سیتی الگوی شیاطین سرخ برای بازگشت به اوج
سیتی الگوی شیاطین سرخ برای بازگشت به اوج
روزنامه هفت صبح | یک دهه قبل، منچستریونایتد احتمال سبقت گرفتن منچسترسیتی از خود را رد میکرد ولی حالا آنها بدون برنامهای مشخص برای بازگشت به روزهای افتخارآمیز، رقیب خود را تعقیب میکنند. انتقال به یونایتد به عنوان یکی از بزرگترین نامها در تاریخ فوتبال، در حال حاضر جالب به نظر نمیرسد.
کریستین اریکسن، پائولو دیبالا، جیدون سانچو، دکلان رایس و ماتیس ده لیخت همگی طی ماههای اخیر به چنین نتیجهای رسیدند. برخی از بازیکنان یونایتد هم طی هفتههای اخیر از این مسئله در عجب بودهاند، به جز پل پوگبا. روحیه خوب تیمی در پیش فصل خیلی زود تبخیر شد تا به اندازه خط میانی تیم اوله گونار سولسشر شکننده به نظر برسد.
از آنجایی که هیچ مدیر فنیای در کار نیست، در نتیجه هیچ ایدهای از یک تیم در آنجا وجود ندارد. چنین پستی درباره بسیاری از این مسائل تصمیمگیری خواهد کرد و کارش فقط در پیدا کردن هویتی برای تیم خلاصه نخواهد شد. همین خلأ باعث شده است تا تیم در حال حاضر شش مدافع میانی داشته باشد ولی فقط دو مهاجم مرکزی در خود ببیند و در هر پست دیگری، فقط یک مصدومیت تا بحران فاصله داشته باشد.
*** سیتی چگونه اوج گرفت؟
در سال ۲۰۰۹ و زمانی که سیتی در تلاش بود تا تحت نظر مالکیت جدید روند گذار خود را طی کند، برایان ماروود (یکی از مدیران منچسترسیتی) همیشه برای انگیزه دادن به خود رو به اولدترافورد میکرد. همان طور که در کتاب «باشگاه» آمده است، او میگوید: «آن یک یادآوری از این بود که بزرگ بودن چه شکلی است. باید بهانهها را کنار میگذاشتیم. میخواستیم محیطی از بهترینها را بسازیم ولی اول باید میدیدیم بهترینها چه شکلی هستند.»
حرفهای او دقیقا به سیتی ۲۰۱۹ شباهت دارند. قهرمان لیگ برتر با ربودن گوی سبقت از سایرین دقیقا به همین جایگاه رسیده است. سیتی در هر زمینه مرتبط با فوتبال پیشرو است؛ از پرورش گرفته تا محصول نهایی و همه اینها در اهداف بسیاری که نشان از تاکتیکهای ورزشی درست آنها دارد، نهفته است. بخش زیادی از این کار به واسطه کنار گذاشتن تفکرات قدیمی و رفتن سراغ مغزهای برتر دنیا میسر شد: «سیبهای رسیده فوتبال در بارسلونا طی سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱ که در منچستر بیش از پیش خود را اثبات کردند.»
درون زمین، پپ گواردیولا با بینش بالا، تمامی تکاملات اخیر فوتبال را در کارش ادغام کرده است. در میان مدیران، آنها تیکسی بگریستین را در اختیار دارند که به عنوان مدیر ورزشی باشگاه، از بهترین شبکه روابط و تخصص در فوتبال برخوردار است که میتواند بهتر از هر کس دیگری اطلاعات لازم برای برنامه ریزی راهبردهای باشگاه را فراهم کند. فراتر از همه، فران سوریانو به عنوان مدیر اجرایی باشگاه با خلق گروه فوتبالی سیتی، جاهطلبانهترین طرح در مدیریت ورزشی را پیاده کرده است.
همه اینها در کنار نشست با خلدون المبارک (نایب رئیس باشگاه) قرار میگیرد تا در مورد بازیکنانی که منچسترسیتی باید طی ۱۸ ماه آینده به خدمت بگیرد، تصمیمگیری شود. البته یکی از مهمترین عناصر در جریان این نشستها این است که هیچ چیزی قبل از اینکه با دقت بسیار مورد بررسی قرار گرفته باشد، در این جلسات مطرح نمیشود.
اوضاع مثل یونایتد نیست که در یک چنین جلسهای، ناگهان نام بازیکنی جدید مطرح شود. مثل یونایتد اینطور نیست که ژوزه مورینیو در ژانویه ۲۰۱۸ بگوید نیازی به پیشنهاد دادن برای ویرجیل فندایک نیست زیرا تیم نیازی به مدافع میانی جدیدی ندارد و سپس چند ماه بعد، خودش را برای به خدمتگیری یک مدافع میانی به آب و آتش بزند.
در سیتی همه همفکری میکنند. این حرف بارها زده شده است و به همین خاطر میگویند یونایتد باشگاهی است که بر اساس ایجنتها تصمیم میگیرد. «اگر بازیکنان خاصی به باشگاه پیشنهاد شوند، شانس رفتن سراغ آنها بیشتر است.» این باعث شده در طول این شش سال بازیکنان زیادی کنار هم جمع شوند ولی لزوما مکمل هم نباشند.باز، این اتفاق در سیتی امکانپذیر نیست.
نکته مهم این است که در آن جلسات فقط نام بازیکنانی مطرح میشود که بتوانند در سبک بازی باشگاه جا بیفتند و این اتفاق آنقدر نهادینه شده است که میتوان ظرف پنج دقیقه به بهترین گزینه رسید. این روش، اشتباهات در بازار را به حداقل و منفعت بردن تیم را به حداکثر میرساند. بزرگترین مزیتی که یونایتد مثل سیتی دارد، پول لازم برای مداوا کردن تمامی امراضشان است.
*** یونایتد دقیقا به چه چیز نیاز دارد؟
در یکی از چالش برانگیزترین لحظات سیتی طی ۱۱ سال گذشته، سوریانو حین شام خوردن در رستورانی در لندن سعی داشت تا برنامه دقیق باشگاه را شرح دهد. این مرد کاتالان تصویری از یک مسابقه قایقرانی را ترسیم کرد و گفت: «وقتی از بقیه عقب هستید، جلو زدن از آنها با دنبال کردن همان روشی که آنها در پیش گرفتهاند، غیرممکن است. باید راه متفاوتی را امتحان کرد.»
شاید اینطور کمی رویکرد یونایتد برای ما قابل درک شود اما حقیقت این است که برای شناسایی آن راه متفاوت، باز هم به دانش فوتبالی نیاز دارید. در واقع ایده فوتبالی همان چیزی است که میتواند تفاوت را رقم بزند. این چیزی است که یونایتد فاقد آن است. به همین خاطر است که تیم پیوستگی لازم را ندارد. به همین خاطر است که سراغ سبکهای متفاوتی از مربیان و بازیکنان میروند و هنوز نتوانستهاند یک مدیر فنی پیدا کنند. چون هیچ دید فوتبالی یکپارچهای در کار نیست.
وقتی چنین شرایطی در یک باشگاه پیش میآید، نتایج تیم درون زمین نشان دهنده عملکرد مدیران است نه کادر فنی. سرمربی کنونی تیم به طور جدی به فکر انتقال میسون گرینوود به تیم اصلی است. این حرکت به پیروی از تاریخ یونایتد است اما فقط به طرز ظاهری. مشکل همین جاست. این واکنش دیگری به اوضاع است، نه یک طراحی بزرگتر. این چیزی است که یونایتد کم دارد: «این باشگاه به یک طرح و برنامه نیاز دارد. این تنها راه واقعی برای عوض کردن اوضاع است.»