میراث چند بازیکن متوسط بینالمللی!
میراث چند بازیکن متوسط بینالمللی!
روزنامه هفت صبح، کمال بردبار | این متن را با سختی و اکراه مینویسم. در اوج ناامیدی و خشم. خشم نه از تقدیر و سرنوشت. از اینکه تیم ایران چگونه بهخودش اجازه داد 45دقیقه اینقدر بد بازی کند. بد بهمعنای مطلق کلمه. حریفشان نه برزیل بود و نه فرانسه. آمریکا بود. تیمی انرژیک و جوان و دونده با یک خط دفاعی قدرتمند که در دو بازی مقابل انگلیس و ولز تنها از روی نقطه پنالتی یک گل خورده بودند.
همه میدانستند بازی مقابل چنین تیم پرروحیه و پرانگیزهای سخت خواهد بود و همینطور هم شد اما آنچه مرا به جنون میکشاند بازی غیرمسئولانه تیم در نیمهاول بود. یک مشت بازیکن آماتور که مطلقا هیچ خطری برای حریفشان ایجاد نکردند و بیآزار و دستبسته در اختیار حریف بودند. حریفی که 4 یا 5 بار از پشتسر میلاد محمدی به دروازه ایران نزدیک شد و بالاخره از همان نقطه گل سزاوارانه خود را بهثمر رساند.
این 45 دقیقه آنهم در چنین موقعیت حساسی که ایران در یك قدمی صعود تاریخی به مرحله بعد قرار داشت، روح و روانم را بههم میریزد. چرا نتوانستیم مبارزه کنیم؟ چرا اینگونه خوار ظاهر شدیم؟ بله. 45دقیقه دوم خوب بودیم اما از ابتدا مشخص بود که آمریکا پرانرژی و پرفشار بازی را آغاز خواهد کرد. چرا برای چنین موقعیتی آماده نبودیم. این تیمملی، این بازیکنها چرا مثل خوابزدهها بودند.
هرگز رویای صعود به دور دوم اینقدر به ما نزدیک نبوده است و این همان چیزی است که پذیرش یک 45دقیقه آماتوری را براي تماشاگر اینقدر سخت میکند. طارمی و آزمون شاید بهترین مهاجمان تاریخ فوتبال ما هستند اما هیچوقت نتوانستند در عرصه ملی آن کاری را بکنند که دایی و عزیزی و مهدویکیا و باقری و عابدزاده انجام ميدادند.
هیچ گل مهم و حساسی در مراحل مهم آسیا و جهان از آنها ثبت نشده است. شاید آزمون بتواند به گل مهم خودش به لبنان در بیروت بنازد در مرحله مقدماتی انتخابی جامجهانی و طارمی هم به گلهایی مشابه. اما تصویر گلهای آنها هیچوقت ارزش استراتژیک گل مهدویکیا به آمریکا، گل خداداد به استرالیا و گلهای دایی به کرهجنوبی را پیدا نخواهند کرد.
یا پنالتیهایی که عابدزاده برای ما گرفت و شوت 40 متری باقری به کره جنوبی. نسل بااستعدادهای بینالمللی فوتبال ایران در یک قدمی ورود به قلوب مردم توقف کردند. در نیمه شب پاییزی هشتم آذرماه و با بازی بد و سردرگم خودشان. اینکه شرایط سیاسی چقدر روی این فوتبالیستها تاثیر گذاشت و اینکه کیروش متهم اصلی این 45دقیقه چندشآور است، خودش یک داستان پرسوز و گداز دیگر خواهد بود…
حالا که این متن را مینویسم استرالیا ششمین و آخرین نماینده آسیا با شکست دادن دانمارک با شش امتیاز به دور دوم صعود کرد، براي دومین بار در تاریخ فوتبال این کشور؛ کاری که ما چهار دهه است عاجزانه در پی آن هستیم. خداحافظ نسل سوگلیهای بینالمللی. فوتبال ما شاید به یک نسل دیگر احتیاج داشته باشد. جنگجوتر با درکی بهتر از فوتبال.