صخره تیبو؛ بهترین دروازهبانان حال حاضر جهان
صخره تیبو؛ بهترین دروازهبانان حال حاضر جهان
روزنامه هفت صبح، آرتین ابراهیمی| سنگربانی فوتبال شاید مهمترین پُست درون مستطیل سبز باشد؛ یک اشتباه دروازهبان مساوی با از دست رفتن امتیاز یک بازی است؛ اما یک مهاجم میتواند به دفعات مرتکب اشتباه شود و با یک گل، همه آنها را بپوشاند. برخی معتقدند که یک دروازهبان خوب، ۵۰ درصد یک تیم است و سایرین در قالب یک کار تیمی، ۵۰ درصد دیگر را پُر میکنند. به همین دلیل در مراسم The Best فیفا و توپ طلای فرانس فوتبال، دروازهبانان جایگاه ویژهای دارند و جوایز اختصاصی این دو نهاد مهم فوتبالی را به خود اختصاص میدهند.
در مراسم اخیر توپ طلا، جی.جی دوناروما بهخاطر درخشش کمنظیر خود در چهارچوب دروازه تیم ملی ایتالیا و مهار آن ضربات پنالتی مرگبار انگلیسیها در فینال، برنده جایزه «لئو یاشین» در مقام بهترین دروازهبان اروپا شد. فیفا هم ۵ دروازهبان را کاندید کسب عنوان برترین دروازهبان جهان در سال ۲۰۲۱ کرده که دوناروما در این میدان، رقبایی چون مانوئل نویر، ادوارد مندی، آلیسون بکر و کسپر اشمایکل را در پیش دارد و به نظر میرسد که این جایزه جهانی هم در انتظار این دروازهبان توانای ایتالیایی است.
اما امسال در هر دو کانون رقابت بهترین دروازهبانی، جای یک چهره ممتاز خالی بود: تیبو کورتوآ دروازهبان توانمند بلژیکی رئال مادرید که نقش بسیار مهم و پُررنگی در موفقیتهای اخیر این تیم ایفا کرده است. این مقاله به قصد معرفی بهترین دروازهبانان حال حاضر جهان تهیه شده که تیبو کورتوآ در راس آنان قرار گرفته و دوناروما و نویر به ترتیب روی سکوی دو و سه ایستادهاند…
تیبو کورتوآ
این دروازهبان بلژیکی دو متری ملقب به زرافه، یک صخره تمامعیار در مقابل خط تهاجمی تیمهاست و دروازهاش در هر بازی به سختی باز میشود. تیبو نیکلاس مارک کورتوا ۲۹ ساله، محصول آکادمی باشگاه خنک بلژیک است که از ۷ سالگی به این تیم پیوست و به مدت ۱۲ سال عضو آن بود. او در عین جوانی در ترکیب خنک قرار میگرفت و در ۱۸ سالگی از عوامل اصلی قهرمانی این تیم در ژوپیتر لیگ بلژیک بود؛ همین کافی بود تا باشگاه متمول چلسی روی این دروازهبان بلندقامت سرمایهگذاری کند.
سال ۲۰۱۱ آبراموویچ با رقم نازل ۸ میلیون پوند، کورتوآ را به خدمت گرفت و بلافاصله به تیم اتلتیکو مادرید قرض داد تا زیر سایه سنگین پتر چک سنگربان سرشناس آن روزهای چلسی قرار نگیرد. دروازهبان بلژیکی در اتلتی سه سال موفق را سپری کرد و حتی تا فینال لیگ قهرمانان اروپا هم پیش رفت که در نهایت مغلوب گل قرن سرخیو راموس در دقیقه ۹۲:۴۸ شد تا دستش از مهمترین جام زندگیاش کوتاه بماند. او فصل ۱۵-۲۰۱۴ به چلسی برگشت و سه سال در این تیم توپ زد و سرانجام به پیشنهاد رئال مادرید جواب مثبت داد تا سال ۲۰۱۸ راهی پرافتخارترین تیم باشگاهی جهان شود.
سال اول حضور در لوسبلانکوس برای او موفقیتآمیز نبود و زیر سایه کیلور ناواس، اعتماد به نفس خود را از دست داده بود؛ اما زیدان به کمک مرد بلژیکی آمد و او را شماره یک تیمش کرد تا کورتوآ همانی شود که انتظارش میرفت. او طی دو سال اخیر، بهترین دروازهبان جهان بوده و در درون دروازه رئال با مهارت تمام توپهایی را مهار کرده که براستی خارقالعاده بودهاند.کورتوآ یک دروازهبان با ثبات، خونسرد، دارای حس موقعیت عالی، ذهنیت خوب، قدرت شخصیت و توانایی ارتباط با مدافعان است. او روی موقعیتهای تک به تک، شوتهای راه دور و توپهای هوایی تسلط خوبی دارد و گاهی هم به عنوان سوئیپر عمل میکند و در بازی با پا هم مهارت لازم را دارد.
این دروازهبان با وجود بلندی قامت خود، روی توپهای جلوی دروازه هم عکسالعملهای عالی دارد که آخرین آن دفع حیرتانگیز ضربه سر رائول گارسیا مهاجم اتلتیک بیلبائو در داخل محوطه شش قدم بود. هر چند که شاید مهمترین نقطه ضعف او، توپهایی است که با ارتفاع کم به سمت راست او شلیک میشود. این دروازهبان بلژیکی تاکنون قهرمان لالیگا، کوپا دل ری، لیگ اروپا، جام اتحادیه و لیگ برتر شده و با درخشش در دروازه تیمهای باشگاهی و ملی خود، برنده جایزه زامورا، دستکش طلایی لیگ برتر و دستکش طلایی جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه نیز شده است.
کورتوآ به ۴ زبان فرانسوی، هلندی، انگلیسی و اسپانیایی مسلط است. مادرش والیبالیست بوده و خواهر بزرگش والری نیز هماینک در تیم والیبال پاریسنکلود فرانسه توپ میزند. او دو فرزند به نامهای آدریانا و نیکولاس دارد و از سال ۲۰۲۱ زندگی با همسر دومش میشل گرزیگ را آغاز کرده است.بلژیکیها طی سه دهه اخیر دروازهبانان بزرگی داشتهاند؛ از جمله «ژان ماری فاف» دروازهبان اسطورهای بایرن مونیخ که بهراستی چهرهای فراموشنشدنی است و «میشل پرودوم» که در چهارچوب دروازه تیم ملی بلژیک و بنفیکا، یک دروازهبان افسانهای بود. حال تیبو کورتوآ جانشین خلف این شمارهیکهاست و رئال مادرید و تیم ملی بلژیک به اتکای او، تا جایی که ممکن است، به بالا نگاه خواهند کرد.
جیجی دوناروما
نام دوناروما بعد از کنار رفتن جی.جی بوفون افسانهای از تیم ملی ایتالیا مطرح شد. دروازهبان بلندقامت و مسلط روی توپهای هوایی که از سنین نوجوانی در آ.ثمیلان آبدیده شده و وقتی با پوشیدن پیراهن لاجوردی ایتالیا به ثبات لازم رسید، توسط وکیل جاهطلبش مینو رایولا به پاریسنژرمن منتقل شد.
اوج درخشش دوناروما در جام ملتهای اروپا بود که بسیار عالی ظاهر شد و در نهایت با درخشش در ضربات پنالتی، عنوان بهترین بازیکن این تورنمنت را نیز بهدست آورد. دوناروما در تیمهای پایهای ایتالیا هم بیرقیب بود و خیلی زود به اوج فوتبال خود رسید تا در دهه آینده شاهد رکوردشکنیهای ویژه او هم باشیم. این دروازهبان ایتالیایی ۲۲ساله در پی.اس.جی خیلی احساس راحتی نمیکند و شاید حضور در یوونتوس، برگی دیگر از قدرت بیمثال او در چهارچوب دروازه را به رخ بکشد.
مانوئل نویر
او جانشین بیهمتای اولی کان و سپ مایر، دو دروازهبان اسطورهای ژرمنهاست و سالهاست که در تیم ملی آلمان و باشگاه بایرن مونیخ بیرقیب است. نویر ۸ قهرمانی بوندس لیگا، ۶ جام حذفی آلمان، ۵ سوپر کاپ آلمان، ۲ چمپیونزلیگ، ۲ جام باشگاههای جهان و مهمتر از همه یک جام جهانی فوتبال را در کارنامه پُربار خود دارد و ۵ بار هم به عنوان برترین دروازهبان جهان معرفی شده که یک رکورد ویژه محسوب میشود. بایرن در بسیاری از بازیها مدیون هوش بالا و توان بازیخوانی نویر بوده و هنوز هم این مهره ۳۵ ساله، مرد شماره یک ژرمنها برای فتح هر جامی به حساب میآید.
بهترینهای تاریخ دروازهبانی
در جمع بهترین دروازهبانان تاریخ، نامهای زیادی را میتوان یادآور شد که نقش مهمی در تیمهای ملی و باشگاهی خود داشتند. از گذشته دور، دروازهبانانی چون لئو یاشین (شوروی)، گوردون بنکس (انگلیس)، سپ مایر (آلمان)، ریکاردو زامورا (اسپانیا)، دینوزوف (ایتالیا)، رنات داسایف (روسیه)، والتر زنگا (ایتالیا) تا دروازهبانان مطرح دو دهه اخیر، پیتر اشمایکل (دانمارک)، اولیور کان (آلمان)، جانلوئیجی بوفون (ایتالیا)، ادوین فاندرسار (هلند)، ایکر کاسیاس (اسپانیا) و پتر چک (جمهوری چک) که هر یک بسان نابغهای در میدان فوتبال بودند؛ اما اگر بخواهیم سه دروازهبان برتر تاریخ را معرفی کنیم، به نظرم باید با این اسامی کنار بیاییم…
جی.جی بوفون
او با ثباتترین و بهترین دروازهبان تاریخ است که هنوز هم در سن ۴۳ سالگی، در تیم باشگاهی دوران جوانیاش پارما میدرخشد و نقش تعیینکنندهای دارد. بوفون ۵۰۹ بار پیراهن یوونتوس را پوشید و ۱۷۶ بازی ملی را نیز در کارنامه خود ثبت کرد تا به جرات بتوان او را بهترین دروازهبان تاریخ نامید. دروازهبانی مسلط، باهوش، خوشاخلاق، با عکسالعملهای استثنایی که در همه بازیها این توان بالا را نشان میداد و این ثبات وجه تمایز او با سایرین است. بوفون ۱۰ قهرمانی سری آ، ۵ کوپا ایتالیا، ۷ سوپر کاپ ایتالیا، یک قهرمانی لیگ فرانسه و یک قهرمانی جام جهانی را بهدست آورده و ۱۲ بار هم به عنوان بهترین دروازهبان سری آ ایتالیا معرفی شده است و ۵ بار نیز به تیم منتخب جهان راه یافته است.
رنات داسایف
شاید خوانندگان جوان این مقاله با نام او خیلی آشنا نباشند، اما داسایف تکنیکیترین دروازهبان تمام تاریخ است. او در اوج حکومت کمونیستی اتحاد جماهیر شوروی، بیشتر دوران بازیگری خود را در تیم اسپارتاک مسکو گذراند و در تیم ملی هم ۹۱ بازی انجام داد. داسایف بعد از پروستوریکای گورباچف، تنها شانس ۳ سال بازی در خارج از کشور را پیدا کرد و به سویا پیوست و سپس بازنشسته شد. آن زمان با وجود داسایف، خیال تیم خودی راحت بود و به همین دلیل نام او همواره شاهد مثال برای دروازهبانی اعجابانگیز هر دروازهبانی در یک بازی خاص است. داسایف، هنر دروازهبانی است و از این منظر هیچ دروازهبانی به گرد پای او هم نمیرسد.
سه تا سوم
برای رتبه سوم، انتخاب از بین پیتر اشمایکل، اولیور کان و ایکر کاسیاس مشکل است؛ لذا نام هر سه را روی سکوی سوم آوردم.
پیتر اشمایکل نامی است که شاید آلکس فرگوسن بیش از هر بازیکن دیگری مدیون او بوده تا چنین روی نیمکت من.یو دوام بیاورد. اشمایکل یک کلاس دروازهبانی در سطح جهانی است.
اولیور کان نیز نابغهای در چهارچوب دروازه آلمان و بایرن بود که گذر توپ از او به این سادگیها ممکن نبود. ایکر کاسیاس هم که محبوب همه رئالیهاست و خاطره بازیهای درخشان او هیچگاه از ذهن دوستداران فوتبال پاک نمیشود؛ بهویژه آن توپ تک به تکی که از آرین روبن در فینال جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی گرفت تا باعث اولین قهرمانی ماتادورها در معتبرترین تورنمنت فوتبالی جهان شود.