست پر آمده بود، با دلهره پای به هفته 27 و دربی بگذارد؛ در مقابل صدرنشین لیگ. در یک بازی سخت که پرسپولیس بیشتر زمان را در پوزیشن دفاعی بود، با یک گل بر استقلال غلبه کردند. اینگونه استقلال از رقابت جاماند و پرسپولیس چهارمین برد پیاپی خود پس از شکست از سپاهان را جشن گرفته بود.
در این هفته عجیب جشن سرخها وقتی کامل شد که سپاهان در زمین خودی و در مقابل 40هزار تماشاگر و در روزی که به اندازه موهای سر فرصت گل هدر دادند، با ملوان به تساوی یک - یک رسیدند. ملوان تنها یک توپ روی دروازه سپاهان آورد و اشتباه فاحش نورافکن در آفسایدگیری موجب شد تا گل تساوی را ناباورانه وارد دروازه سپاهان کنند. پرسپولیس ناامید، ناگهان به صدر جدول جلوس کرد. سه هفته بعدی مثل خواب و خیال بود.
پیروزی سخت و دشوار مقابل پیکان با یک پنالتی جنجالی (چند دقیقه قبل پنالتی حتمی پرسپولیس را داور نگرفته بود) این بار همزمان شد با توقف استقلال مقابل صنعتنفت در آزادی. فاصله با استقلال به چهار امتیاز رسید. پرسپولیس هفته بعد در تهران گلگهر را گلباران کرد و در قائمشهر با استفاده از سختگیری مبالغهآمیز داور در 10نفره کردن نساجی، به هفتمین پیروزی پیاپی خود دست یافت (دو گل آخر پرسپولیس که با شوتهای بسیار زیبایی از سوی سرلک و رفیعی به ثمر رسیدند، صحنههای استثنایی خلق کردند) 21 امتیاز از هفت بازی آخر در مقابل 16 امتیاز سپاهان و 16 امتیاز استقلال.
این یکی از عجیبترین سبقتها در کورسهای قهرمانی لیگ بود. تنها نقطه سیاه این ماجرا، میزبانی اجباری از پیکان در آزادی و اخراج هافبک نساجی در دقیقه 15 بود اما بعید است که پرسپولیس در ورزشگاه پیکان هم به آنها باج میداد و اخراج بازیکن نساجی هم وقتی شکل گرفت که پرسپولیس یک بر صفر پیش بود و همچنان به حمله علیه نساجی مشغول بود. و خب سپاهان و استقلال هم به شکل مشابه از اشتباهات داوری سود جسته بودند. مثل پنالتی عجیب سپاهان مقابل پیکان در اصفهان و پنالتی دقیقه 95 استقلال مقابل گلگهر در تهران.
حالا پرسپولیس با کارنامه شش قهرمانی و دو نایب قهرمانی در هشت فصل اخیر میتواند سیطره خود را بر فوتبال ایران موکد بسازد. در پایان یکی از پرهیجانترین کورسهای قهرمانی. تیمی که با سیستم جدید گلمحمدی موقعیتهای پرشمارتری خلق میکند، ضربات در چارچوب بیشتری میزند و قدرت خود را بر رقبا دیکته میکند. مهدی ترابی مهمترین چهره این پیروزی بزرگ بود و همینطور استحکام فوقالعاده در قلب دفاع با تکیه برپورعلی گنجی و گولسیانی.
خب قاعدتا استقلال میتواند به عنوان پرهیجانترین و هجومیترین تیم لیگ ثبت شود. استقلال یک تساوی عجیب با صنعتنفت در تهران داشت و یک شکست میلیمتری از پرسپولیس در دربی اما هجومیترین نمایشها به شاگردان ساپینتو تعلق داشت. بهخصوص با مهدی قایدی شکوفا شده و رضاوند و محبی. مشکل استقلال از دست دادن کوین یامگا در نیمه اول بازی با پرسپولیس و محروم شدن از او تا انتهای فصل بود. ساپینتو خیلی خوش شانس نبود.
در آن سو سپاهان هم مقهور دستکم گرفتن ملوان و هدر دادن موقعیتهای بیشمار گل شد. سپاهان تیم قدرتمندی بود که بهخصوص در نیمفصل دوم تحسین همه را برانگیخته بود. رامین رضاییان، میلاد زکیپور، نورافکن؛ محمد کریمی و شهریار مغانلو ستارههای سپاهان بودند. سپاهان هر دو تیم پرسپولیس و استقلال را شکست داد و هیچ وقت به آنها نباخت.
سه برد و یک تساوی حاصل رویاروییهای سپاهان با استقلال و پرسپولیس بود. در واقع در نبردهای رودررو سپاهان تیم برتر بود. هرچند پیروزیشان در مقابل استقلال در بازی برگشت ناشی از یک پنالتی عجیب در دقیقه 95 بود و مقابل پرسپولیس که 50 دقیقه یک یار برتری داشتند و باز هم با گل دقیقه 95 به پیروزی رسیده بودند. به هرحال حضور سه تیم بالای 60 امتیاز نشان از زیباییهای این رقابت نفسگیر بود.
اما در حالی که نور اصلی روی رقابت سنگین قهرمانی در صدر جدول بود، در انتهای جدول صنعتنفت آبادان در یک خیزش باورنکردنی در هفته آخر از سقوط نجات یافت و مس کرمان را به درون دره سقوط انداخت. صنعتنفت در شش هفته انتهایی سه برد و سه تساوی به دست آورد. 12 امتیاز در شش بازی. در حالی که در 24 هفته قبل همین مقدار امتیاز کسب کرده بود. آنها در حالی که 8امتیاز از مس کرمان عقب بودند توانستند از سقوط فرار کنند. مس کرمان در شش هفته انتهایی تنها یک امتیاز به دست آورد.
و خوشحالتر از همه امیر قلعهنویی بود که در پایان این لیگ با کیفیت و در آستانه جام ملتهای آسیا حالا میتواند به یک ترکیب متوازن میان ستارههای داخلی و لژیونرها دست پیدا کند.