لذت مصاحبت با ستاره بزرگ فوتبال ایران
لذت مصاحبت با ستاره بزرگ فوتبال ایران
روزنامه هفت صبح | چهارشنبه شب جایی میزبان حسن روشن بودم. فوق ستاره فوتبال ایران در دهه پنجاه. بازیکنی که در سالهای ۵۵ و ۵۶ بهترین بازیکن ایران بود و در چندین دیدار مهم به یاری تیم ملی آمد. گل زیبایش در المپیک مونترآل به لهستان و دروازهبان افسانهایاش یعنی یان توماژوفسکی یا دو گلی که در تهران به کره جنوبی زد و تک گل سرنوشت سازش در بازی با استرالیا در سیدنی و یا تک گلی که در بازی با پرو برای ایران زد.
او ستارهای بود که پرسپولیسیهای دهه پنجاه به وضوح حسرت او را میخوردند. متخصص حرکات آکروباتیک، نترس، سریع و دریبل زن بود. او در تمام مسابقات مقدماتی جام جهانی ۷۸ با آسیب دیدگی زانو بازی کرد. با آمپول و درد. خودش میگفت سر بازی تدارکاتی با رومانی در تیرماه ۱۳۵۵ بود که وقتی مدافع حریف هُلم داد به جای افتادن روی زمین مقاومت کردم و از همان جا زانویم مصدوم شد.
درباره این مصدومیت میگفت: دیدی در این فیلمهای راز بقا یک پلنگ گردن شکار خود را میگیرد و همان طور با او حرکت میکند تا بالاخره آن را به زمین بزند؟این مصدومیت زانو ۴۵سال است که مرا میکشد تا به زمین بزند.تازه عمل کرده بود و با عصا راه میآمد و در نقل این مصدومیت قدیمی که عذابش میداد یادش نمیرفت که مدام خدا را شکر نگوید.
نه متظاهرانه از ته وجودش. روایتهای دست اولی داشت از قلیچخانی، دهداری، پروین و حجازی که در همه آنها میتوانستی ردپای زبان تیز و برندهاش را جستوجو کنی اما باز هم یک نوع انصاف درونی را میتوانستی ردیابی کنی. از مدالهای متنوعش در دو و میدانی و پینگپنگ و کشتی آموزشگاهها حرف زدیم که گفت زیاد مهم نبودند.
کشتی چهار نفر شرکت کننده داشت یک نفر را میبردی برنزت حتمی بود! حسن روشن یکی از ده چهره بزرگ تاریخ فوتبال ما محسوب میشود و یادمان باشد وقتی انقلاب شد او فقط ۲۵سال داشت و فرصتهای بسیاری برای درخشیدن را از دست داده بود. او از جام ملتهای ۱۹۸۰ کویت گفت و اینکه وقتی بازی نیمه نهایی را مقابل کویت برگزار میکردند خبر حمله عراق آمد و خبر تیر خوردن برادرش که در دهلران سرباز وظیفه بود.
آنها در کویت گیر افتاده بودند و راهی برای بازگشت به ایران نداشتند چرا که مرز بسته شده بود و مجبور بودند از یک مسیر بسیار طولانی و از طریق سوریه و ترکیه به ایران بازگردند و روشن انفرادی خودش از کویت به دوبی میرود و ازآنجا سوار بر یک لنج و به شکل قاچاق به ایران میآید و خودش را به تهران میرساند.
اما خب دیر شده بود و برادرش شهید شده بود. شاید روزی خاطراتش را بازگو کنم. از جنجالهای قلیچ خانی، شیوه بازی ترو تمیز علی پروین که امکان نداشت پیراهنش ذرهای خاکی و گلی شود، طعنههای آزارنده مرحوم پرویز دهداری به هرگونه نمایش ثروت و شیوه دروازهبانی ناصرحجازی. کیف کردیم از مصاحبت با حسن روشن.