پنج جنبه کلیدی تاکتیک آرسنالِ آرتتا
پنج جنبه کلیدی تاکتیک آرسنالِ آرتتا
روزنامه هفت صبح، آرتین ابراهیمی| آرسنالِ آرتتا هیجانانگیزترین تیم این فصل لیگ برتر است که کمی غیرمترقبه بر صدر جدول تکیه زده و قصد پایین آمدن هم ندارد. آرسنال دوران ونگر تیمی سرسخت، تاکتیکی و شکستناپذیر بود و طی این سالها هواداران پُرشور توپچیها در انتظار بزرگی از دست رفته تیمشان بودند که ظاهراً فصل 23-22 به هدف خواهند زد. بازگشت 3 امتیاز دیدار سخت با بورنموث و پیروزی 3 گله در خانه فولام نشان از این واقعیت دارد که ستارههای آنفیلد سکوی اول را هدفگذاری کردهاند؛ مگر این که در 11 هفته باقیمانده ثبات خود را از دست داده و جام قهرمانی را پیشکش پپ و رفقا کنند.
آرسنالیها در فاز یک/سوم پایانی فصل جاری، 4 بازی سخت خارج از خانه با لیورپول، وستهام، منچسترسیتی و نیوکاسل دارند و در آنفیلد نیز باید با رقبای دشواری چون کریستالپالاس، چلسی و برایتون دیدار کنند. لیگ اروپا هم ظاهراً برای آرتتا و سران آرسنال رقابتهای مهمی است و بازیهای روز پنجشنبه باید با جدیت دنبال شوند.
به این معنا مشخص است که قرمزهای شهر لندن طی دو ماه مارس و آوریل تقویم فشردهای دارند و باید با تمرکز بالا و حداکثر توان جلو بروند تا به خواسته خود برسند. البته شاید بازی هفته سی و سوم که روز 6 اردیبهشت در ورزشگاه اتحاد برگزار میشود، تکلیف قهرمان لیگ برتر را مشخص کند. مجله معتبر صدای مربیان www.coachesvoice.com ضمن ستایش بازی تاکتیکی این فصل توپچیهای لندنی، مقالهای را پیرامون آرسنال 2023 منتشر کرده و بر 5 جنبه کلیدی بازی آرتتا و شاگردانش متمرکز شده که ترجمه و تلخیص آن به شرح ذیل است:
یک: مدافع کناری انعطافپذیر
نقش اُولکساندر زینچنکو که در نقل و انتقالات تابستانی از سیتی آمد، در کنار تومیاسو، تیرنی و بن وایت چشمگیر است. یار اوکراینی از دفاع کناری به سمت توماس پارتی حرکت کرده و با حفظ توپ و بازیسازی در نقشی معکوس اقدام میکند. آمدن زینچنکو تاکتیک آرسنال را انعطافپذیرتر کرده و نقشههای هجومی را بیشتر از قبل ساخته است. حضور این مدافع همچنین باعث تسلط بیشتر آرسنال بر مرکز زمین شده و از نظر عددی خط میانی تیم را تقویت کرده است. زینچنکو زمانی که تحت فشار است هم رو به جلو بازی میکند و بهخاطر موقعیت متمایل به مرکز، وینگر حریف قادر به ردیابی و سدراه او نمیشود. در سبک دفاعی آرسنال، زینچنکو و پارتی به همراه گابریل و سالیبا یک چهارضلعی دفاعی پُرقدرت را تشکیل دادهاند که فضا را برای مهاجمان حریف محدود میکند.
دو: نقش ژاکا
خرانیت ژاکا در این فصل اهمیت بیشتری برای آرسنال پیدا کرده و در حملات به عنوان یک شماره 8 مدرن حضور موفقی داشته است؛ در حالی که در فصول گذشته او علاقه داشت جلوی مدافعان بازی کند. ژاکا در هماهنگی با مارتینلی، ضمن حفظ ریتم و سرعت بالا، جناح چپِ آرسنال را قویتر از قبل کرده و این به وضوح چیزی است که آرتتا از سیستم 3-3-4 سیتی وام گرفته است؛ به طور خاص معادل نقشی که داوید سیلوا برای گواردیولا در زمانی که آرتتا دستیار او بود، بازی میکرد.
پاسهای کوتاه عمقی و تعویض جناح بازی توسط ژاکا باعث شده تا این سوئیچها به اودگارد و ساکا کمک کند که بیشتر در موقعیت گلزنی قرار گیرند. بدون توپ هم مرد سوئیسی بیشتر از اودگارد به عمق میزند و فضای چپ را پوشش میدهد. این باعث تغییر تاکتیک آرسنال به 1-3-2-4 میشود. زمانی که توپ از دست میرود هم تیم آرایش دفاعی 2-2-4 به خود میگیرد که محور این تغییرات تاکتیکی، خرانیت ژاکا است.
سه: اودگارد غیر قابل مهار
با میل تهاجمی ژاکا از کانال چپ، اودگارد به جای پست شماره 10 مرکزی به نقش هافبک 8 سمت راست بدل شده تا با حرکت در عرض و عمق زمین موقعیت شوتزنی پیدا کند. او همچنین از چابکی دو مهاجم اصلی (ژسوس یا انکتیا) و ترکیب ژاکا- مارتینلی سود برده تا مدافعان میانی حریف را از موقعیت خود خارج کرده و فضای بیشتری برای نفوذ به عمق پیدا کند؛ حرکاتی که بسیار متنوعتر از نمایش سابق اُوبامیانگ و لاکازت است.
توانایی اودگارد در فضاهای محدود نیز برای آرسنال کلیدی بوده است؛ بهخصوص این که حریفان تیم لندنی عقبتر بازی میکنند. بازی کاپیتان نروژی در شکستن خط آخر حریف باعث شده تا ساکا در جناح راست شانس بیشتری برای خلق موقعیت و گلزنی پیدا کند. اودگارد تکنیک و دید عالی دارد و میتواند از هر نقطهای توپ را روی بلوک دفاعی حریف بریزد یا از آنها عبور کند. او در روند چشمگیر آرسنالِ امروز نقشی اساسی داشته است.
چهار: پرس کردن
به نظر میرسد ژسوس برای گل بیشتر به آرسنال آمد تا در خط حمله تفاوت ایجاد کند، اما نقش او به عنوان یک مهاجم پرسکننده پُررنگتر بوده است. سال گذشته آرسنال از منظر آمار پرس در فاز دفاعی حریف در رده سیزدهم قرار داشت، اما در فصل 23-22 آنها در رده اول هستند. این باعث شده تا آرسنال ساختار دفاعی قویتری داشته باشد.
هنگام پرس از بالا، مهاجم هدف آرسنال برای قطع هرگونه سوئیچ بین مدافعان میانی حریف مهارت نشان میدهد. این غربالگری به هافبکهای آرسنال اجازه میدهد در نیمه زمین حریف حرکت کرده و برای متوقف کردن روند بازی آنها تلاش کنند.
پنج: فاز دفاعی
آرسنال در بیشتر بازیهای خود در لیگ برتر مالکیت توپ را در اختیار داشته و در نتیجه بازی را کنترل کرده است. آنها با فشار بالا حریف را برای مدت طولانی در نیمه زمین خودی حبس میکنند و فرصت بازیسازی کمتری به آنها میدهند. زمان حمله حریف نیز ترکیب هماهنگ «گابریل و سالیبا» ضریب امنیت فوقالعادهای به خط دفاعی آرسنال داده است. توانایی بازی هوایی گابریل دفاع آرسنال را تقویت کرده تا روی سانترها ایمنتر به نظر برسند.
سالیبا هم به خوبی گابریل را پوشش میدهد و بازیخوانی خوبی دارد. پشتسر آنها آرون رمزدیل هم دروازهبان مطمئنی نشان داده است. استفاده از یک دفاع میانی در جناح راست نیز به این معنی است که آرسنال یک بازیکن پشتیبان برای سالیبا دارد تا وقتی او جلو رفت، دفاع تیم را پوشش دهد.چالش امسال آرسنال برای قهرمانی لیگ برتر بسیار جذاب است و میکل آرتتا هم شایسته احترام زیادی برای این فصل باورنکردنی است؛ حتی اگر در نهایت قهرمان لیگ هم نشود.
*پینوشت: این مقاله مجله صدای مربیان که به قلم علی تویدال منتشر شده، به نظر حفرههایی دارد؛ از جمله کمتوجهی به نقش مهم بوکایو ساکا در فصل درخشان آرسنال که باعث شده او به یکی از بهترین وینگرهای راست جهان با شم بالای گلزنی تبدیل شود. آرسنال را نمیتوان بدون ساکا تصور کرد و قطعاً او نقشی کلیدیتر در ترکیب تیم ملی انگلیس هم ایفا خواهد کرد.