بازندهها، خانهنشینها، خستهها، بیوفاها!
بازندهها، خانهنشینها، خستهها، بیوفاها!
روزنامه هفت صبح| احتمالا هنوز از شوک دیدن فهرست 5 نفره مربیان داخلی کاندیدای هدایت تیم ملی خارج نشدهاید. با دیدن این فهرست باید از خودمان بپرسیم که آیا اینها واقعا بهترین گزینههای موجود هستند و اگر جواب مثبت است، آیا نباید نگران فوتبال ایران و مربیان داخلی پرمدعایش باشیم؟ به همین بهانه نکات منفی و مثبت این 5 گزینه را مورد بررسی قرار میدهیم.
امیر قلعهنویی
او پرافتخارترین مربی تاریخ لیگبرتر ایران است. او 5 بار قهرمان و 4 بار هم نایبقهرمان لیگبرتر شده است. سابقه هدایت تیم ملی را هم در کارنامه دارد. تیم ملی با او در جام ملتهای آسیای 2007 شرکت کرد و با شکست در ضربات پنالتی مقابل کرهجنوبی از راهیابی به مرحله نیمهنهایی بازماند. قلعهنویی از شخصیت کاریزماتیکی هم برخوردار است و در میان گزینههای موجود بهترین گزینه ممکن به شمار میرود. اما همه افتخارات او در فتح جامهای داخلی به یک دهه پیش بازمیگردد.
او بعد از قهرمانی با استقلال در لیگ دوازدهم نتوانست این عنوان را در تیمهای ذوبآهن، تراکتور، استقلال، سپاهان و گلگهر به دست بیاورد. او درست در روزهایی به عنوان گزینه هدایت تیم ملی معرفی شده که بدترین روزها را در گلگهر میگذراند. تیم پرستاره و گرانقیمتش در 5 بازی آخر فقط یک بار پیروز شده و در حالی که تا چند هفته پیش تا آستانه صدرنشینی در لیگبرتر پیش رفته بود، حالا از سپاهان رده اولی 8 امتیاز کمتر دارد. سبک بازی تیمهای او هم همچنان منتقدان زیادی دارد. او البته دیروز رسما از هدایت تیم ملی انصراف داد.
جواد نکونام
او مربیگری را از خونهبهخونه شروع کرد، با نساجی ادامه داد و این تیم را به لیگبرتر رساند و در دو مقطع هم سرمربی فولاد شد. فولاد با او یک بار قهرمان جامحذفی شد و با پیروزی بر پرسپولیس قهرمانی سوپرجام را هم به دست آورد. او این دو جام را با برگزاری 6 دیدار کسب کرده است! او تیمش را تا مرحله یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان آسیا هم پیش برده بود اما در آستانه بازی با الهلال استعفا داد و به تهران برگشت.
نکونام فقط چند سال است که مربیگری را شروع کرده و کارنامه بدی هم ندارد اما اتفاقاتی که در هفتهها و ماههای اخیر رخ داده، او را از چشم افکار عمومی انداخته است. سبک کار او و همکارانش روی نیمکت صدای همه را درآورده است. ضمن اینکه تنها گذاشتن فولاد در بازی مقابل الهلال لکه سیاه بزرگی را به کارنامه او اضافه کرده است. او هنوز واکنشی به هدایت تیم ملی نشان نداده اما انصراف معنادار قلعهنویی نشان میدهد که نکونام بیشترین شانس را برای نشستن روی نیمکت تیم ملی دارد. فراموش نکنیم که او حالا یک مربی آزاد است!
فرهاد مجیدی
مجیدی در استقلال دستیار وینفرد شفر بود و در چند مقطع، جانشین او، استراماچونی و محمود فکری شد. در اولین فصلی که هدایت استقلال را از ابتدا برعهده گرفت، این تیم را بدون باخت و با شکستن رکوردهای زیادی قهرمان لیگبرتر کرد. او پس از قهرمان کردن استقلال، به امارات رفت و سرمربی تیم الاتحاد کلبا شد و در حال حاضر تیم او در رده هشتم جدول لیگ امارات قرار دارد. اما چیزهایی وجود دارد که او را تبدیل به گزینهای نامناسب برای تیم ملی میکند.
کارنامهاش در امارات به شدت مبهم است و نتایجی که میگیرد نوسانات زیادی دارد و حتی در مقاطعی باعث شده تا شایعه برکناریاش هم مطرح شود. سبک بازی استقلال تحت هدایت او هم زیاد مورد استقبال اهالی فوتبال قرار نگرفت. نکته دیگر تعصب زیاد او به استقلال است که باعث میشود بخش بزرگی از هواداران تیم ملی، به او و تیمش نگاه مثبتی نداشته باشند. نکته دیگر این است که او همین حالا با قراردادی نسبتا بالا، سرمربی الاتحاد کلبا است و حضورش در تیم ملی مستلزم رضایت این باشگاه اماراتی است و قطعا هزینههای زیادی را به فدراسیون تحمیل خواهد کرد.
مهدی تارتار
نزدیک به 15 سال است که در سطح اول فوتبال ایران مربیگری میکند و به عنوان یک مربی که به جوانان میدان میدهد، شناخته شده است. او هدایت بیش از 10 تیم را برعهده داشته اما هرگز روی نیمکت تیمهای بزرگ و پرهوادار فوتبال ایران مثل پرسپولیس، تراکتور و سپاهان ننشسته است. در کارنامه او یک قهرمانی با پارسجنوبی جم در لیگ یک و صعود با این تیم به لیگبرتر به چشم میخورد و با همین کارنامه به عنوان گزینه هدایت تیم ملی انتخاب شده است.
او عجیبترین نام این فهرست پر سر و صداست. همین حالا تیمش ذوبآهن در رده سیزدهم لیگبرتر قرار دارد. آن هم با کسب فقط 3 پیروزی مقابل پیکان، نفت مسجدسلیمان و آلومینیوم اراک! در چند مقطع شایعه برکناری او از هدایت ذوبآهن شنیده شده است. قطعا خودش هم انتظار حضور در میان گزینههای هدایت تیم ملی را نداشته و سورپرایز شده است. شاید به همین دلیل دیروز در یک پست اینستاگرامی از دادن برنامه به فدراسیون و نشستن روی نیمکت تیم انصراف داد. حتی در لیگ یک هم امروز مربیانی هستند که کارنامهای به مراتب به بهتر از او دارند!
حسین فرکی
او بعد از قلعهنویی، دومین مربی عنواندار در میان گزینههای هدایت تیم ملی است. سابقه هدایت پاس، تیم امید ایران، نفت، فولاد، سپاهان، سایپا و پیکان را دارد و در مقطعی هم دستیار برانکو در تیم ملی بود. او یک بار فولاد و یک بار با سپاهان قهرمان لیگبرتر شد. هدایت فولاد را در فصل قهرمانی از ابتدا در دست داشت اما در سپاهان جانشین کرانچار شد و در حالی که این تیم در رده چهارم قرار داشت، با 6 پیروزی متوالی در 6 بازی پایانی فصل این تیم را قهرمان لیگبرتر کرد.
بعد از این قهرمانی در لیگ چهارم او به تدریج از سطح اول فوتبال ایران دور شد. در سایپا و پیکان نتایج ضعیفی گرفت و حالا بیش از 3 سال است که خانهنشین است و هیچ فعالیتی در فوتبال ندارد. کارنامه مربیگری او به شدت متناقض است. او یا قهرمان میشود یا اخراج یا استعفا میدهد. او هم مثل تارتار از اینکه یک روز صبح از خواب بیدار و باخبر شده که کاندیدای جدی هدایت تیم ملی است، سورپرایز شده است. فرکی اولین نفر این فهرست بود که برنامهاش را به فدراسیون تحویل داد!