چه کسی فکر میکرد این بازیکنان در جامجهانی گل بزنند؟
چه کسی فکر میکرد این بازیکنان در جامجهانی گل بزنند؟
روزنامه هفت صبح| بزرگترین مهاجم تاریخ تیم ملی ایران علی دایی است که بزرگترین حسرتش گل نزدن در جامجهانی است. او در دو دوره این مسابقات حضور داشت اما پایش به گلزنی باز نشد. سردار آزمون هم با وجود حضور در دو دوره جامجهانی، با بدشانسی نتوانسته در این مسابقات گل بزند اما در همین مسابقات بازیکنانی گل زدهاند که هرگز فکرشان هم به ذهنمان خطور نمیکرد و نمیکند.
حمید استیلی: او 82 بازی ملی در کارنامه دارد. حدود 11 سال بیوقفه در تیم ملی حضور داشت و در این مدت موفق شد 12 بار با پیراهن تیم ملی گلزنی کند. پست بازی او اما جایی است که کمتر در موقعیت گلزنی قرار میگیرد. بیشتر گلهای ملیاش هم مقابل تیمهای ضعیف آسیایی به ثمر رسیده که اجازه گلزنی به هر بازیکنی را میدهند. دو گل به چین تایپه، 5 گل به مالدیو، یک گل به عمان، یک گل به امارات و دو گل به لبنان در کارنامه استیلی دیده میشود.
اما مهمترین گل ملی او مقابل آمریکا و در جامجهانی 1998 فرانسه به ثمر رسید. جایی که سانتر خوب جواد زرینچه روی پیشانی او که مشخص نبود چرا در محوطه جریمه آمریکا حضور دارد، نشست و ضربه سرش به شکلی عجیب و غریب به گوش دروازه کیسی کلر رفت! در آن بازی مهدی مهدویکیا هم گل دوم تیم ملی را زد اما گل استیلی بیشتر از گل کیا بازتاب پیدا کرد. استیلی با همین گل در تاریخ فوتبال ایران جاودانه شد و گلش به گل قرن و بازی ایران و آمریکا هم به بازی قرن معروف شد.
یحیی گلمحمدی: او 74 بار با پیراهن تیم ملی ایران به میدان رفت. در دفاع آخر بازی میکرد و طبیعی بود که زیاد گل نزند. تعداد گلهای ملی او 5 است که به شکل عجیبی دو گل از این 5 گل در بازیهای بزرگ و تاریخی تیم ملی به ثمر رسیدهاند. او یکی از این گلها را در بازی پلیآف انتخابی جامجهانی مقابل ایرلند جنوبی به ثمر رساند. در بازی رفت ایرلند با دو گل پیروز شده بود و ایران در بازی برگشت نیاز به پیروزی بهتری داشت که متاسفانه رقم نخورد.
البته یحیی در وقتهای تلفشده بازی روی یک ارسال با ضربه سر دروازه شاگردان میک مککارتی را باز کرد که فایده چندانی نداشت. اشکهای یحیی پس از سوت پایان آن بازی به یادماندنیترین قاب از تقابل ایران و ایرلند است. یحیی در کمال ناباوری یک گل هم در جامجهانی برای ایران زده است. او زننده تکگل تیم ملی در بازی مقابل مکزیک در جامجهانی 2006 است. باز هم روی یک ارسال و البته دفع ناقص مکزیکیها و یک ریباند. در این بازی ایران در نهایت 3 بر یک باخت.
سهراب بختیاریزاده: او هم یک مدافع آخر بود که به واسطه پست بازیاش، کمتر کسی منتظر گلزنیاش بود. سهراب در 37 بازی با پیراهن تیم ملی به میدان رفت و 4 بار موفق به باز کردن دروازه حریفان شد. اولین گلش را در بازیهای غرب آسیا به سوریه زد. در بازی تاریخی تیم ملی مقابل گوام که با پیروزی 19 بر صفر به پایان رسید دو گل زد و یک گل هم به آنگولا زد. البته این گل آخر در جامجهانی به ثمر رسید و به همین دلیل اهمیت خاصی برای او دارد.
او در فهرست تیم ملی برای جامجهانی 2006 قرار داشت اما در بازی اول مقابل مکزیک نیمکتنشین بود و در بازی دوم مقابل پرتغال هم فقط دو دقیقه بازی کرد. حذف زودهنگام تیم ملی باعث شد تا برانکو در بازی تشریفاتی آخر مقابل آنگولا به بازیکنان ذخیره میدان بدهد و سهراب هم در ترکیب اصلی قرار گرفت و در حالی که تیم ملی با یک گل عقب بود در دقیقه 76 روی یک کرنر با ضربه سر دروازه آنگولا را باز کرد و مانع سومین باخت تیم ملی در جامجهانی شد.
روزبه چشمی: این یکی را واقعا نمیشد حدس زد و باور کرد. او تا دو ماه پیش حتی به تیم ملی دعوت هم نمیشد و فقط در یک بازی دوستانه مقابل ازبکستان با ضربه سر گل زده بود. اما کیروش آمد و او را به تیم ملی برگرداند. پست بازیاش به شدت مورد مناقشه کارشناسان و کیروش بود. نمایش ضعیفش در خط دفاعی مقابل انگلیس باعث شد تا در بازی دوم مقابل ولز نیمکتنشین شود. بعید به نظر میرسید دیگر فرصت بازی به او برسد.
اما مصدومیت احمد نوراللهی باعث شد تا کیروش این بار در پست هافبک دفاعی به روزبه اعتماد کند. او هم نمایش نسبتا خوبی داشت و مانع حملات و ضدحملات ولزیها شده بود اما در وقتهای تلف شده با حضور عجیب و البته بهموقع در پشت محوطه جریمه ولز، توپ برگشتی مدافعان را تصاحب کرد و با یک شوت زمینی به گوشه دروازه، دومین گل و احتمالا مهمترین گل ملیاش را به ثمر رساند. قبل از جام جهانی، احتمالا شانس گلزنی بیرانوند هم از چشمی بیشتر بود اما حالا نام او در فهرست گلزنان جام جهانی قرار دارد.
رامین رضائیان: او هم سرگذشتی شبیه روزبه چشمی دارد. در زمان اسکوچیچ شانسی برای دعوت به تیم ملی نداشت و خودش هم این را قبول کرده بود که جامجهانی را از دست داده است. اما تغییر در کادر فنی تیم ملی و آمدن کیروش، شانس را به او برگرداند. کیروش او را به عنوان بازیکن مورد علاقهاش به تیم ملی دعوت کرد و البته در بازی اول مقابل انگلیس نیمکتنشین کرد.
او به واسطه بازی در پست مدافع راست و البته سبک دفاعی تیم کیروش کمتر در موقعیت گلزنی قرار میگرفت و تا قبل از بازی با ولز هم فقط دو بار مقابل گوام و پاپوا گینه نو! موفق به گلزنی شده بود اما در کمال ناباوری در جامجهانی مقابل ولز گلزنی کرد. او در وقتهای تلف شده و در حالی که ولزیها برای جبران گل روزبه چشمی جلو کشیده بودند، روی یک ضدحمله سریع جلو رفت و در موقعیتی عالی با پاس خوب طارمی صاحب فرصت شد و با یک ضربه چیپ باکلاس دومین گل تیم ملی را به ثمر رساند تا نام او هم درفهرست گلزنان غیرمنتظره تیم ملی در جامجهانی قرار بگیرد.