مهمترین اشتباهات ریکاردو ساپینتو در دربی
مهمترین اشتباهات ریکاردو ساپینتو در دربی
روزنامه هفت صبح| ردپای تصمیمات ساپینتو در نتایج خوب استقلال بهخصوص در نیمفصل دوم به خوبی دیده میشد. او تیمش را کاملا شناخته بود و در بزنگاههای دشوار، با تصمیماتی خوب، نتایج را به سود تیمش رقم میزد اما در دربی همه چیز برعکس بود. در این مطلب مهمترین اشتباهات سرمربی پرتغالی را که باعث شکست این تیم در دربی شدند، مرور میکنیم.
سورپرایز به چه قیمتی؟
وقتی ترکیب استقلال برای دربی اعلام شد، تنها تغییر نسبت به بازیهای قبلی نیمکتنشینی ارسلان مطهری و حضور پیمان بابایی در ترکیب اصلی بود. احتمالا ساپینتو قصد داشت یحیی گلمحمدی را سورپرایز و خط دفاعی پرسپولیس را غافلگیر کند. این تغییر اما اصلا جواب نداد. بابایی در دقایقی که در زمین بود بهرغم تلاش و دوندگی زیاد، خوب و موثر ظاهر نشد.
مدافعان پرسپولیس با هماهنگی بالایی که داشتند به خوبی او را کنترل کردند و اجازه ندادند خطری روی دروازه تیمشان ایجاد کند. در نهایت اولین تعویض تاکتیکی ساپینتو هم خود بابایی بود که در دقیقه 58 جایش را به ارسلان مطهری داد. نیمکتنشینی مهاجمی که با دقایق نهچندان زیاد حضور در دربی 4 بار موفق به باز کردن دروازه پرسپولیس شده بود، فشار روانی زیادی را از روی دوش مدافعان و دروازهبان این تیم برداشت.
بیشک اگر مطهری از ابتدا در ترکیب قرار میگرفت، بیشتر از بابایی میتوانست پرسپولیسیها را تحت تاثیر قرار دهد اما او فقط 30 دقیقه در زمین حضور داشت که بیشتر این دقایق هم به ارسالهای بلند و بیهدف و ناامیدکننده روی دروازه پرسپولیس اختصاص داشت و این در حالی است که مطهری تمام گلهایش به پرسپولیس را روی زمین به ثمر رسانده و در سرزنی مهاجم ممتاز و متبحری بهشمار نمیرود.
این چه تعویضها و تغییراتی بود؟
ساپینتو را در این فصل با تعویضهای خوب و موثر و امتیازآورش شناختیم. بیش از 10 امتیاز از امتیازات فعلی استقلال به خاطر تعویضهای خوب او به دست آمده است. او بارها بهخصوص در نیمههای دوم توانسته بود با تعویضها و تغییرات تاکتیکی، نتایج بازیها را به سود تیمش برگرداند.
بازی برگشت با گلگهر و بازی برگشت با هوادار دو نمونه فوقالعاده از تغییراتی بود که ساپینتو در تیمش اعمال کرد و دو پیروزی خوب را به هواداران هدیه داد اما دربی برگشت یکی از بدترین روزهای ساپینتو بود. او از همان ابتدا ترکیب همیشه برنده تیمش را بدون هیچ دلیل موجهی تغییر داد. در مقابلِ ترکیب پرسپولیس که برخلاف پیشبینیها با یک هافبک دفاعی چیده شده بود، آچمز شد و تا پایان بازی نتوانست تصمیم درستی برای مقابله با پرسپولیس و خط هافبکش بگیرد.
حضور آرمان رمضانی هم اگرچه در بعضی از بازیها گرهگشا بوده و جواب داده اما در برابر پرسپولیسی که مرتضی پورعلیگنجی، گئورگی گولسیانی و علیرضا بیرانوند را در ترکیبش دارد، اشتباه بزرگی بود. بهخصوص این که ارسالهای سعید مهری، صالح حردانی و جعفر سلمانی هم فاقد کیفیت و دقت لازم بود. شاید بهتر بود ساپینتو بازیکنان کماثر و پراشتباهی مثل محمد محبی و سعید مهری را با بازیکنان دیگری تعویض میکرد.
تقصیر هوادار هم بود!
اشتباه نکنید! منظورمان هواداران استقلال که در استادیوم حضور داشتند نیست. در واقع این تیم هوادار بود که با بازی ضعیف هفته گذشته خود مقابل استقلال، این توهم را به بازیکنان این تیم داد که با اختلاف بهترین تیم این روزهای فوتبال ایران هستند و هیچ تیمی حتی پرسپولیس هم جلودار آنها نیست.
واقعیت این است که استقلال در مقابل هوادار میتوانست بیشتر هم گل بزند و بردی باورنکردنی را در تاریخ ثبت کند اما حتی همین نتیجه 6 بر یک هم نباید باعث ایجاد چنین غروری در بین بازیکنان این تیم میشد. از جمع ستارههای آن بازی، فقط مهدی قایدی بود که او هم فقط در نیمه اول دربی خوب کار کرد و مهری، رضاوند و محبی جزو ضعیفترینهای استقلال در برابر پرسپولیس بودند.
ساپینتو بعد از بازی با هوادار مدعی شده بود که زیاد برای چنین بردی خوشحالی نخواهد کرد و از یک روز بعد، تیمش را برای دربی آماده خواهد کرد اما در عمل چنین اتفاقی نیفتاد و بازیکنان این تیم با غرور و توهم خاصی وارد زمین شدند و بهرغم اینکه تقریبا یک نیمه تمام از پرسپولیس عقب بودند، تا آخر بازی از شر این توهم خلاص نشدند و همچنان با غرور بازی میکردند. در نهایت هم به همین غرور باختند و شانس قهرمانی لیگبرتر را از دست دادند.
البته فقط شما مقصر نبودی!
درست است که مقصر اول باخت استقلال در دربی ریکاردو ساپینتو است اما این شکست مقصران دیگری هم دارد. منظور ما مدیرانی هستند که هم قبل از شروع فصل و هم در نقل و انتقالات نیمفصل خواستههای سرمربی را برآورده نکردند. خریدهای نامتوازن، ترافیک در خط حمله و کمبود بازیکن خلاق در خط هافبک از همان ابتدای فصل در استقلال توی ذوق میزد و این مشکل که در دوران مدیریت آجورلو به وجود آمده بود، در نیمفصل و دوره مدیریت فتحاللهزاده هم ادامه پیدا کرد.
او در نیمفصل وعده جذب ستارههای خارجی را به سرمربی و هواداران داد اما حتی یک هافبک معمولی داخلی را هم به خدمت نگرفت. این کمبود بزرگ در فهرست استقلال، در دربی خودش را نشان داد. به جز روزبه چشمی که بهترین بازیکن استقلال بود، سعید مهری و آرش رضاوند فوقالعاده ضعیف کار میکردند و کاملا مشخص بود که ساپینتو باید آنها را تعویض کند .
اما مشکل اینجا بود که استقلال در خط هافبک بازیکن خلاق و مشکلگشایی نداشت. هیچ بازیکنی نبود که بتواند درهای دفاعی پرسپولیس را باز کند و به همین دلیل ساپینتو مجبور شد از داشتههای ناچیزش استفاده کند. دست ساپینتو در دربی خالی بود، درست برعکس یحیی که آنقدر دستش پر بود که حتی دیاباته، عالیشاه و سیامک نعمتی را هم بازی نداد!