چند پاره یادداشت درباره بازی فردا بین ایران و ولز
چند پاره یادداشت درباره بازی فردا بین ایران و ولز
روزنامه هفت صبح| یک: خب ته دلمان یک کورسوی امیدی را برای بازی فردا حفظ کردهایم. حریف یک رده با ایران در ردهبندی فیفا فاصله دارد. ما بیستم هستیم و ولز نوزدهم. آیا توان شکست دادن ولز را داریم؟ نمیدانم. کیروش و تیمش برای چنین بازیهایی طراحی نشدهاند. یادم است در جام 2014 قرار بود بوسنی را در بازی آخر شکست دهیم تا به دور بعدی برویم ولی خب چنین اتفاقی نیافتاد و ما سه بر یک مغلوب شدیم. امیدوارم فردا سناریوی متفاوتی رخ بدهد.
بد اقبالترین مرد ایران سیدحسین حسینی است. با چه تلاشی راه خود را به تیم ملی باز کرد و ناگهان در سختترین بازی تیم ملی در سه دهه گذشته او مجبور شد از روی نیمکت به ترکیب اصلی برود و از بخت بدش نگهبان دروازه تیمی از هم گسیخته باشد که تمام فنون دفاعی را فراموش کرده بودند و او شش گل را در دروازه خود دید. نتیجه دردناکی که همیشه در کارنامه حسینی باقی خواهد ماند.
دو: امیدواریم تیم ملی در بازی فردا جنگنده باشد و نتیجه خوبی به دست بیاورد. حداقل طوری بازی کنند که میلیونها تماشاگر علاقهمند ایرانی را راضی کنند. ترک کردن چنین نمایش بزرگی از فوتبال بدون برجای گذاشتن یک خاطره خوب میتواند تا سالها ذهن را آزار دهد. هنوز جامجهانی 2006 برای ما مترادف است با لگد علی کریمی به بطریهای آب و توپ لو دادن رحمان رضایی پشت هجده قدم و بدنهای ضعیف و تحلیل رفته پس از دقیقه 70 و یک علی دایی سنگین وزن که میخواهد در نقش منجی تیم ظاهر شود.
سه: جام جهانی 2022 برای ما در بدترین حالت خود شروع شد. فاجعه مطلق اما میتواند پایان بهتری داشته باشد و همه چیز بستگی به بازی فردا دارد … به گروه جنگجویانی که به زمین خواهند رفت. کیروش گفته که خبرنگار فلان سایت مهم فوتبال در ایران، ترکیب ما را لو داده بود و انگلیسیها با دانستن ترکیب ما وارد زمین شدهاند.
راستش ما برای کیروش خیلی احترام قائلیم و هنوز غوغای آن سایت بر سر برخورد دستیار کیروش با خبرنگار آنها را در دوره قبل از یاد نبردهایم اما واقعا متوجه نمیشویم خبر حضور مثلا روزبه چشمی در ترکیب چه شوک مهمی میتوانست به تیم انگلستان وارد کند؟ سالهاست که ما مینویسیم که روزبه چشمی از توان روحی کافی برای بازیهای بزرگ برخوردار نیست. کند است و به جای جنگنده بودن از خشونت بیدلیل استفاده میکند.
البته که حتما مزایایی هم دارد. اما حضور او در ترکیب حتی به بهای تغییر تاکتیکی نمیتوانست انگلیسیها را غافلگیر کند.و بالاخره این را بگوییم که بهرغم همه این حرفها، بیایید امیدوار نباشیم! میدانم که بسیاری از بزرگان ادب و دین ما را به امید دعوت کردهاند اما بیایید خودمان را برای بدترین اتفاق از همین حالا آماده کنیم. امید میتواند خنجری لخت و برنده باشد. عقل میگوید به این تیم امید نبندیم. وسوسه امید اما رهایمان نمیکند…