گفتگو با گروه گس و دستفروش رشتی
گفتگو با گروه گس و دستفروش رشتی
روزنامه هفت صبح ، هانیه درویش | در خیابان با ذهنی پر از دغدغه و تنی خسته از کار در حال طی کردن مسیر برای رسیدن به خانه یا جایی هستید. گوشتان پر است از بوق ماشین و چشمتان از بس ماشین و آدم دیده، بیشتر تمایل دارد زمین را نگاه کند. شاید از کنارتان دورهگرد و دستفروشان زیادی هم بگذرند که میخواهند از آنها جنسی بخرید اما شما حتی حال اینکه سرتان را هم بالا بیاورید و به اجناسشان نگاه کنید را هم ندارید. اما به ناگاه گوشتان در همان خیابانهای شلوغ صدایی میشنود که دلتان میخواهد بیشتر بشنویدش، حتی سرتان را هم بالا میگیرید و دنبال صدا میگردید. فرقی نمیکند صدای آواز و موزیک دلنشینی که میشنوید حاصل از یک گروه موسیقی حرفهای باشد یا یک دورهگرد آوازهخوان . شما قطعا از آن صدا و تصویر خوشتان میآید و دوست دارید چند دقیقهای بایستید و فارغ از همه دغدغهها گوشتان را به آن بسپارید. این معجزه موسیقی و آواز است.
*** استیجمان خیابان است
موسیقی خیابانی سابقه طولانی در کشورهای مختلف دارد. هنر شهری که هدفش سرگرم کردن مردم ، شادسازی محیط، اشاعه هنر و البته درآمدزایی برای هنرمند است. درحال حاضر موسیقی خیابانی در شهرهای مختلف دیده میشود و فضای مجازی بستر خوبی برای دیده شدن هرچه بیشتر آنهاست. در چند روز گذشته ویدئویی از یک موسیقی خیابانی در شهر رشت در فضای مجازی دیده شد که در آن دو هنرمند در حال زدن ساز بودند و دستفروشی که دستمال کاغذی میفروخت آواز مخصوص به خودش را هماهنگ با آنها میخواند. این ترکیب آنچنان دلنشین بود که مردم را با خود همراه کرد و با دست به دست شدن این ویدئو حسابی گل کرد.
گروه گس نام گروه موسیقی است که دو سالی میشود در شهر رشت فعالیت میکنند. این گروه زمانی بسیار شهرت گرفت که یکی از خوانندههای لس آنجلسی ویدئوی آنها را که آهنگ خودش را بازخوانی کرده بودند در صفحه اینستاگرامش پست کرد و آیندهای درخشان برایشان آرزو کرد و اینچنین نام و آوازه این گروه در شبکههای خارجی پیچید. افراز فرهادی نیا نوازنده گیتار و عرفان صدیق نوازنده هارمونیکا است. افراز نوازندگی را از سال ۸۲ شروع کرده و عرفان سالهاست آواز کار کرده و سه سالی میشود هارمونیکا میزند و حالا دو سال است با هدف موسیقی خیابانی گروه گس را تشکیل دادهاند.
آنها میگویند:« ما از خیلی قدیما همیشه از دیدن کلیپ نوازندههای خارجی در خیابان لذت می بردیم و استارت این کار را زدیم ،هیچ استیجی برای ما زیباتر از خیابان نیست.ما در کنسرت و صحنههای تئاتر شهرمان هم اجرا کردیم ولی استایل خیابان را بیشتر میپسندیم. آشنایان، اقوام و خانواده در ابتدا برای اجرای خیابان جبههگیری داشتند ولی ما کار خودمان را میکردیم و به حرف کسی اهمیت نمیدادیم.» این دو هنرمند درآمدشان صرفا از همین راه است و دو ساعت صبح و دو ساعت غروب در خیابان ساز میزنند و میخوانند. افراز میگوید:« هدفمان ارائه موسیقی خوب و درست به مردم است و انشاءالله در اینده آثار مستقلمان را در آلبومی بیرون میدهیم.
خداراشکر مردم به خصوص مردم رشت استقبال خوبی از این کار دارند.» آنها حتی طی یک سفر کاری به یکی از شهرهای ترکیه هم اقدام به این کار کردند و خاطرات آن سفر از استقبال مردم ایرانی در آنجا و همینطور توریستهای خارجی برایشان ماندگار شده است. آنها در ویدئوی اخیر خود برای حمایت از هنرمندان شهرشان از دستفروش خوش ذوق دعوت به خواندن کردند و این حرکتشان با استقبال بینظیر مردم مواجه شد.
*** دستمال فروش آوازهخوان
در حال حاضر چهار،پنج سالی میشود آقا ابراهیم که در ویدئوی گروه گس دیدیم، دورهگردی و دستفروشی میکند و در محله ایستگاه انزلی رشت مشغول به کار است. اهالی محل همگی او را بهخاطر شاد کردن دل مردم میشناسند اما حالا چند صباحی است که مردم نه تنها ایران بلکه دنیا به واسطه پخش شدن کلیپ او در فضای مجازی و بعدتر شبکههای ماهوارهای خارجی با او آشنا شدهاند. ابراهیم آقائیزاده متولد ۱۳۵۸ است و دیپلم دارد. او از ۱۷ سالگی به خواندن و خوانندگی علاقه پیدا کرد و سر هر کاری که بود با خود زمزمه میکرد.
او پنج سال پیش در شرکتی مشغول به کار بود اما تعطیل شدن آن پروژه کاری او را بیکار کرد و او به دورهگردی و فروختن دستمال کاغذی رو آورد. او میگوید:«آواز خواندن همراه فروشندگی تقریبا در شهر رشت مرسوم است. این شهر روز و شبهای زنده و شادی دارد. من هم از همان ابتدا که مشغول به این کار شدم شعرهایی با مضمون دستمال کاغذی میسرودم و آنها را به صورت دکلمه میخواندم. کمکم همه اهالی محل بهخاطر این خلاقیت و ابتکاری که داشتم مشتریام شدند و من را به این کار تشویق میکردند. روزهای اول که هنوز آواز را چاشنی کارم نکرده بودم روزی ۲۰ دستمال هم به زور میفروختم اما حالا به لطف خدا روزی ۱۵۰ تا ۲۰۰ دستمال میفروشم.»
آقا ابراهیم شعرها را خودش میگوید و هم اکنون حدود ۳۰ شعر و آهنگ تنظیم شده دارد که روزی پنج، شش تای آن را برای مردم میخواند. او میگوید:« شعرها را فیالبداهه میگویم و به سرعت قافیه بندی و آن را حفظ میکنم.» او اشعاری دارد که شعر و آهنگ از خودش است و همچنین روی شعرهای خوانندگانی مثل مرتضی پاشایی و محسن یگانه شعرهای خودش را مینشاند و با همان ملودی و ریتم میخواند. او معتقد است با این کار با یک تیر دو نشان میزند. هم فروش بیشتری میکند و هم دل مردم را شاد میکند و همین باعث میشود با انرژی بیشتری در روز به کار مشغول باشد. آقا ابراهیم خوش ذوق و با استعداد در دو نوبت ۸ صبح تا ۱۲ ظهر و ۵ بعدازظهر تا ۹ شب به این کار مشغول است و این روزها به قدری به خوانندگی یعنی آرزوی روزهای نوجوانیاش نزدیک شده که میخواهد ساز گیتار یاد بگیرد و همراه آوازش ساز هم بزند.

