کاربر گرامی

برای استفاده از محتوای اختصاصی و ویدئو ها باید در وب سایت هفت صبح ثبت نام نمایید

با ثبت نام و خرید اشتراک به نسخه PDF روزنامه، مطالب و ویدئو‌های اختصاصی و تمامی امکانات دسترسی خواهید داشت.

کدخبر: ۴۰۴۱۷۰۱۷
تاریخ خبر:

سقوط فوتسال؛ همه ابهامات درباره نتایج ضعیف تیم ملی

سقوط فوتسال؛ همه ابهامات درباره نتایج ضعیف تیم ملی

سقوط فوتسال؛ همه ابهامات درباره نتایج ضعیف تیم ملی

روزنامه هفت صبح | از همان بازی اول مقابل صربستان، می‌شد پیش‌بینی کرد که تیم ملی فوتسال ایران در جام جهانی شانس چندانی برای تکرار موفقیت دوره قبل و حتی نزدیک شدن به آن را ندارد. در نهایت هم شاگردان محمد ناظم‌الشریعه با باخت مقابل قزاقستان نتوانستند از مرحله یک‌چهارم نهایی عبور کنند و با ناکامی جام جهانی را ترک کردند. درباره نمایش‌ها، نتایج و استراتژی تیم فوتسال ایران سوالات و ابهامات زیادی وجود دارد که مهم‌ترین آنها را مرور می‌کنیم.

همین ابتدای کار باید اعلام کنیم که مشکلی با مربیان داخلی یا عناد شخصی با محمد ناظم‌الشریعه نداریم. او در جام جهانی ۲۰۱۶ بهترین نتیجه تاریخ تیم ملی فوتسال را با نشاندن این تیم در رده سوم جهان کسب کرد . چند قهرمانی آسیا را هم برای ایران به ارمغان آورده است. در توان مربیگری او شکی نیست اما به هر حال وقتی تیمی مثل ایران در جام جهانی، انتظارات را برآورده نمی‌کند، سوالاتی در اذهان عمومی ایجاد می‌شود که طبیعتا کسی جز کادر فنی و سرمربی تیم نمی‌تواند به آنها پاسخ بدهد.

بردهای ناپلئونی
یکی از عجیب‌ترین اتفاقات در این دوره جام جهانی پیروزی‌های ناپلئونی و به اصطلاح اقتصادی ایران بود. تیم ملی در اولین بازی خود صربستان را ۳بر۲ برد، آمریکا را که ضعیف‌ترین تیم تورنمنت بود با نتیجه ۴بر۲ شکست داد و ازبکستان را هم ۹بر۸ مغلوب کرد. درباره بازی با صربستان، نمی‌توان به ناظم‌الشریعه و تیمش خرده گرفت.

آن بازی اولین بازی تیم ملی در مرحله گروهی بود و صربستان هم تیم چندان ضعیفی نبود و همین که توانستیم اولین بازی را با پیروزی پشت سر بگذاریم، نتیجه خوبی محسوب می‌شد‌ اما پیروزی ۴بر۲ بر آمریکا واقعا نگران‌کننده بود. آمریکا در بازی اول خود ۱۱ بر صفر به آرژانتین باخته بود و بعضی از بازیکنانش اصلا حرفه‌ای نبودند و در هیچ باشگاهی بازی نکرده بودند. این پیروزی سخت مقابل آمریکا، وقتی نگران‌کننده‌تر شد که صربستان هم آمریکا را با نتیجه پرگل ۷ بر صفر شکست داد.

در واقع آمریکا در این تورنمنت فقط دو گل زد که هر دو را مقابل ایران به ثمر رساند. روند پیروزی‌های اقتصادی تیم ملی در بازی مقابل ازبکستان هم ادامه یافت و شاگردان ناظم‌الشریعه در مرحله یک‌هشتم نهایی، این تیم را در یک بازی پرگل اما ترسناک، با نتیجه ۹بر۸ شکست دادند و راهی مرحله یک‌چهارم نهایی شدند. ازبکستان تیمی بود که معمولا به راحتی و با اختلاف مطمئن شکستش می‌دادیم اما این بار با خوش‌شانسی توانستیم از سد این تیم بگذریم.

نیمه‌دوم‌های افتضاح
نکته سوال‌برانگیز دیگر، نیمه دوم‌های ضعیف تیم ملی بود. ایران در نیمه اول بازی با صربستان ۲ بر یک پیروز شد اما نتیجه نیمه دوم این بازی یک - یک مساوی شد. مقابل آمریکا نیمه اول را با برد ۳ بر یک پشت سر گذاشتیم اما در نیمه دوم با این تیم هم به تساوی یک - یک رسیدیم. فقط در برابر آرژانتین بود که توانستیم در نیمه دوم پیروز باشیم، آن هم به دلیل عدم نیاز حریف به گل‌های بیشتر!

ایران در برابر ازبکستان هم نیمه اول را با پیروزی ۴بر۳ پشت سر گذاشت و در نیمه دوم با این تیم به تساوی ۵-۵ رسید و در نهایت بازی با قزاقستان! جایی که در نیمه اول از این تیم با دو گل پیش افتادیم اما در نیمه دوم ۳ بر صفر شکست خوردیم! این اتفاق قطعا اتفاقی نبوده و نمایانگر یک ضعف تیمی و تاکتیکی بوده که کادر فنی نتوانسته آن را برطرف کند.

حذف توسط روسیه بهتر نبود؟
بعد از بازی‌های روز دوم، جدول مسابقات نشان داد که دوم شدن در گروه برای ایران، مسیر ساده‌تری را پیش روی این تیم قرار می‌دهد و می‌تواند این تیم را به راحتی تا مرحله نیمه‌نهایی برساند‌ اما اول شدن در گروه مصادف بود با تقابل با روسیه در مرحله یک‌چهارم نهایی، یعنی همان تیمی که نایب‌قهرمان دوره قبل بود و بارها در رقابت‌های مختلف ما را شکست داده بود.

تیم ملی برای فرار از رویارویی با تیم‌هایی مثل روسیه و برزیل، ترجیح داد به آرژانتین ببازد تا شانس بیشتری برای رسیدن به مراحل پایانی داشته باشد اما در نهایت چیزی که نصیب ایران شد، تلخیِ شکست مقابل تیم قزاقستان بود. حالا سوال این است که اگر تیم ملی با باخت مقابل روسیه حذف می‌شد بهتر نبود تا باخت به تیمی مثل قزاقستان که در رنکینگ چند پله پایین‌تر از ما بود؟

ادعاهای توخالی
یکی از چیزهایی که باعث تعجب هواداران تیم ملی و رسانه‌ها می‌شد، ادعاهای عجیب کادر فنی بود. ناظم‌الشریعه بعد از بازی با ازبکستان گفته بود: «می‌دانستیم ازبکستان به گل نمی‌رسد مگر در ضربات ایستگاهی. اگر هم اواخر بازی گل خوردیم به خاطر سن و سال نبود؛ به این دلیل بود که خودمان ایستادیم و فکر کردیم کار تمام شده است.» سوال این است که اگر کادر فنی تیم ملی از قدرت ازبک‌ها در ضربات ایستگاهی اطلاع داشت چرا نتوانست مانع از گلزنی آنها در این بازی شود؟

سوال مهم‌تر اینکه تیمی با تجربه و مدعی مثل ایران، چرا در فاصله چند دقیقه تا پایان بازی، باید فکر کند که بازی تمام شده و در همان دقایق آنقدر گل بخورد که فاصله دو تیم فقط به یک گل برسد؟ ناظم‌الشریعه اعلام کرده بود که تیمش در مقابل سیستم پاورپلی مشکلی ندارد اما هم در برابر ازبکستان و هم در برابر قزاقستان بارها با همین روش گل خوردیم و دروازه‌مان تهدید شد و کادر فنی هیچ چاره‌ای برای آن نداشت.

مزد ترس: سقوط دو پله‌ای تیم ملی
با حذف تیم ملی قابل پیش‌بینی بود که در رنکینگ فیفا سقوط کنیم. دیروز این رنکینگ اعلام شد و ایران با دو پله سقوط نسبت به رده‌بندی قبل، در رده هفتم جهان قرار گرفت. جالب اینکه قزاقستانی که چند پله پایین‌تر از ما قرار داشت، حالا در رده ششم ایستاده است، یعنی یک پله بالاتر از ایران!

تازه‌ترین تحولات کاربران ویژه - ورزشی را اینجا بخوانید.
کدخبر: ۴۰۴۱۷۰۱۷
تاریخ خبر:
ارسال نظر