نقطه ضعف بزرگ استقلال: رعایت فاصله اجتماعی!
نقطه ضعف بزرگ استقلال: رعایت فاصله اجتماعی!
روزنامه هفت صبح | استقلال بامداد چهارشنبه در حساسترین بازی خود در مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا به مصاف الاهلی عربستان میرود. هر دو تیم هم امتیاز هستند و برنده این بازی میتواند امیدوار باشد که حداقل به عنوان یکی از سه تیم دوم گروههای پنجگانه راهی مرحله بعد شود.
شاگردان مجیدی در بازیهای قبل در گلزنی عملکردی فوقالعاده داشتند و با ۱۳ گل زده در پنج بازی بهترین خط حمله مسابقات را در اختیار دارند اما با دریافت ۸ گل ضعیفترین آمار را در میان تیمهای مدعی صعود به مرحله بعد ثبت کردهاند. مرور اشتباهاتی که باعث دریافت شش گل در دو بازی مقابل الدحیل قطر شد میتواند ضعفهای این تیم در فاز دفاع را نشان دهد و اگر آبیها بتوانند این اشتباهات واقعا ابتدایی را در مقابل الاهلی به حداقل برسانند، با خط حمله زهرداری که دارند میتوانند به راحتی حریف را شکست بدهند.
* یک: گل اول الدحیل، بازی رفت
در تصویر، لحظه ارسال پاس عمقی به پشت مدافعان استقلال را میبینید. هر دو مهاجم الدحیل عقبتر از مرادمند، یزدانی و نادری هستند اما این سه نفر کاملا با فاصله از مهاجمان الدحیل ایستادهاند و هیچ فشاری روی آنها وارد نمیکنند و وقتی توپ پشت سر آنان فرود میآید، هر سه نفرشان جا ماندهاند و دو مهاجم الدحیل با مظاهری تک به تک شدهاند! جاگیری و پوشش آنها بعد از دفع توپ اول توسط مظاهری هم عجیب و ناشیانه است و اولونگو در بین نادری و مرادمند به توپ میرسد و گل اول الدحیل را به ثمر میرساند.
* دو: گل دوم الدحیل، بازی رفت
دومین گل الدحیل در بازی رفت، روی پاس ضعیف محمد مرادمند به مسعود ریگی و اشتباه او در پاس دادن به سیاوش یزدانی به دست آمد. سنگ بنای این گل پاس بد مرادمند به بازیکنی بود که از سوی دو مهاجم حریف به شدت تحت فشار بود و خود ریگی هم در حالی که میتوانست در این صحنه حداقل زیر توپ بزند و توپ را از منطقه خطر دور کند یا به فرشید اسماعیلی در میانه زمین پاس بدهد، اصرار به دادن پاس به یزدانی داشت که توپ او به اولونگو رسید و او هم در موقعیت تک به تک دروازه مظاهری را باز کرد. در واقع برای اینکه استقلال دیگر چنین گلی نخورد، کافی است که بازیکنان این تیم در مقابل دروازه خودی به مهاجم حریف پاس گل ندهند!
* سه: گل سوم الدحیل، بازی رفت
این یکی از فاجعهبارترین گلهایی بود که استقلال در لیگ قهرمانان آسیا دریافت کرد. در این صحنه ارسال عرضی و تند و تیز بازیکن الدحیل از جناح چپ، از دروازهبان و مدافعان استقلال میگذرد و در سمت مخالف به دیگر بازیکن این تیم میرسد. در این مدت مدافعان استقلال که در محوطه شش قدم پرتعدادتر از بازیکنان الدحیل هستند، فرصت دارند که به درستی در جای خود مستقر شوند و با بازیکنان حریف یارگیری کنند اما این بدیهیترین اصل دفاع را هم رعایت نمیکنند و ارسال زمینی هافبک الدحیل، درست در میان سه مدافع استقلال به ادمیلسون میرسد و او هم بدون هیچگونه احساس فشاری با یک بغل پاس ساده دروازه استقلال را باز میکند.
* چهار: گل چهارم الدحیل، بازی رفت
باز هم یک گل روی یک حمله نهچندان خطرناک! در این صحنه ارسال زمینی هافبک الدحیل به شش قدم استقلال را میبینید. اولین اصلی که باید رعایت شود، این است که مدافع استقلال جلوتر از مهاجم حریف بایستد و توپ ارسالی را قطع کند اما مرادمند تلاشی برای قطع توپ نمیکند و اولونگو توپ را استپ میکند.
استپ او اصلا خوب نیست اما باز هم خبری از تحت فشار گذاشتن او نیست. مرادمند فاصله اجتماعی با اولونگو را رعایت میکند و اولونگو هم به راحتی میچرخد و با یک ضربه زمینی توپ را وارد دروازه استقلال میکند. سوالی که پیش میآید، این است که در این صحنه بود و نبود مرادمند چه فرقی میکرد؟
* پنج: گل اول الدحیل، بازی برگشت
در مضحک بودن پنالتی اعلام شده از سوی داور سنگاپوری تردیدی وجود ندارد اما سوال اینجاست که اگر وریا غفوری توپ ارسالی هافبک الدحیل را رو به دروازه خودی و با آن شکل مبتدیانه استپ نمیکرد و توپ از پایش جدا نمیشد آیا اصلا در ادامه آن صحنه منجر به اعلام خطای پنالتی پیش میآمد؟ اگر بازیکن باتجربهای مثل وریا توپ ارسالی را رو به بیرون محوطه جریمه کنترل یا اصلا دفع میکرد، آن صحنه مضحک پیش نمیآمد و داور هم آن پنالتی خندهدار را اعلام نمیکرد.
* شش: گل دوم الدحیل، بازی برگشت
یک ضربه ایستگاهی برای الدحیل به دست آمده و این تیم بازیکنی در ترکیبش دارد که در دو بازی چهار گل به استقلال زده است. در چنین موقعیتی آیا نباید یک یا دو نفر از مدافعان استقلال سایه به سایه او حرکت کنند و حداقل برایش مزاحمت ایجاد کنند؟ اما اتفاقی که در عمل رخ میدهد چیست؟ وریا غفوری که پشت سرش هیچ بازیکنی از حریف حضور ندارد، حتی به اولونگو نزدیک نمیشود و بود و نبود او هم در این صحنه هیچ فرقی ندارد.
سیاوش یزدانی که با توجه به قد و قامتش باید یارگیر اولونگو باشد، به دیگر بازیکن الدحیل میچسبد و عجیب اینکه در این صحنه عارف غلامی، دیگر مدافع میانی استقلال دور از صحنه و توپ، با شیخ دیاباته یارگیری میکند! و در نتیجه خطرناکترین بازیکن حریف، بدون اینکه کوچکترین مزاحمتی از سوی مدافعان استقلال احساس کند، حتی زحمت پرش هم به خودش نمیدهد و در همان حالت ایستاده، با ضربه سری محکم و دقیق گل دوم خودش و تیمش را به ثمر میرساند.
*** پیشنهادهایی برای مجیدی
از اردوی استقلال خبر رسیده که شیخ دیاباته مصدوم است و به بازی با الاهلی نمیرسد. او البته بازیهای خوبی انجام داده اما غیبتش در این بازی شاید یک توفیق اجباری برای مجیدی باشد. او حالا میتواند خط حمله تیمش را با مهدی قایدی و ارسلان مطهری بچیند و خط هافبک تیمش را با نفرات بیشتری ببندد.
این اتفاق میتواند باعث شود تا فضاهای زیادی که در بازیهای قبلی در اختیار هافبکها و مهاجمان الدحیل قرار میگرفت به وجود نیاید. استفاده از دو هافبک دفاعی نزدیک به مدافعان میانی، ضریب اشتباهات در یکسوم دفاعی استقلال را کم میکند و همین میتواند باعث شود تا فرصتهای نصفه و نیمه الاهلی، مثل الدحیل تبدیل به گل نشوند.استقلال بازی رفت را از الاهلی برده و تفاضل گل بالاتری هم دارد. در نتیجه یک مساوی هم میتواند این تیم را در رده دوم جدول قرار دهد و شاگردان مجیدی را با خیالی راحتتر به مصاف تیم حذف شده الشرطه عراق بفرستد.
مرور بازیهای الاهلی نشان میدهد که نقطه قوت این تیم دقیقا همان جایی است که نقطه ضعف استقلال در بازیهای گذشته بوده و اگر مجیدی کمربند میانی و دفاعی تیمش را محکم ببندد و فضا را از هافبکهای تکنیکی الاهلی و البته عمر السوما بگیرد، میتواند در همین بازی پیروز شود و صعودش را به مرحله بعد قطعی کند. تمام اینها اما مستلزم این است که شاگردان مجیدی اشتباهات بچگانه بازیهای قبل را تکرار نکنند و حداقل؛ اصول اولیه دفاع را رعایت کنند.
توضیحات
1
توضیحات
2
توضیحات
3
توضیحات
4
توضیحات
5
توضیحات
6
توضیحات
*






