یادداشت| «تو» چه آماتوری، ساپین «تو»
یادداشت| «تو» چه آماتوری، ساپین «تو»
روزنامه هفت صبح، آرتین ابراهیمی| در نود و نهمین شهرآورد تهران که یکی از مهمترین دربیهای فوتبال جهان نیز هست، استقلال بازی برده را دقیقه نود با نگاه آماتوری مربی پرتغالیاش از دست داد و این دیدار خانگی را 2-2 مساوی کرد که چیزی شبیه باخت است! معلوم نیست در میانه نیمه دوم چه در ذهن ساپینتو میگذشت که ناگهان برآشفته شد و به ترکیب تیم برنده دست زد تا جریان بازی را دودستی تقدیم گلمحمدی و شاگردانش کند.
ساپینتو که نیم قرن زندگی خود را در تهران جشن گرفته بود و کیکمال شده بود، در همه 11 تیمی که مربیگری کرده، یک ناکام تمامعیار بوده و امسال به آسیا آمده تا این کارنامه را پُربارتر کند! او به وضوح مربی خوبی نیست و معلوم نیست علی فتحاللهزاده که حتی نتایج ناصرخان حجازی را هم تحمل نکرد، تا کی پای این مربی ناکام در بازیهای بزرگ و کوچک میایستد؛ کسی که نقشی در آوردنش به استقلال هم نداشته است.
اعتراض برزیلی
همین چند روز پیش بود که صدای اعتراض از مرزهای برزیل هم بلند شد و فلیپه باستوس هافبک واسکودوگاما در مصاحبهای اعلام کرد که این مربی پرتغالی باعث سقوط واسکودوگاما باشگاه بزرگ برزیلی به سری B فوتبال باشگاهی این کشور شد. ساپینتو سال 2020 مربی این تیم بود و پس از اینکه به بهانه کرونا، باستوس را از ترکیب اصلی واسکو کنار گذاشت، 8 ماه او را بازی نداد تا به سرعت برق و باد راهی دسته دوم فوتبال برزیل شود.
لجبازی پرتغالی
به نظر میرسد یکی از ویژگیهای مربیان پرتغالی، لجبازی با بازیکنان محبوب است. در جام جهانی 2022 شاهد بودیم که چگونه سانتوس با رونالدو و کانسلو لجبازی کرد و آنها را از ترکیب تیم ملی پرتغال کنار گذاشت تا بازنده بزرگ جامجهانی لقب بگیرد. مورینیو هم کموبیش چنین اخلاقی دارد؛ به پائولو بنتو هم وقتی «لی کانگ این» ستاره لالیگایی کرهجنوبی را دعوت نمیکرد، چنین برچسبی میزدند؛
آقای کیروش نیز که معرف حضور همه دوستداران فوتبال هست و در این زمینه چندین و چند مثال دیگر هم میتوان آورد. جناب پینتو نیز چنین اخلاقی دارد و سیاوش یزدانی یکی از بهترین مدافعان میانی فوتبال ایران را مدتهاست نیمکتنشین کرده تا جواب انتقاد او به جشن تولد 50 سالگی خود را بدهد. آقای ساپینتو؛ اگر در دقایق پایانی بازی و به سبک اغلب مربیان فوتبال جهان، سیاوش یزدانی را به خط دفاعی استقلال اضافه میکردی تا مقابل توپهای بلند ارسالی حریف بایستد، تو برنده این بازی میشدی؛ اما…
حرف و عمل
نکته عجیب مربی پرتغالی، حرف او در مصاحبهها و عمل در میدان فوتبال است. او بعد این بازی گفت: «ما میدانستیم که پرسپولیس روی ضربات ایستگاهی قوی است و تنها از این طریق میتواند به ما ضربه بزند…» خب آقای مربی! این دانش کمنظیر وقتی در میدان رقابت و زنجیره دفاعی تیمت پیاده نمیشود، چه ارزشی دارد؟
تعویضهای انتحاری
اگر کسی حدود دقیقه 70 به بازی میرسید و 3 بازیکن نیمکتنشین استقلال را روی خط طولی برای ورود به میدان میدید، حتماً پیش خود فرض میکرد که استقلال دو گل عقب است و آن اعداد بالای کادر تلویزیونی نمایشی هستند! اما این تعویضهای انتحاری واقعیت داشت و ساپینتو به ترکیب تیم برنده دست زد تا جریان بازی دست پرسپولیس بیفتد. مربی پرتغالی هیچ ایدهای برای حفظ توپ، دفع توپهای هوایی، طراحی ضدحمله، جلوگیری از خطا کردن بازیکنان پشت باکس خودی و روند کرنر دادنهای ساده نداشت تا بهسادگی پیروزی را از دست بدهد و اگر بازی چند دقیقه دیگر ادامه پیدا میکرد، باخت خانگی آبیها نتیجه نهایی دربی 99 میشد.
بدترین تصمیم
ورود بیبرنامه و رفعتکلیفی مهدی قایدی به زمین، بدترین تصمیم ساپینتو در بازی عصر سهشنبه بود. مهاجم بوشهری که به وضوح با آنچه از او به یاد داریم فاصله دارد، با حضور در این بازیِ روی هوا عملاً استقلال را 10نفره کرد. نکته اینجاست که ساپینتو به هیچوجه نتوانسته از مهاجم ریزنقش آبیها بازی بگیرد و قایدی به بازیکنی کماثر و بیروحیه تبدیل شده است. در دربی بیتماشاگر که هرچه زمان میگذشت هواییتر میشد، ایده استفاده از قایدی نشان از عدم درک تاکتیکی بازی و ویژگیهای مهاجم ریزنقش استقلال داشت؛ چراکه تیم ساپینتو در طراحی ضدحمله برنامهای نداشت و بازیکنان فقط زیر توپ میزدند تا لحظهای از فشار بازی خارج شوند.
بازیخوانی یحیی
در نیمه اول، وقتی صالح حردانی در پست اصلی خود بازی میکرد، تمرکز حملات پرسپولیس از جناح چپ بود و یحیی پشت مدافع چپ نفوذی استقلال را هدف گرفته بود که چندین موقعیت نیز از این منطقه ایجاد کرد. در نیمه دوم وقتی حردانی به چپ رفت، هدفگذاری قرمزها به جناح راست استقلال تغییر یافت تا از فضای پشت وینگر فرانسوی استفاده کنند.
این نشان از بازیخوانی خوب گلمحمدی داشت که ساپینتو فاقد این ذهنیت لازم بود. مربی پرتغالی از بازیکنانش در پستهای غیرتخصصی استفاده کرد، در یکچهارم پایانی بازی عملاً 5 مهاجم در زمین داشت و هیچ ایدهای برای دفع توپهای هوایی حریف به خرج نداد تا دقیقه 90 دستها را بالا بگیرد.
مدار ضعف
ساپینتو دستیاران ضعیفی را از پرتغال ترانسفر کرده تا حداقل رزومهای برای آنها بسازد. دستیاران مربی پرتغالی عملاً دور از جریان بازی هستند و حتی خسرو حیدری هم نقشی در این مدار ندارد تا حاصل ذهنیت یکسویه آقای پینتو، به چنین دستپختی در میدان سبز منتهی شود؛ جایی که تحت فشار، حتی یک تصمیم درست هم نمیتواند بگیرد.
حاجی، کجایی؟
ساپینتوی پرتغالی هنوز علی فتحاللهزاده خویی را حامی خود میبیند. مدافع عنوان قهرمانی به فاصله دو امتیاز، تیم سوم جدول ردهبندی است و هنوز اتفاق خاصی نیفتاده تا حاجی آبیها وارد میدان شود؛ اما مشخص است که استقلال آن تیم جنگجوی فرصتطلب و بابرنامه مجیدی نیست و به نظر نمیرسد که با این مرد پرتغالی، اوضاع 50-50 فعلی بهتر از قبل بشود. روزی که حریف اصلی استقلال، دو مهاجم خارجی خود را نداشت و دو مهاجم دیگر تیم هم کماکان نیمکتنشین بودند، نتوانست بر رقیب سنتی خود چیره شود و این 2 امتیاز از دست رفته، آینده ساپینتو را روی هوا میبرد.
15 روز تا نیمفصل
لیگ فوتبال ایران روز 15 دی به نیمفصل میرسد و تنها 3 بازی مانده تا قهرمانی نمادین نیمفصل مشخص شود. پرسپولیس با 25 امتیاز، گلگهر سیرجان 24، استقلال 23 و سپاهان 21 امتیاز، 4 مدعی اصلی این فصل فوتبال ایران هستند که چشم به امتیازات باقیمانده و تدارک لازم برای بازیهای فشرده نیمفصل دوم و جامحذفی دارند.
پرسپولیس بهترتیب با پیکان، گلگهر و نساجی بازی دارد و اگر فاتح بازی بزرگ سیرجان شود، قهرمانی نیمفصل در انحصار این تیم است. گلگهر هم این شانس را دارد تا با 3 امتیاز خانگی بازی با پرسپولیس و کسب امتیازات لازم از دو بازی با آلومینیوم و نفت آبادان، به این موفقیت نسبی برسد. کار استقلال در 3 بازی باقیمانده سختتر است؛ آنها مهمان نفت آبادان و تراکتور هستند و در خانه باید به دیدار مس رفسنجان بروند. سپاهان هم با نفت مسجدسلیمان، پیکان و مس کرمان بازی دارد که به نظر دیدارهای سادهای هستند.
سوت داوری
بازی استقلال- پرسپولیس یکبار دیگر نشان داد که داوران ما از جریان داوری روز دنیا عقب هستند. سوتهای پیاپی بهخاطر هر برخورد کوچکی که در ورزش فوتبال امری بدیهی است، نشان از ضعف داوری دارد. داور دربی با سوتهای ممتد خود مانع شکلگیری بازی میشد و خیلی از تصمیمات او، خطاهای سادهای بود که داوران ممتاز بهراحتی از آن عبور میکنند. کافی است بازیهای لیگ برتر انگلیس یا همین جامجهانی را دوباره ببینید تا به این واقعیت پی ببرید. سوتهای اضافی روی اعصاب بازیکنان و طرفداران فوتبال است و هیچ جای دفاعی باقی نمیگذارد.