لیدر پرحاشیه رای آورد، معاون وزیر نه!
لیدر پرحاشیه رای آورد، معاون وزیر نه!
روزنامه هفت صبح | سه شوخی با انتخاب اسماعیلبیگی لیدر پرسپولیس برای سومین بار پیاپی به عضویت شورای محله، جلال طالبی سرمربی اسبق تیم ملی و علی فتحاللهزاده.
*** لیدر رای آورد، معاون وزیر نه!
جمعه انتخابات شورایاری در استان تهران برگزار شد. قبلا درباره عباس اسماعیلبیگی لیدر پرحاشیه و جنجالی پرسپولیس نوشته بودیم که نمیدانیم به چه علتی و بر اساس کدام قانون عجیبی، صلاحیتش برای شرکت در این انتخابات تایید شده. بعد که تحقیق کردیم، فهمیدیم ما از قافله عقبیم و جناب آقای لیدر دو دوره قبلی هم در این انتخابات رای آورده و این سومین دوره حضور اوست! نتایج هم که شنبه اعلام شد و مشخص شد اسماعیلبیگی برای سومین بار پیاپی به عضویت شورای محله خودشان انتخاب شده است.
فکر میکردیم عجایب انتخابات شورایاریها همین یک مورد باشد اما شنبه شب متوجه شدیم جناب آقای مازیار ناظمی معاون وزیر ورزش و سرپرست اداره کل بینالملل وزارت ورزش و جوانان هم برای عضویت در شورای محله خودشان کاندیدا شدهاند اما نتوانستهاند به اندازه کافی رای بیاورند! یعنی نفر آخر در محلی که آقای ناظمی کاندیدا شده ۵۴۰ رای آورده و جناب معاون اگر فقط ۵۵۰ رای جمع میکرد میتوانست حداقل به عنوان عضو علیالبدل انتخاب شود اما این اتفاق نیفتاده است!
اینکه یک لیدر که حاشیهها و جنجالهایش در فوتبال ایران با ستارههای فوتبال برابری میکند، به راحتی و برای سومین بار پیاپی در انتخابات شورایاری رای میآورد خیلی عجیب نیست، بالاخره او در اطرافش آدمهای زیادی را دارد که میتوانند برای او رای جمع کنند اما اینکه معاون شناخته شده وزارت ورزش که سابقه رسانهای طولانی هم دارد، نمیتواند حتی ۵۵۰ رای بیاورد اصلا باور کردنی نیست. شاید هم آقای معاون باید کمی بیشتر فکر کند و ببیند کجای کارش میلنگد که با این شهرت و اعتبار چرا حتی در محله خودشان هم ۵۵۰ نفر پیدا نشدند که به او رای بدهند!
*** آقای طالبی! شما دیگر چرا؟
جلال طالبی سرمربی اسبق تیم ملی در یک گفتوگوی مفصل حرفهای زیادی درباره فوتبال ایران زده و مهمترین حرف او که تیتر همین مصاحبه هم شده، این است: «فوتبالیست باید یاغی باشد.» او البته توضیح داده که منظورش این است که فوتبالیست گاهی باید خودش تصمیم بگیرد و بازیکنانی مثل مسی و رونالدو هم همیشه در چارچوب تاکتیکی مربی عمل نمیکنند.
حالا ما کاری نداریم که تقریبا در تمام دنیا تعداد بازیکنانی که این توانایی را دارند که گاهی خودشان تصمیم بگیرند و به حرف مربی گوش نکنند، انگشتشمار است و بقیه بازیکنان معمولی باید کاملا گوشبهفرمان مربی باشند چرا که توانایی فوقالعادهای ندارند اما مشکل اینجاست که بعضی مربیان آنقدر محجوب بودند که به بهروز رهبریفر و مهدی هاشمینسب و یکی، دو نفر دیگر هم نمیتوانستند از گل نازکتر بگویند. آنقدر که در جام ملتهای آسیای لبنان، آن رسواییها را به بار آوردند و تا آخر تورنمنت هم در تیم ماندند! حالا پیراهن در آوردن خداداد در مهمترین بازی تاریخ تیم ملی را هم کنار میگذاریم.
آقای طالبی! شمایی که توانایی برخورد با بینظمی و یاغیگری معمولیترین بازیکنان تیمتان را هم نداشتید چرا این حرف را میزنید؟ شما که بیشترین ضربه را از همین یاغیهای تیمتان خوردید چرا باید چنین اعتقادی داشته باشید؟ حتما هم انتظار دارید مربی چنین تیمی که بازیکنانش به قول شما باید یاغی باشند، یکی مثل خود شما باشد؟ تازه منظور شما یاغیگری و سر خود بودن ستارهها در زمین است که گاهی منجر به گلهای عجیب و باورنکردنی میشود اما شما از کنترل معمولیترین بازیکنانتان در بیرون زمین و کنار ساحل عاجز بودید و از شما بعید است که اعتقاد داشته باشید بازیکن باید یاغی باشد.
*** بدهی که ۲۰۰ میلیارد شد، خبرتان میکنیم
علی فتحاللهزاده هم واقعا آدم جالبی است. در ظاهر نشان میدهد علاقهای برای بازگشت به استقلال ندارد و تلاشی هم در این راستا نمیکند اما وقتی مصاحبههایش را دقیق میخوانی، متوجه میشوی چه عشق و علاقهای برای حضور در استقلال دارد. او در آخرین مصاحبهاش گفته: «آقایان زمانی سراغ من میآیند که بدهی استقلال ۲۰۰ میلیارد شده باشد.» البته یکی، دو سال پیش بدهی استقلال به همین حدود ۲۰۰ میلیارد هم رسید اما کسی سراغ فتحاللهزاده نرفت و مشخص نیست چرا او اینقدر اصرار دارد که خودش را به عنوان ناجی و یک مدیر که تخصصش مدیریت بحران است معرفی کند!
لحن صحبتهای او هم جوری است که به نظر میرسد اگر بعد از ۲۰۰ میلیاردی شدن بدهی استقلال به سراغ او بروند، او احتمالا دست رد به سینه مدیران وزارت ورزش خواهد زد اما اینطور نیست و او هر لحظه آماده خدمت به استقلال است. نکته دیگر اینکه او جوری صحبت میکند که انگار قبل از این هم هر بار استقلال کلی بدهی داشته، فتحاللهزاده را آوردهاند و او همه این بدهی را با مدیریت خود تسویه کرده و استقلال را با کلی درآمد گذاشته و رفته است.
اما واقعیت این است که او هم مثل بقیه مدیران استقلال در تمام این سالها، بیشتر از درآمد، حالا کم یا زیاد، هزینه ایجاد کرده و یک چیزی هم روی بدهی استقلال گذاشته و رفته! اما خب این عشق به خدمت بد دردی است دیگر! آدم را رها نمیکند. آدم عاشق خدمت را اگر از در بیرون بیندازی از پنجره وارد میشود تا خدمت کند. فتحاللهزاده هم یکی از همین عشق خدمتهاست که سالهاست در خدمت کردن به استقلال ناکام مانده است.