راز یک سرقت عجیب در ساختمان پزشکان
راز یک سرقت عجیب در ساختمان پزشکان
روزنامه هفت صبح، خلیل موسوی | روز چهارشنبه دندانپزشکی که همسایه روانشناس خود را با ضربات چاقو تا یک قدمی مرگ برده و از او سرقت کرده بود محاکمه شد.
رسیدگی به این پرونده از ۲۴ دی سال ۹۵ آغاز شد. در آن روز مردی با پلیس تماس گرفت و از وخیم بودن حال خودش به دلیل حمله یک سارق خبر داد. سریعا اورژانس و پلیس به محل که یک ساختمان پزشکان در حوالی میدان تجریش بود اعزام شدند و با انتقال این فرد به بیمارستان مشخص شد که چاقویی که به سینه این فرد خورده است تا یک سانتی متری دریچه آئورتش رفته و در همانجا متوقف شده است. پس از مدتی اقدامات پزشکی جواب داد و بالاخره فرد مجروح که از دو ناحیه دست و سینه هدف ضربات چاقو قرار گرفته بود پس از مداوای کامل به شرح بلایی که سرش آمده بود پرداخت.
او در توضیح این اتفاقات به ماموران انتظامی گفت: من دکترای روانشناسی دارم و در طبقه سوم ساختمان پزشکان در مطبی کار میکنم. رسول در طبقه سوم همان ساختمان صاحب یک کلینیک دندانپزشکی است. رسول را گاهی میدیدم و او به من میگفت مدتی است عصبی شده و حال و حوصله ندارد و وقتی فهمید دکترای روانشناسی دارم چند بار نیز با من صحبت کرد. گاهی ماشین او را شبها در پارکینگ میدیدم. وقتی علتش را پرسیدم گفت به تازگی از زنش جدا شده و با پدرش نیز درگیر است و به همین خاطر شبها را در کلینیک میخوابد.
او ساعت مچی را که به دستم بسته بودم دید و چند بار درباره ساعتهای گران قیمت با من صحبت کرد. وقتی به او گفتم چند ساعت رولکس طلا دارم از من خواست تا یک روز به کلینیک او بروم و ساعتها را با خودم ببرم. من یک واحد آپارتمانی نیز داشتم که میخواستم آن را بفروشم. رسول از من خواست تا سند آپارتمانم را هم همراهم ببرم و میگفت قصد دارد آپارتمانم را بخرد. آن روز عصر کسی در کلینیک دندانپزشکی نبود که به آنجا رفتم. او از من پذیرایی کرد و ساعتهای رولکس را که برده بودم دید اما یکباره و بدون مقدمه به رویم قمه کشید. میگفت من پشت سر او حرف زده و باعث شدهام تا همسرش از او طلاق بگیرد.
من ابتدا فکر کردم او دچار جنون شده است به همین خاطر سکوت کردم اما بعد از چند دقیقه از من خواست تا قولنامهای به نام او بنویسم که من هم همین کار را انجام دادم. او سوئیچ ماشین ب.ام.و و لندکروزم را از من گرفت و دست و پایم را نیز با چسب بست. او چسبی را دور دهان و بینیام پیچید که دیگر نمیتوانستم نفس بکشم و زندگی برایم تمام شده بود، در حالی که قمه در دست داشت روبهرویم راه میرفت و در یک لحظه با نوک قمه چسبی را که دور دهانم زده بود پاره کرد که نفس کشیدم. رسول از من خواست تا دسته چکم را به او بدهم و وقتی گفتم دسته چکم در خانه است با قمه ضربهای بین سینه و کتفم زد که به شدت مجروح شدم و روی زمین افتادم.
او میخواست دومین ضربه را به شکمم بزند که دستم را جلوی شکمم گرفتم و ضربه به دستم خورد. رسول که گمان میکرد مردهام رهایم کرد. در آن لحظه زندگی برایم تمام شده بود… تصمیم گرفتم هیچ واکنشی از خود نشان ندهم و خودم را به مرگ زدم. رسول چند ساعت در حالی که من روی زمین افتاده بودم و خونریزی شدید داشتم مقابلم راه رفت. حتی چند دقیقهای خوابید و سپس با برادرش تماس گرفت و از او کمک خواست و او به برادرش گفت تا به آنجا بیاید و جنازه مرا به جای دیگری منتقل کند. من در این مدت هیچ حرکتی نمیکردم تا اینکه او کلینیک را ترک کرد. وقتی صدای قفل در را شنیدم به سختی از جا بلند شدم و خودم را به بالکن رساندم و از طریق بالکن توانستم شیشه اتاق دفتر وکالتی را که در همسایگی کلینیک قرار داشت بشکنم و وارد آنجا شوم و با پلیس تماس بگیرم.
با این تفاسیر متهم بازداشت و خیلی سریع تحت تحقیقات قرار گرفت و بعد از گذشت دو سال، بالاخره این پرونده با صدور کیفرخواست به دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد و متهم که یک دندانپزشک بود در جایگاه محاکمه ایستاد و در دفاع از خود گفت: پدرم دندانپزشک بود. به همین دلیل برای ادامه تحصیل به خارج از کشور رفتم. وقتی با مدرک دندانپزشکی به ایران برگشتم لازم بود تا دوره تکمیلی را در دانشگاههای ایران بگذرانم. من مشغول تکمیل تحصیلاتم بودم و به همین خاطر کلینیک دندانپزشکی را تاسیس کردم که چند دکتر دندانپزشک در آنجا برایم کار میکردند و من درصدی از آنها پول میگرفتم. چندبار کریم را در پارکینگ ساختمان پزشکان دیده بودم. ما حتی دو بار با هم تخته نرد بازی کردیم که هر دو بار را باختم.
اولین بار مبلغ یک میلیون تومان در عوض باختن به او پول دادم و دومین بار نیز در این قمار ۲۰ میلیون باختم که به او چک دادم و چکم برگشت خورد. او سراغم آمد و چک را به من برگرداند و سر این موضوع با هم درگیر نشدیم. من خانواده ثروتمندی دارم و نیازی به سرقت اموال او نداشتم. من اصلاً یادم نیست آن روز چه اتفاقی افتاد. ما با هم مشروب خورده بودیم و من چیزی از ماجرا به خاطر نمیآورم اما این را بگویم زمانی که کریم صاحب خودرو ب.ام.و و لندکروز بود من خودم بنز مدل بالا داشتم. این موضوع نشان میدهد نیازی به سرقت از او نداشتم. فقط به خاطر دارم وقتی گمان کردم کریم مرده است با برادرم و داییام تماس گرفتم و از آنها کمک خواستم. داییام برایم ماشین کرایه کرد و مرا به شمال کشور فرستاد تا پیش برادرم بروم. من بعد از اینکه با وثیقه آزاد شدم تحت درمان روانپزشک قرار دارم و حالا دارو نیز مصرف میکنم. با پایان دفاعیات متهم هیات قضایی وارد شور شدند تا برای تعیین سرنوشت متهم تصمیم گیری کنند.