کاربر گرامی

برای استفاده از محتوای اختصاصی و ویدئو ها باید در وب سایت هفت صبح ثبت نام نمایید

با ثبت نام و خرید اشتراک به نسخه PDF روزنامه، مطالب و ویدئو‌های اختصاصی و تمامی امکانات دسترسی خواهید داشت.

کدخبر: ۴۰۴۶۷۳۵۲
تاریخ خبر:

بررسی فهرست ۱۰‌ بازیکن برتر سالیانه فرانس فوتبال

بررسی فهرست ۱۰‌ بازیکن برتر سالیانه فرانس فوتبال

بررسی فهرست ۱۰‌ بازیکن برتر سالیانه فرانس فوتبال

روزنامه هفت صبح | ‌‌ هفته پیش نوشتیم که یکی از ملاک‌های تشخیص بازیکن‌های بزرگ و ماندگار در تاریخ فوتبال زمان دوام و درخشش آنهاست و فهرست ده‌تایی توپ طلا ملاک بسیار معتبری در این عرصه است. حتی مهم‌تر از برنده توپ طلا. در قسمت اول چهره‌های برگزیده در بین سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۶ را بررسی کردیم و دیدیم که آلفردو دی استفانو، اوزه بیو، بابی چارلتون، لیو یاشین، فرانتس پوشکاش، لویی سوارز، ریموند کوپا و جیانی ریورا از مهم‌ترین و با تداوم‌ترین بازیکنان فوتبال در این بازه زمانی بوده‌اند و البته برزیلی‌ها و اروگوئه‌ای‌هایی که در آن سال‌ها نمی‌توانستند در فهرست رقابتی توپ طلا شرکت کنند. چهره‌های بزرگی مثل پله، گارینشا، دی دی.
امروز ستاره‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۶ را پی می‌گیریم و بررسی می‌کنیم.

فرانس بکن باوئر. سروکله بکن بائر در سال ۱۹۶۶ و بعد از جام جهانی انگلیس در فهرست‌های ده‌تایی ظاهر شد. بازیکن رعنا و جوان آلمانی که آن سال‌ها در خط هافبک بازی می‌کرد. در سال ۱۹۶۶، بکن باوئر در جای سوم قرار گرفت. در سال‌های ۶۷ و ۶۸ در جایگاه چهارم حضور داشت. در سال ۶۹ هفتم شد و در سال ۱۹۷۰ دوباره جایگاه چهارم. این نشان از تداوم درخشش این سوپر استار بزرگ تاریخ فوتبال داشت. اما ادامه دارد.

در سال ۱۹۷۱ در جای پنجم و در سال ۱۹۷۲ در جای اول قرار می‌گیرد و توپ طلا را شکار می‌کند. در سال ۱۹۷۳ او در جای چهارم و در سال ۱۹۷۴ به‌رغم آنکه همراه آلمان غربی قهرمان جهان شده اما در جای دوم قرار می‌گیرد. در سال ۱۹۷۵ او باز هم در جای دوم است و در سال ۱۹۷۶ برای دومین بار توپ طلا را دریافت می‌کند. ۱۱سال پیاپی در فهرست ۱۰ بازیکن برتر.

دوبار مقام اول، دوبار دوم، یک بار مقام سوم، سه بار مقام چهارم، یک بار پنجم و یک بار هفتم. آمارش حیرت‌انگیز است. از۲۰ تا ۳۱ سالگی. در این ۱۱سال او یک قهرمانی جهان، یک نایب قهرمانی جهان، یک مقام سوم جهان، سه بار قهرمان باشگاه‌های اروپا و یک بار قهرمانی جام ملت‌های اروپا را نیز به دست می‌آورد. او سال ۱۹۷۷ در حالی که هنوز جوان بود با دل سیری عازم آمریکا شد.

یوهان کرویف. اعجوبه هلندی ۹ دوره پیاپی در فهرست ۱۰بازیکن برتر سال قرار گرفت و سه بار هم در جای اول حضور داشت. در سال‌های ۱۹۷۱ و ۷۳ و ۷۴٫ او یک بار در جای سوم و دو بار در جای چهارم، یک بار پنجم و دو بار در مقام هفتم قرار گرفته است. کرویف در ۲۹سالگی فوتبال ملی را کنار گذاشت و در ۳۱سالگی از فوتبال روز اروپا کناره گرفت.

گرد مولر. بمب‌افکن آلمانی بین سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۶ هشت بار در فهرست ۱۰بازیکن برتر فوتبال اروپا ظاهر شد. در سال ۱۹۶۷ هفتم شد، در سال ۱۹۶۹ در جای سوم قرار گرفت، در سال ۱۹۷۰ و بعد از جام‌جهانی مکزیک برنده توپ طلا شد، در سال ۷۱ در جای ششم قرار گرفت و در سال ۱۹۷۲ پشت سر بکن بائر مقام دوم را به دست آورد. در سال ۱۹۷۳ سوم شد و در سال ۱۹۷۴ هفتم. در سال ۱۹۷۶ در آخرین درخشش او در اروپا در جای نهم قرار گرفت. مشخص است که اوج درخشش گرد مولر در حد فاصل ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۳ بوده است.

جورج بست. بیتل پنجم اولین‌بار در سال ۱۹۶۷ در فهرست بهترین بازیکنان سال اروپا ظاهر شد و در جای هفتم قرار گرفت و یک‌سال بعد توپ طلا را برد، در جایگاه اول. در سال ۱۹۶۹ ششم می‌شود و در سال ۱۹۷۱ در جای سوم قرار گرفت. ایرلندی بودن او فرصت درخشش در بازی‌های ملی را از او سلب کرده بود. در مجموع جورج بست به رغم آوازه بلندش فقط چهار بار در فهرست بهترین بازیکنان سال اروپا قرار گرفته است.

فلوریان آلبرت. آلبرت در سال‌های ۶۵ و ۶۶ و ۶۷ سه بار در میان بهترین بازیکنان سال اروپا قرار می‌گیرد. یک توپ طلا و دو مقام پنجمی.
بابی مور. دفاع وسط موقر انگلیسی‌ها در دو جام‌جهانی ۱۹۶۶ و ۷۰ درخشید و در این دو سال در فهرست ده تایی ظاهر شد. در جام جهانی اول، در مقام چهارم و در جام‌جهانی ۱۹۷۰ به‌رغم حذف انگلیس در یک چهارم نهایی در مقام دوم قرار گرفت. بابی مور در سال‌های ۱۹۷۱ و ۷۲ هم در فهرست حضور داشت. یعنی در مجموع چهار دوره. به جز بابی مور یک مدافع دیگر هم در فوتبال دهه شصت درخشید. جاسینتو فاکتی دفاع چپ اینترمیلان که در سال ۱۹۶۵ در جایگاه دوم قرار گرفت و در سال ۱۹۶۷ در مکان پنجم.

ساندرو ماتزولا و جی جی ریوا. هفته پیش درباره درخشش تیم‌های ایتالیایی دوتوپ طلا و تداوم جیانی ریورا هافبک نفوذی آث میلان حرف زده بودیم و هفت سال حضور در فهرست ده تایی و یک مقام اول. چند ایتالیایی دیگر هم در این سال‌ها به‌خصوص در دهه شصت در فهرست‌ها هستند. به‌خصوص جی جی ریوا و ساندرو ماتزولا. ماتزولا یک دومی، دو هشتمی و یک دهمی به دست آورد و ریوا هم (که با ریورا فرق می‌کند!) سه بار در فهرست قرار می‌گیرد که یک بار در سال ۱۹۶۹ مکان دوم را به دست می‌آورد.

گونتر نتزر. هافبک بازیساز آلمانی هم طی سال‌های ۱۹۷۱ و ۷۲ و ۷۳ سه بار در فهرست قرار گرفت. ادامه دارد…

آخرین تحولات کاربران ویژه - ورزشی را اینجا بخوانید.
کدخبر: ۴۰۴۶۷۳۵۲
تاریخ خبر:
ارسال نظر