نکتهبازی| از کدام موفقیت حرف میزنی استاد؟
نکتهبازی| از کدام موفقیت حرف میزنی استاد؟
روزنامه هفت صبح| علیرضا حقیقی بعد از بازی نساجی و استقلال مصاحبهای مفصل با یکی از سایتهای ورزشی کرده است. از او پرسیدهاند آیا پرسپولیسی بودن تو باعث نمیشود تا در بازی مقابل استقلال انگیزه بیشتری داشته باشی؟ و حقیقی پاسخ داده: «اصلا. من همان توانی را که در همه مسابقات میگذارم، در بازی با استقلال هم میگذارم؛ نه چیزی کمتر میگذارم و نه چیزی مضاعف.
من 12-10 سال در اروپا بودم و یاد گرفتم که در همه مسابقات با یک انگیزه حضور پیدا کنم». بعد هم در پاسخ به اینکه آیا دوران حضورت در اروپا موفق بود؟ گفته: «صد درصد موفق بود. بخش عمده چیزهایی که من یاد گرفتم، در اروپا بود و از طرفی 12-10 سال ماندن در اروپا، کار سادهای نیست.»
بگذریم از اینکه قطعا برای هر بازیکنی، بازی با تیمی بزرگتر مهمتر است و از نظر فشار روحی و روانی با بازی معمولی فرق دارد اما این ادعای 12-10 سال حضور در اروپا از سوی حقیقی ما را واداشت تا یک گوگلی بکنیم و ته و توی ماجرا را در بیاوریم. البته میدانستیم که واقعیت حضور او در فوتبال ایران با چیزهایی که مدعی میشود فرق دارد اما خب مستند حرف زدن بهتر است دیگر!
مثلا ما سرچ کردیم و متوجه شدیم که حقیقی از سال 2012 به روسیه رفته و در سال 2019 به فوتبال ایران برگشته است. این یعنی 7 تا 8 سال حضور در فوتبال اروپا! حقیقی آن وسط مسطها یک بازگشت یک ساله به پرسپولیس هم داشته است. ضمن اینکه در دو مقطع هم بدون تیم بوده است.
در واقع از 12-10 سالی که او ادعا میکند، شاید در نهایت 5 سال در تیمهای باشگاهی حضور رسمی داشته است. این را از تعداد بازیهای باشگاهی او در اروپا هم میشود فهمید. او در همه تیمهای اروپاییاش روی هم 58 بازی کرده، یعنی کمتر از دو فصل بازی در لیگبرتر ایران! چنین آماری اصلا به معنای تجربه موفق نیست اما خب انصافا فعالیتهای جنبی و رابطه دوستانهاش با خواننده آمریکایی موفقیت کمی نبود!
خوب شد مربی تراکتور نیستی!
مهدی تارتار سرمربی ذوبآهن دیروز در نشست خبری خود قبل از بازی با پیکان گفت: «برخی هواداران ذوبآهن هوادار واقعی نیستند و برخی تماشاگران تمرکز بازیکنان را به هم میریزند.» واقعا بعضی وقتها مغزمان قفل میکند و نمیدانیم درباره برخی از ادعاها و جملات چه واکنشی نشان بدهیم. اصلا آرزوی هر مربی و بازیکنی است که کلی تماشاگر و هوادار در استادیومها حاضر باشند و بازی آنها را ببیند اما جناب تارتار از این گلایه میکند که برخی از تماشاگران تمرکز بازیکنان را به هم میریزند!
در همین دو سه هفته که هواداران توانستهاند دوباره در استادیومها حضور داشته باشند و بازیها را از نزدیک ببینند و تیم خودی را تشویق کنند و عرصه را بر تیم حریف تنگ کنند، کیفیت بازیهای لیگبرتر بالا رفته اما جناب تارتار ظاهرا از این جریان ناراضی هستند. شاید هم نگرانی ایشان به حق باشد.
بالاخره این روزها هواداران میتوانند از نزدیک شاهد کیفیت بازی تیمشان باشند. طبیعی است که وقتی ببینند تنها تاکتیک تیمشان از دقیقه اول، پرتاب اوت دستی از کنار محوطه جریمه خودی است، واکنش منفی نشان میدهند و تمرکز بازیکنان را به میریزند. او باید خدا را شکر کند که سرمربی یک تیم پرطرفدار نیست.
واقعا نمیفهمیم تیمی که در بازیهای خانگیاش 200 تماشاگر هم ندارد چرا سرمربیاش باید از به هم ریختن تمرکز بازیکنانش گلایه کند! اما خب این اولین بار نیست که تارتار عیار مربیگری خود را نشان میدهد. چند سال پیش برنامه نود یک آیتم داشت که در آن تاکتیکهای 8 بازی هفته را در 5 دقیقه آنالیز میکرد.
یادمان نرفته که تارتار بعد از یکی از بازیهای تیمش راهآهن، از این گلایه کرد که با آیتم آنالیز 5 دقیقهای برنامه نود که شامل همه بازیهای هفته میشد، رموز تاکتیکی تیمش لو رفته و کار برایش سخت شده و دستش برای تیمهای حریف رو شده است! نکته بامزه ماجرا میدانید کجاست؟ این است که جناب تارتار با این دانش و تجربه مربیگری، همین هفته گذشته گزینه هدایت تیم ملی بود!