نکتهبازی| محکومیت برابر به معنای عدالت نیست!
نکتهبازی| محکومیت برابر به معنای عدالت نیست!
روزنامه هفت صبح| دیروز بالاخره حکم اتفاقات دربی برگشت از سوی کمیته انضباطی صادر شد. مطابق این حکم، مهدی قایدی به یک جلسه محرومیت تعلیقی به مدت 6 ماه و پرداخت 100 میلیون تومان جریمه نقدی محکوم شده است. حکم علیرضا بیرانوند هم یک جلسه محرومیت تعلیقی به مدت یک سال و پرداخت 300 میلیون تومان است. هر دو باشگاه هم به دلیل پرتاب اشیا و فحاشی تماشاگران به پرداخت مبلغ 51 میلیون تومان جریمه محکوم شدهاند.
مرور این آرا ما را به این نتیجه میرساند که دوستان در کمیته انضباطی سعی کردهاند حکمی صادر کنند که نه سیخ بسوزد نه کباب! این اتفاق در دربیهای قبلی هم رخ داده بود و احکام به شکلی صادر میشد که کمیته انضباطی به رنگی بودن متهم نشود. مگر میشود در طی سالیان متمادی و در این همه دربی برگزار شده، دو طرف دقیقا به یک اندازه تخلف کرده باشند که همیشه احکام مساوی میگیرند؟ یعنی حین آن همه استرس، درگیری، فشار، جنجال و … همیشه به شکل اتفاقی میزان تخلفها دقیقا برابر بوده است؟
این سیاستکاری شاید ظاهرا کارآمد باشد و باعث جلوگیری از اعتراض تیمها شود اما از عدالت به دور است چراکه ظلم در حق تیم بیتقصیر (کمتقصیر) است و علاوه بر این اثرات منفی درازمدت هم خواهد داشت. در واقع بازیکنان و مربیان دو تیم میدانند که هر اتفاقی بیفتد و هر کسی مقصر باشد، بدون توجه به اینکه کدام تیم میزبان بوده و کدام میهمان در نهایت احکام مساوی است.
نتیجهاش این میشود که حالا که قرار است در هر صورت مساوی محکوم شویم پس زدی ضربهای، ضربتی نوش کن! اما این راهش نیست. اصرار بر صدور احکام مساوی بالاخره صبر طرف مظلوم را به سر میآورد. آنکه اخلاقمداری کرده و از بیانضباطی پرهیز کرده و کنار کشیده وقتی چند بار ببیند دقیقا به اندازه طرف مقصر حکم گرفته یک جایی طاقتش طاق میشود و میزند به سیم آخر. لطفا برای اثبات رنگی نبودنتان راه دیگری پیدا کنید.
این همه اتهام علیه افشاریان عادی نیست!
در هفتههای اخیر انتقادها از خداداد افشاریان رئیس کمیته داوران شدت گرفته است. او هفته گذشته از سوی حسین عسگری که خودش سالها رئیس کمیته داوران بود، متهم به انجام تقلب در تست داوری شد! افشاریان دیروز در مصاحبهای به آن تقلب اعتراف هم کرد و گفت: «به هر حال 20 سال پیش من در تستی دو متر جلو آمدم. آن وقت هم جوان بودم و اشتباه کردم.»
اینکه یک نفر در تست داوری که سانتیمترها و صدم ثانیهها تعیینکننده است، به راحتی بگوید «دو متر جلو آمدم» خیلی ترسناک است! او قرار بود قضاوت کند و برای این بتواند مجوز قضاوت را به دست بیاورد تقلب کرده و آن را با جوان بودنش توجیه کرده است. بگذریم از اینکه در تمام سالهای قضاوتش هم جنجال و حرف و حدیث کم نداشته است. اما همین حالا هم علیه او ادعاهای عجیب و غریبی مطرح شده است. سایت طرفداری اسناد متعددی را منتشر کرده که در آن اتهامات زیادی به افشاریان وارد شده است.
مثلا در سال 1397 در انتخابات ریاست هیات فوتبال کهگیلویه و بویراحمد رد صلاحیت شده اما با لابی با یکی از سیاسیون نهتنها نامش وارد فهرست کاندیداها میشود بلکه رای هم میآورد! در یکی از اسناد هم او به فروش غیرقانونی امتیاز باشگاه «دنا یاسوج» متهم شده است. خرید خودروی شخصی با بودجه هیات فوتبال استان و پرداخت هزینههایی مثل بنزین و استهلاک و تعمیر و روغن و باتری و … از بودجه هیات فوتبال هم در این اسناد دیده میشود!
یکی دیگر از تخلفات انتسابی افشاریان، پرداخت حقوق و حقالزحمه به دامادش، همسرش، دخترش و چند تن دیگر از اقوام است که بسیاری از آنها حتی حکم هم نداشتند اما به شکلی صوری برایشان حکم صادر و حقالزحمه و حقوق پرداخت شده است. ما رای صادر نمیکنیم اما برای تمام این اتهامات سند وجود دارد و خب سوال این است که آیا فردی با این همه ابهام و اتهام، شایستگی نشستن روی صندلی ریاست کمیته داوران را دارد؟