از کویت تا اصفهان، در جستجوی مادر
از کویت تا اصفهان، در جستجوی مادر
روزنامه هفت صبح | هنوز دو سالش نشده بود که مادرش او را رها کرد، ناخواسته و یا به عمد مشخص نیست و هنوز هیچکسی از انگیزه مادرش برای رها کردن او نگفته اما حالا خودش بعد از ۳۸ سال و اندی تصمیم قاطعی گرفته است.
او اکنون در مرز ۴۰ سالگی قرار دارد و دیگر به پختگی لازم رسیده است. آن روزها را که از مادر واقعیاش جدا شد، نه به یاد دارد و نه دقیقا از کسی توانسته است به روایت دقیقی درباره مادر و پدر واقعیاش برسد. هدف اصلی او یافتن مادرش است که مطمئن است کماکان مادرش زنده و چشم به راه او است.
نامادری او اندک صحبتی درباره مادر واقعیاش کرده است. بعضی از افراد خانواده هم میگویند او را دزدیده و به خانواده جدید تحویل دادهاند و بعضی از فامیل نیز معتقدند مادرش او را با دستان خودش به نامادری هدیه کرده بود. ناگفته نماند که مریم قصه ما حالا و در مرز ۴۰ سالگی این ماجراها را فهمیده است و شاید اگر زودتر به این نتیجه میرسید که خانواده واقعیاش کسان دیگری هستند سرنوشت برای او گونه دیگری رقم میخورد.
***تماسی از کویت
اواسط هفته گذشته بود که مریم با ما تماس گرفت، نام شناسنامهایاش چیز دیگری بود اما شنیده است مادر واقعیاش اسم او را مریم گذاشته بود. حالا او به این اسم وابسته شده است. مریم با پیش شماره کشور کویت به خبرنگار ما زنگ زده بود. در حالیکه تازه از ماجرای دزدیده شدن و هدیه شدنش به نامادریاش مطلع شده است عاجزانه از مردم ایران و علیالخصوص هموطنان اصفهانی کمک خواست. او دنبال هویت واقعی خودش است. هویتی که میتوانست برای او سرنوشت دیگری را رقم بزند اما از مهر نگاه مادری دریغاش نکند و سالها او از آغوش گرم خانوادهاش دور نماند.
مریم هیچگاه نمیدانست چرا با خانوادهاش اخت نیست و فقط میفهمید که در زندگی چیزی کم دارد. او حتی هنگام ازدواج نیز از سوی شوهرش در این زمینه مورد سوال قرار گرفت. شوهرش میگفت چرا خانوادهات مثل دیگران با تو رفتار نمیکنند اما مریم همچنان نمیخواست باور کند که او خانوادهاش را گم کرده است تااینکه بالاخره یک اتفاق باعث شد او همه چیز را بفهمد.
*** درخواست از مادر
تو دختر این خانواده نیستی! تنها همین جمله کافی بود تا آسایش زندگی مریم را برهم بزند. بعد از این مریم بارها از نامادریاش خواست واقعیت را بگوید اما او هربار از گفتن حقیقت امتناع کرد. مریم حالا در کویت زندگی میکند و برای اینکه نامادریاش با او سر ناسازگاری گذاشته است تصمیم دارد خودش از ماجرایی که بر سرش آمده است باخبر شود. او تنها یک لحظه نگاه مادری و یک لحظه آغوش مادری را دوست دارد مزه کند. مریم عکسهای کودکیاش را ارسال کرد. در میان چند عکسی که از کودکیاش مانده هیچ عکسی از نوزادی او وجود ندارد.
مریم از نظر مالی خوشبخت شده است و الان همراه شوهرش در خانهای لوکس در کویت زندگی مرفهی دارد اما او از وقتی بچهدار شده است میداند هیچ احساسی مثل بودن کنار مادر واقعی ارزش ندارد. مریم از مردم ایران و به ویژه اصفهان و شهرهای اطراف آن و از همه مهمتر شهر درچه پیاز، عاجزانه کمک خواست تا به هر طریقهای است به او کمک کنند بلکه به خانوادهاش برسد. در صورت داشتن هرگونه اطلاعی از خانواده مریم به این دو شماره موبایل از طریق واتساپ پیام بدهید و یا در صورت امکان تماس بگیرید: ۰۰۹۶۵۹۴۹۵۵۷۹۸ و ۰۰۹۶۵۹۴۱۶۷۸۲۵ که خطوط موبایلی کشور کویت است.