قهرمان اسکی المپیک و جمعآوری علوفه برای امرار معاش
قهرمان اسکی المپیک و جمعآوری علوفه برای امرار معاش
روزنامه هفت صبح ، هانیه درویش | در روستاهای شمشک و دیزین پسرانی رشد کردهاند که با استعدادی خدادادی و بدون داشتن امکانات و تجهیزات روز دنیا اسکی میکنند، از سنین کم با اتکا به تواناییهایشان سری در سرهای این رشته در میآورند، در مسابقات استانی و بعد کشوری به مقام و مدال میرسند و در عرصه جهانی هم حرفی برای گفتن دارند. پسرانی چند بعدی که اغلب روزها علوفه جمع میکنند، کشاورزی میکنند و دامهایشان را میدوشند و شبها فرصت میکنند ورزش و تمرین کنند. سید ستار صید یکی از همین افراد است. ورزشکاری مستعد که تجربه سه بار حضور در بازیهای المپیک زمستانی را داشته و در المپیک ۲۰۱۱ برای اولینبار برای ایران مدال برنز گرفته است. با او که این روزها دغدغه کار، بیمه و بازنشستگی دارد گفتوگو کردهایم.
سید ستار صید متولد ۱۳۶۶ و اهل روستای ولایت رود دیزین است. او هم مثل اکثر بچههای روستا که از سن پنج،شش سالگی هم برای تفریح و هم برای امرار معاش وارد رشته اسکی آلپاین میشوند، وارد این رشته شد و ۱۸ساله بود که حرفه اسکی استقامت را انتخاب کرد و جزو معدود افرادی است که در کشور ما در این رشته مدال آور بوده است. او میگوید:
« قبل از دوره من رشته اسکی استقامت ایران در مسابقات جهانی حتی به گروهC هم راه پیدا نمیکرد ولی من الان در گروهB هم جزو فینالیستها هستم و در گروهA هم میتوانم شرکت کنم و اولین ورزشکاری هستم که در مسابقات ۲۰۱۸ کره ورودی شرکت در پنج مسابقه را داشتم و به آن مسابقات اعزام شدم. قبل از من چنین چیزی نبود. بعد من هم چند نفری هستند اما هنوز تجربه و آمادگی این سطح از مسابقات را ندارند.مثلا سال گذشته در کشور اتریش مسابقات جهانی برگزار شد که چهار ورزشکار پسر و چهار ورزشکار دختر به مسابقات اعزام شدیم اما فقط من توانستم در آن مسابقات فینالیست شوم و تا آخر مسابقات حضور داشته باشم.»
*** ورزشکاران دنیا فقط ورزش می کنند اما ما…
ستار صید در رشته اسکی استقامت که رشته اصلیاش است در سه دوره المپیک شرکت کرده و هفت دوره مسابقات جهانی رفته و در همه آنها توانسته فینالیست شود.او اولین ورزشکاری است که مدال رشته اسکی استقامت را در المپیک ۲۰۱۱ کسب کرده است. اما هم اکنون تمام دغدغه او آیندهاش است؛ آیندهای مبهم که در پیش روی برخی از قهرمانان کشورمان است. او در این باره میگوید:« من یک ورزشکار و نخبه ورزشی هستم و در رشته استقامت برای مملکتم بارها افتخار آفرینی کردم اما شغلی ندارم و نمیدانم بعد از دوره قهرمانی چه چیزی در انتظارم است.
اگر یک ورزشکار بخواهد برای قهرمانی کار کند حداقل باید روزی شش ساعت ورزش کند. سه تا دوساعت باید تلاش کند. الان قهرمانهای دنیا در یک سال حداقل ۲۰۰۰ ساعت تمرین میکنند. اما ما با اینکه برف نداریم و برای امرار معاشمان کار هم میکنیم بدون مربی سالی ۸۰۰ ساعت ورزش میکنیم. این ورزشکار در کشورش غنی است و دولت از او خواسته فقط ورزش کند اما ما در کنار ورزش، کشاورزی و دامپروری میکنیم. این برایمان بزرگترین معضل است و کاش از ما که سالهاست در این حرفه در حال فعالیت هستیم برای مربیگری دعوت شود.»
*** رشته ما طرفدار ندارد
سید ستار میگوید در همه این ۱۵ سالی که اسکی کرده و روز به روز در جایگاههای بالاتری قرار گرفته هیچگاه مربی خارجی نداشته و در بیشتر مواقع خودش مربی خودش بوده است. او تابستانها که برف نیست رول اسکی که مکمل اسکی استقامت است انجام میدهد. اما معمولا در همه این سالها برای خرج زندگی نیمی از روز را کار میکند و به کشاورزی، باغداری و دامداری مشغول است و نیمی از روز را ورزش میکند.
او حتی در رابطه با آموزش رشتهاش به عنوان مربی خصوصی در فصلهای زمستان و تابستان میگوید:« رشته ما رشته بسیار سختی است. دو رشته آلپاین و اسنو برد فعال است چون اینها رشته سرعت هستند و همه افراد به سرعت علاقهمندند. تایمش هم شاید در کل ۵ دقیقه باشد اما رشته ما برعکس است و مسابقات در ۳۰ کیلومتر به بالا برگزار میشود. به همین دلیل تقاضا برای یادگیری این رشته کم است.»
*** مشتاق حضور در المپیک به عنوان مربی هستم
سید ستار صید این روزها یکی از کاندیداهای انتخاب مربی برای المپیک ۲۰۲۰ است. او میگوید خیلی دوست دارد تجربیات ۱۵ساله خود را به جوانان کشورش آموزش دهد اما شانس خود را برای حضور در این جایگاه کم میبیند و در این باره میگوید:« فدراسیون اسکی کمک میکند اما اگر حمایتی است باید بین همه ورزشکاران یعنی نفر اول تا دهم تقسیم شود و این حمایتها متوجه افراد خاصی نباشد.
متاسفانه دستگاه و زیرمجموعه فدراسیون از رئیس فدراسیون حرف شنوی کافی ندارند. مثلا شخص رئیس فدراسیون از من حمایت میکند اما اقداماتی را که زیرمجموعه او باید برای من انجام دهند انجام نمیدهند در صورتی که دستگاهی موفق است که همه در یک راستا و یک هدف کار کنند. فدراسیون اگر مدال و پیشرفت میخواهد باید کاری کند همه با هم یک هدف را دنبال کنیم نه اینکه گزینشی برخورد کنیم و استعدادها را نادیده بگیریم.»
توضیحات
*
توضیحات
*

