ماجرای قتل ۱۰ زن به دست خفاش شب دوم
ماجرای قتل ۱۰ زن به دست خفاش شب دوم
روزنامه هفت صبح | امید برک مشهور به خفاش شب دوم به اتهام قتل ۱۰ زن جوان در بهمن ۸۹ اعدام شد. بازخوانی این پرونده درباره پسری ۲۴ است که به همراه همسرش برای سرقت دست به قتل زنان زیادی زده بود و سرانجام او با نام امید برک،روز پنجم بهمن سال ۸۹ به دار مجازات آویخته شد و همسرش نیز به اتهام معاونت در قتل به پنج سال حبس و به خاطر فروش اموال مسروقه نیز به دو سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد.
اما ماجرای قتلها چه بود؟ بهمن سال ۸۶ بود که جسد زنی جوان در حالی که لای ملحفه پیچیده شده بود در بیابانهای اطراف کمالشهر کرج پیدا شد.پزشکی قانونی علت تامه فوت را خفگی ناشی از فشار به گلو اعلام کرد و تحقیقات پلیس برای یافتن ردی از قاتل آغاز شد. طبق تحقیقات پلیس جسد این زن ۳۵ساله در حالی کشف شد که براساس شواهد در محل دیگری با روسری خفه شده و بعد به محل کشف جسد آورده شده بود.
تحقیقات در مورد این قتل به نتیجهای نرسیده بود تا اینکه یک ماه پس از کشف اولین جسد، پیکر دومین قربانی مطابق با همان رد جنایت اول کشف شد.اما خانواده دختر جوان در اولین اظهارات خود به ماموران اعلام کرده بودند که همراه دخترشان پول و طلا هم بوده که موقع پیدا شدن جسدش آنها دیگر همراهش نبود.پلیس به این نتیجه رسید که انگیزه احتمالی قاتل سرقت از مقتوله بوده است.
بررسیها برای یافتن ردی از قاتل ادامه داشت که یک ماه بعد کشف جسد زن جوان دیگری این بار در بزرگراهی نزدیک کرج گزارش شد.جسد متعلق به زن جوان دیگری بود که قاتل درست مثل قتل اول آن را لای ملحفه پیچیده بود و خانواده او هم خبر از گم شدن طلا و پولهایش دادند.همین دو مورد کافی بود که شباهت بین قتلها مشخص کند قاتل این جنایتها یک نفر است.
اما کشف سریالی زنان کرجی تا تیر سال ۸۷ به شمار۱۰ نفر رسید. آخرین روز فروردین سال ۸۷ روزی بود که فرضیه زنجیرهای بودن قتلها قوت گرفت.در این روز سومین جسد در جاده قزلحصار کشف شد.بر اساس فرضیه کارآگاهان، قاتل با شکار زنان و دختران و رها کردن آنها در مسیرهای پر رفت و آمد هدف خاصی را دنبال میکرد.اردیبهشت سال ۸۷ روزی بود که جسد چهارمین قربانی به همراه یک روسری گره خورده به دور گردن کشف شد.
جسد پنجمین قربانی خرداد ماه همان سال حوالی فرودگاه پیام کرج کشف شد.ششمین قربانی دختر ۲۴سالهای بود که به خاطر خرید از خانه خارج شده بود اما بعد از دو روز جنازهاش در جاده کمالشهر کشف شد.با وجود به دست آمدن سرنخهایی از قاتل دستگاه آدمکشی او با سرعت کار میکرد و هفتمین قربانی را نیز در جاده قزلحصار رها کرد.
کشف هشتمین جسد ایستگاه پایانی قتلهای قاتل بود.با ردگیری تماسهای تلفنی مقتول ردی از مرد جوانی به نام امید به دست آمد که به طور نامحسوس زیر نظر قرار گرفت اما او که بو برده بود ردی از خودش باقی گذاشته به یکی از شهرستانهای کشور فرار کرد.فرار او ظن کارآگاهان را به یقین تبدیل کرد و باعث شد تا اقدامات برای دستگیری او آغاز شود.تا اینکه عاقبت قاتل جوان که نامش «امید برک» بود نوزدهم تیرماه دستگیر و به کرج منتقل شد. امید پس از دستگیری مو به مو تمامی قتلها را بازسازی و به انجام آنها اعتراف کرد.براساس اعترافات او نخستین قتل او سال ۸۵ خارج از کرج و در یکی از شهرهای شمالی ایران انجام شده بود.
*** ماجرای اعتراف سریع او به قتل
امید برک در همان مواجهه اولیه با پلیس حتی قبل از اینکه سوار ماشین ماموران پلیس شود به تمام قتلهایی که مرتکب شده بود اعتراف کرد و گفت من قاتل هشت زنی هستم که اجسادشان در حاشیه بزرگراه پیدا شد و دو زن را هم قبلتر از آن در لنگرود به قتل رساندم.
*** انگیزه ارتکاب قتلها
او در اعترافات خود در آگاهی گفت:«از زمان نوجوانی با زنهای زیادی رابطه برقرار میکردم اما هرگز عاشق هیچ کدام از آنها نبودم.تا اینکه در لنگرود دو فقره قتل انجام دادم که آن موقع هنوز ازدواج نکرده بودم.با آن دو زن لنگرودی رابطه برقرار کردم و بعد برای اینکه اموالشان را سرقت کنم آنها را کشتم.بعد از اولین قتل عذاب وجدان داشتم اما در قتلهای بعدی از این کار احساس آرامش میکردم و اگر به دام پلیس نمیافتادم باز هم زنان دیگری را به قتل میرساندم چون از زنان خیانتکار بدم میآمد و زندگیام از راه فروش اموال آنها میگذشت.»
متهم در ادامه در مورد قتلهایی که در کرج مرتکب شد، گفت:«بعد از دو قتل در لنگرود با همسرم ساحره در یک عروسی آشنا شدم.زمانی که او را دیدم،فقط۱۵سال داشت.تنها زمانی بود که عاشق شدم.از او آرامش زیادی میگرفتم و تصمیم گرفتم با او ازدواج کنم و زندگی سالمی بسازم.با هم به کرج آمدیم و خانهای در خرمدشت اجاره کردیم.من یک پیکان قرمز رنگ مدل قدیمی خریدم تا با آن مسافرکشی کنم و خرج زندگیام را دربیاورم.
مدتی گذشت و من و مریم زندگی خوبی داشتیم.وضع مالیمان خوب نبود اما کفاف خرج زندگیمان را میداد.تا اینکه یک روز یک زن خیابانی سوار ماشینم شد.من هیچ سوءنیتی نسبت به او نداشتم اما او میخواست من را تیغ بزند برای همین شروع کرد به داد و بیداد و گفت که من قصد ربودنش را داشتهام.بعد هم من را مدتی زندان انداخت و از من ۱۵۰ هزار تومان پول گرفت تا رضایت بدهد.آن روز برای تهیه آن پول مجبور به فروش وسایل خانه شدم.
خشم سراسر وجودم را گرفته بود.برای همین فکر کردم که دیگر زمان انتقام از زنان خیانتکار است.البته قبول دارم که عدهای از مقتولین را به زور به خانه بردم.اما بیشتر آنها برای برقراری ارتباط با من به خانه میآمدند.بعد از سومین قتل بود که همسرم همه چیز را متوجه شد.امید در اولین بازجوییها منکر همدستی همسرش میشد اما بالاخره وقتی نتوانست پاسخ قانع کنندهای در مورد شیوه فروش اموال مسروقه از قربانیان به ماموران پلیس بدهد،به ناچار لب به اعتراف گشود.
او درباره نقش همسرش در قتلها نیز گفت: البته زنم به من میگفت دست از این کار بردارم.اما من به او گفتم سهمیه بنزین ماشین کم شده و نمیتوانم زندگی را با مسافرکشی بگذرانم.طلاهای مقتولان را به او دادم و از او خواستم آنها را بفروشد تا زندگیمان را بگذرانیم.بعد هم هر زمان لازم میشد شرایط را فراهم میکرد تا من یک قربانی را به خانهمان بکشانم.به این ترتیب همسر امید هم به اتهام معاونت در قتل و فروش اموال مسروقه بازداشت شد.
*** چرا امید برک قاتل شد؟
او در تمام مصاحبههایش سعی داشت تا تقصیر این قتلها را به گردن شرایط زندگیاش بیندازد. برک در توضیح دوران کودکی و نوجوانی خود به مطبوعات آن زمان گفته بود:«افراد خانواده من همدیگر را دوست نداشتند.پدرم و مادرم آدمهای فقیری بودند و همیشه با هم دعوا میکردند.بیشتر وقتها پدرم به مادرم شک میکرد و فکر میکرد که وقتی مادرم از خانه بیرون میرفت به او خیانت میکند.من از پدر و مادرم دل خوشی نداشتم.»
وقتی از امید پرسیدند که تو فکر میکنی مادرت به پدرت خیانت میکرد؟ گفته بود: نمیدانم،شاید.امید برک همسرش را دوست داشت و عنوان کرده بود برای همین هم بعد از دستگیر شدن منکر مطلع بودن همسرش از قتلها شده.او گفته بود:«ساحره زن وفاداری است و من عاشقانه او را دوست دارم.»همسر او هم در مورد امید گفته بود:«من امید را دوست دارم و تا ابد هم او را دوست خواهم داشت.برای اینکه به او قول داده بودم همیشه در کنارش باشم در فروش اموال سرقتی هم کمکش کردم.»
*** امید برک اعدام شد
محاکمه امید برک به صورت علنی برگزار شد.او در دفاعیات خود در دادگاه گفت:«قبول دارم که آن زنان را به قتل رساندم اما تجاوز را قبول ندارم.آنها به زور به خانهام نیامده بودند.»در روز محاکمه از او پرسیدند اموال مسروقه را چه میکردی و او گفت:«پولها را خرج میکردم و طلاها را ساحره میفروخت و خرج زندگیمان میکردیم.اما یک بار کفش یکی از قربانیان خیلی نو بود و من که دیدم به پای مادرم میخورد آن را برای روز مادر به مادرم هدیه دادم.»
در پایان ۱۰بار قصاص به خاطر ۱۰فقره قتل و یک بار اعدام در ملأعام به اتهام ۸فقره زنای محصنه و دو فقره تجاوز به عنف و ۳ سال حبس به خاطر سرقت اموال مقتولان و ۷۴ ضربه شلاق و رد مال عاقبتی بود که پس از ۴ ساعت محاکمه در شعبه ۷۱ دادگاه کیفری استان تهران نصیب امید یا همان «قاتل بزرگراه» شد.
اولین جسد در بهمن ماه کشف شد و او در همان بهمن سال ۸۹ به دار آویخته شد. اگرچه در مهرماه امسال قاضی پرونده امید برک، عزیز محمدی در یک برنامه تلویزیونی گفت: او به دلیل اینکه سهمیه بنزین مسافرکشها را کم کرده بودند برای سرقت دست به قتل میزده و البته مشخص نشد خانمی که همیشه با او بود همسرش بود یا خیر! و حالا هیچکس بعد از پایان محکومیت ساحره از او خبری ندارد.