بررسی فهرست ۱۰بازیکن برتر سالیانه فرانس فوتبال
بررسی فهرست ۱۰بازیکن برتر سالیانه فرانس فوتبال
روزنامه هفت صبح | پس از وقفهای یک هفتهای داستان تاپ تنهای هرسال فرانس فوتبال را پی میگیریم.
زینالدین زیدان. در سال ۱۹۹۷ سروکلهاش در فهرست تاپ تن پیدا شد. در این سال تا مکان سوم بالا آمد هرچند فاتح بیرقیب این فصل فوتبال اروپا رونالدو نازاریو است. زیدان سال بعد در جای اول میایستد اما در سال ۹۹ حتی در فهرست ۲۰ بازیکن برتر هم قرار ندارد. در سال ۲۰۰۰ که با فرانسه قهرمان اروپا شد با فاصلهای کم رقابت را به لوییز فیگو باخت و در جای دوم قرار گرفت. او در سال ۲۰۰۱ دهم شد و در سال ۲۰۰۲ در جای چهارم ایستاد. او در سال ۲۰۰۳ در جای پنجم ایستاد. این یعنی طی هفت سال، شش بار در فهرست تاپ تن قرار گرفت. اما داستان ادامه داشت. او در سال ۲۰۰۵ از فهرست خارج شد. در سال ۲۰۰۶ او شایسته دومین توپ طلای خود بود اما به خاطر اخراجش در بازی فینال تا مکان چهارم پایین آمد و این انتهای دوره درخشش او بود. با هفت بار قرار گرفتن در فهرست دهتایی.
رونالدو نازاریو. این اعجوبه دنیای فوتبال اسیر مصدومیتهای پیاپی شد و داروهایی که برای این مصدومیتهای دردناک مصرف میکرد منجر به چاقی او شده بود. این بازیکن بزرگ دوبار مردسال اروپا شد. در سالهای ۱۹۹۷ و ۲۰۰۲ . او دوبار هم در سالهای ۹۶ و ۹۸ در جای دوم و سوم قرار گرفت. در واقع اگر رونالدو مصدوم نمیشد مدعی جدی توپ طلای هرسال محسوب میشد. اما در سال ۹۹ و در سال ۲۰۰۰ دو مصدومیت وحشتناک موجب شد تا او با مشکلات عدیدهای دست و پنجه نرم کند و تقریبا سه فصل فوتبال اروپا را از دست بدهد. و بعد از ۲۰۰۳ هم دیگر به فرم ایدهآل بدنی بازنگشت.
آندره شوچنکو. او هم طی هشت فصل شش بار در فهرست قرار گرفت. یک توپ طلا برد، دوبار سوم شد، یک بارچهارم و یک بار هفتم و یک بار هشتم. مشخص است که دستاوردهای شوچنکو قابل ملاحظه محسوب میشوند.
تییری آنری. این مهاجم فرانسوی هفت دوره پیاپی در فهرست ده تایی قرار گرفت. از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶٫ پشت سر هم. هرچند هیچ وقت توپ طلا را نبرد. یک بار دوم شد، یک بار سوم، دوبار چهارم، یک بار پنجم، یک بار ششم و یک بار نهم. این نشان دهنده کیفیت این بازیکن بزرگ فرانسوی است.
رونالدینیو. این اعجوبه برزیلی برخی از بهترین دوران فوتبال خود را در لیگ فرانسه هدر داد و در ذهن فوتبالدوستان با چهار فصل درخشش در بارسلونا ثبت شده است. او بعد از جدایی از بارسلونا هم دیگر به سطح اول فوتبال جهان بازنگشت. رونالدینیو در سال ۲۰۰۵ مرد سال فوتبال اروپا شد و در سال های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ هم در جای سوم و چهارم قرار گرفت. این اعجوبه بزرگ تنها سه بار در فهرست تاپ تن قرار گرفته است.
ریوالدو. ۵ فصل پیاپی از سالهای ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲ او در فهرست تاپتن قرار گرفت و یک بار به سال ۱۹۹۹ برنده توپ طلا هم شد. دو بار پنجم، یک بار ششم و یک بار دیگر هم هفتم شد.
لوییز فیگو. فیگو بازیکن درخشانی بود اما دوره اوج او تنها سه فصل را شامل میشد. در سالهای ۹۹ ، ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱ که یک توپ طلا برد و دوبار هم در جای پنجم و ششم قرار گرفت.
مایکل اوون. درخشش اوون هم کوتاه بود. یک چهارمی در سال ۹۸ و یک توپ طلا در سال ۲۰۰۱٫ همین.
ژرژ وهآ. در حالیکه مارادونا و پله و زیکو و گارینشا و روماریو در چنگ قانون فرانس فوتبال در انتخاب بازیکنان سال محاسبه نمیشدند، قرعه تغییر قانون به نام ژرژ وهآ لیبریایی افتاد که در انتهای دوره درخشش خود توپ طلای اروپا را به دست آورد و یکی دو سال بعد کلا بازنشسته شد.
ماتیاس سامر. مهاجم اصالتا اهل آلمان شرقی بعد از اتحاد دو آلمان در پست لیبرو بازی کرد و عنصر مهم قهرمانی آلمان در جام ملتهای اروپا به سال ۱۹۹۶ بود و توپ طلا را نیز به دست آورد. او در سالهای ۹۵ و ۹۷ هم در انتهای فهرست ده بازیکن برتر قرار گرفته بود اما سامر در سالهای بعد از صدر فوتبالیستهای بزرگ اروپا خط خورد.
یورگن کلینزمن. کلینزمن که از سال ۱۹۸۸ در فوتبال آلمان چهره شده بود، چهاربار در فهرست تاپ تن قرار گرفت. او در سالهای ۱۹۹۰ و ۱۹۹۴ در جای ششم ایستاد و در سال ۱۹۹۵ در حالیکه به طور عادی بهترین بازیکن اروپایی بود با این قانون روبهرو شد که بازیکنان دیگر قارهها هم میتوانند بازیکن سال اروپا شوند و توپ طلا از دستش پرید و به ژرژ وهآ رسید! او در سال ۱۹۹۷ هم در جایگاه پنجم قرار گرفت.
روبرتو کارلوس. بک چپ هجومی اینتر میلان و رئال مادرید در سال ۱۹۹۷ در جای پنجم قرار گرفت و در سال ۲۰۰۲ که با رئال مادرید و برزیل قهرمان اروپا و جهان شد تا جای دوم هم صعود کرد. او در سال ۲۰۰۳ هم در جای هفتم قرار گرفت. به این ترتیب او هم در ردیف بک چپهای بزرگ تاریخ فوتبال قرار گرفت. مثل پائولو مالدینی، نیلتون سانتوس و فاکتی و پل برایتنر.
رائول. این مهاجم فرصتطلب طی هشت سال، شش بار در فهرست تاپ تن قرار گرفت و عموما در نیمه دوم جدول فقط در سال ۲۰۰۱ بود که تا مقام دوم بالا آمده بود.
گابریل باتیستوتا . دوره اوج درخشش او در همان قانون ممانعت از حضور بازیکنان غیراروپایی در فهرست گم شد اما با این حال پس از لغو این قانون در سه فصل پیاپی در فهرست قرار گرفت. در سالهای ۹۸ و ۹۹ و ۲۰۰۰ که البته در هیچکدام دستش به توپ طلا نرسید.
دیوید بکهام. خیلیها یادشان رفته که بکهام هافبک خوبی بود و یک بار تا رده دوم تاپ تن سالیانه بالا آمده بود(همان سالی که ریوالدو توپ طلا را برد) و یک بار هم چهارم شده بود. تازه دوتا مقام دهمی هم دارد!
پاول ندود. برعکس بکهام همه در مورد ندود در کسوت یک بازیکن افسانهای حرف میزنند اما ندود جز فصل عجیبش در سال ۲۰۰۳ که برنده توپ طلا شد، فقط یک فصل دیگر یعنی سال ۲۰۰۴ در فهرست بهترین بازیکنان سال قرار گرفت که البته هفتم شده بود. همین. والسلام!
الیور کان. بداخلاق آلمانی در سالهای ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ در دو فصل پیاپی در جایگاه سوم قرار گرفت.
کانتونا(دو بار)، داوور شوکر، میهاتوویچ، بری لیتمانن(دو بار)، لیلیان تورام، مارسل دزایی (سه بار)، استیون جرارد و فرانک لمپارد هم گهگدار در این فهرست ظاهر میشدند. ادامه دارد…