همهچیز درباره گمشدن ۹دانشآموز بازیگوش
همهچیز درباره گمشدن ۹دانشآموز بازیگوش
روزنامه هفت صبح | در روزی که قرار بود آب سد لتیان باز شود و وزارت نیروها بارها و بارها هشدار داده بود، مردم در مسیر رودهای منهتی به این سد قرار نگیرند؛ یک سازمان فرهنگی تصمیم میگیرد در همان روز و همان مکان، پسران ۱۳ تا ۱۶ساله را به اردو ببرد! نتیجه نزدیک بود به فاجعه ختم شود و ۹دانشآموز در محاصره آبهای پرفشار رودخانه جاجرود قرار گرفتند که از سمت سد «لتیان» به سد «ماملو» در منقطه «خجیر» سرازیر شده بود.
در ساعتهایی از روز گذشته، حتی خبر رسید که این ۹دانشآموز غرق شدهاند و حادثه جانباختن دختران دانشآموز را در پارک شهر که در سال ۱۳۸۱ رخ داده بود، به یاد آورد. خوشبختانه این حادثه رخ نداد و آتشنشانی و اورژانس با کمک بالگرد هلال احمر توانستند از بروز یک فاجعه برای پسرانمان جلوگیری کنند. مدیران و مسئولان یک سازمان فرهنگی و البته والدین بچهها چرا چنین برنامههای تفریحی و پرخطر عجیبی برای بچهها انتخاب میکنند؟ آیا نمیتوان با همین بودجههای محدودی که داریم تفریحات ایمنتری را برای فرزندانمان فراهم کنیم؟ اصلا بیاید قبول کنیم که به هر دلیلی آن موسسه فرهنگی تصمیم گرفته چنین اردویی برپا کند، آیا نباید پیش از آن حداقلهای ایمنی و مراقبتی را راعایت میکرد؟ این گزارش را بخوانید تا متوجه شوید که این پسران از چه فاجعهای جان سالم بهدر بردهاند.
***روایتهای متناقض اولیه
در خبرهای اولیهای که منتشر شد، روایتها متناقض بود و گیجکننده. آنها را مرور میکنیم:
* یک: در ساعتهایی اولیهای که این خبر منتشر شد، روایتها هولناک بود. رئیس اورژانس تهران از مفقودشدن حدود ۱۰دانشآموز در سد لتیان و احتمال غرقشدن آنها خبر داده بود. او گفته بود: «حوالی ساعت ۱۲ روز یکشنبه احتمال غرقشدگی چند دانشآموز به سازمان اورژانس اعلام شد که بلافاصله چهاردستگاه آمبولانس به محل حادثه واقع در انتهای اتوبان بابایی به سمت شرق، جاده پارچین، رودخانه خوجیر اعزام شدند. اطلاعات اولیه حاکی از آن است که درحدود ۱۰دانشآموز مفقود شدهاند اما تعداد دقیق آنها مشخص نیست. گزارشها در این رابطه است که این دانشآموزان پس از بازشدن سد لتیان دچار غرقشدگی در آب شدهاند. اولین آمبولانس در مدت زمان یکدقیقه به محل حادثه اعزام و علاوه بر آن یک اتوبوس آمبولانس و یک بالگرد به محل اعزام شد.»
* دو: پس از دقایقی اضطراب و استرس، مدیرعامل شرکت آب منطقهای تهران با بیان اینکه تعداد دانشآموزان ۹نفر بوده و نه ۱۰نفر، گفت: « این دانشآموزان در سد لتیان گم نشده بودند، بلکه دانشآموزان مستقر در اردوگاهی بوده و در جزیرهای محصور شده بودند. این دانشآموزان سوار بر یک قایق بادی بودند که قایق سوراخ شده و باعث شده دانشآموزان در جزیرهای وسط دریاچه محصور شوند. همه دانشآموزان در سلامت هستند و هلال احمر هم در همانجا مستقر است و هلیکوپتر برای نجات دانشآموزان اعزام شده است.»
* سه: مدتی بعد و پس از نجات دانشآموزان، رئیس اورژانس تهران توضیحات تکمیلیتر را داد و گفت: «۹دانشآموز گم نشده و سالم هستند. ماجرا از این قرار است که این دانشآموزان روی پل بودهاند که سد باز میشود و دچار آب گرفتگی میشوند. اولین کد ما یکدقیقهای به محل رسیده و درحال نجات بچهها هستند. در آن محل چهارکد و یک موتورلانس داریم که درحال کمک به بچهها هستند. جای نگرانی نیست و بچهها سالم هستند.»
***ماجرای یک فعالیت فرهنگی!
در رابطه با جزئیات این اتفاق و تناقضهایی که در روایتها وجود دارد، سخنگوی اورژانس به هفتصبح میگوید:«تعداد اصلی این دانشآموزان ۴۴نفر بود که از طرف یک سازمان فرهنگی که در جنوب شهر تهران واقع شده، به این محل آمده بودند. یعنی این اردو از طرف مدرسه صورت نگرفته بوده است. این دانشآموزان که بین ۱۳ تا ۱۶ سال سن داشتند، هم قصد تفریح داشتند و هم قصد پاکسازی محل از زباله. آنها در محدوده بالادست سد «ماموت» که سطح آب کم بود، حرکت میکردند. ناگهان فشار آب زیاد میشود و با سرعت زیادی به میان این دانشآموزان میآید.» ۹نفر از دانشآموزان که از بقیه فاصله گرفته بودند تحت محاصره آب قرار میگیرند و دور تا دور آنها گودالی از آب ایجاد میشود. بین این نفر و بقیه، فشار آب آنقدر بوده که نمیتوانند حرکت کنند و هر لحظه امکان غرقشدن وجود داشته است.
مسئولان سازمان منطقهای آب به اورژانس و آتشنشانی خبر میدهند و امدادگران به محل حادثه میرسند. آتشنشانی تلاش میکند با کمک بکسول آنها را نجات دهد اما موفق نمیشود. در نهایت با هلال احمر تماس گرفته میشود و این سازمان یک دستگاه بالگرد به محل حادثه اعزام میکند. دانشآموزان سوار بالگرد میشوند و نجات پیدا میکنند.» او درباره ماجرای قایق و سوراخ بودن آن میگوید: «هیچگونه قایقی وجود نداشته و آن فقط یک تویوپ بادی داشتند!»
سازمان منطقهای آب تهران نیز در مورد علت ناگهانی فشار آب رودخانه در آن منطقه به هفتصبح میگوید: «ما هر ساله برای پایداری سدها، دریچههای تحتانی آن را باز میکنیم تا گل و لای موجود در آن برداشته شود. این کار از قبل به همه سازمانها و نهاد اطلاع داده میشود وحتی به مردم محلی نیز هشدار داده بودیم که خطر سرریز آب لتیان وجود دارد. روز گذشته و درست در لحظه انجام این کار آن دانشآموزان بدون اطلاع و هماهنگی ما به آن منطقه میروند. بالارفتن فشار ناگهانی آب نیز به این علت بوده که در همان زمان دریچههای سد باز شده و به آب رودخانه جاجرود ریخته شده بود. ماموران ما در گشتزنی محلی متوجه این دانشآموزان میشوند و به نیروهای امدادی خبر میدهند.»