افتخار آفرینی زنان جودوکار لرستانی
افتخار آفرینی زنان جودوکار لرستانی
روزنامه هفت صبح، هانیه درویش | سحر چغلوند، با کسب مدال طلا در جودوی زنان ایران تاریخسازی کرد و آزیتا شکاری با کسب مدال برنز و دست ندادن به مسئول مسابقات حاشیهساز شد.
ششمین دوره بازیهای جهانی کارگران از ۱۱ تا ۱۵ تیر به میزبانی شهر تورتوسای اسپانیا برگزار شد که در پایان کاروان ایران با نام «طلایهداران رونق تولید» موفق شد در رشتههای تنیس روی میز، شنا، جودو و والیبال ساحلی ۱۳۸ مدال رنگارنگ کسب کند. ورزشکاران ایرانی در این مسابقات موفق به کسب ۶۱ مدال طلا، ۴۸ نقره و ۲۹برنز شدند و نشان دادند در سطح بینالمللی حرفی برای گفتن دارند. همچنین این مسابقات اولین حضور بانوان جودوکار ایرانی بود که بانوان جودوکار موفق به کسب مدال برنز تیمی جهان شدند. با سحر چغلوند و آزیتا شکاری جودوکاران لرستانی که در این مسابقات خوش درخشیدند گفتوگویی کردهایم.
***افتخار میکنم که به عنوان یک زن محجبه طلا گرفتم***
سحر چغلوند اهل لرستان است. او ۱۰ سال یعنی بین سالهای ۸۴ تا ۹۴ عضو تیم ملی بوده و پس از آن به عنوان سرمربی و مربی با تیمهای نوجوانان و جوانان کار کرده است. او پیش از این توانسته بود مدال نقره در بازیهای آسیایی ماکائو، مدال طلای غرب آسیا در سال ۸۷ و ۸۹ و اولین مدال طلای برون مرزی بانوان در سال ۸۶ در شهر دمشق را کسب کند. سحر چغلوند در بازیهای جهانی کارگری در اسپانیا موفق شد به مدال طلای وزن ۷۸ + کیلوگرم بانوان دست یابد تا برای اولینبار در تاریخ جودوی بانوان ایران، یک بانوی ملی پوش توانسته باشد در یک رویداد جهانی به مدال طلا دست پیدا کند.
این بانوی ورزشکار لرستانی پیش از این بارها به مقام قهرمانی کشور در رشته جودو و ووشو هم دست پیدا کرده بود و توانسته بود در هر دو رشته خودش را اثبات کند و خودش بارها اعلام کرده با اینکه به هر دو رشته علاقه دارد اما رشته اصلیاش جودو است و همه فکر و ذکرش معطوف به این رشته ورزشی است. چغلوند که کاپیتان تیم ملی جودوی بانوان در بازیهای جهانی کارگری اسپانیا بود در رابطه با این رقابتها و سطح بازیها میگوید:«این اولین بار بود که جودوی بانوان کارگری ایران فرصت حضور در رقابتهای جهانی را پیدا کرد و برای من باعث افتخار است که به عنوان یک زن محجبه و مسلمان توانستم با مدال طلا از این مسابقات به وطنم بازگردم. مسابقات جهانی اسپانیا از سطح بالایی برخوردار بود. کشورهای صاحب نام مثل اتریش، ایتالیا، اسپانیا، فنلاند و بلژیک شرکت داشتند و تیم ما با اینکه اولین حضورش در این مسابقات را تجربه میکرد توانست در چهار وزن اعزامی صاحب یک طلا، یک نقره و دو برنز شود.»
***اگر مدالم را می گرفتند، باز هم دست نمیدادم***
آزیتا شکاری متولد ۱۳۶۳ و ساکن خرم آباد است. او ورزش جودو را از سال ۱۳۸۲شروع کرد و۱۰سال عضوثابت تیم ملی بود و بیش از ۱۰دوره در مسابقات قهرمان کشوری شرکت کرده و مقامهای مختلفی کسب کرده است. او پیش از این نایب قهرمان غرب آسیا درکشور لبنان شده بود و در اولین حضورش در مسابقات بینالمللی ورزش کارگری توانست در وزن ۵۷ - کیلوگرم به مدال برنز دست پیدا کند. او در رابطه با ورزش کارگری و سطح این مسابقات میگوید:«ورزش کارگری به این معناست که بدانیم شادابی، ورزش و تندرستی لازمه و شرط اول جهت انجام کاراصولی و درست است. در اصل کسانی میتوانند در ورزش کارگری و مسابقاتش شرکت کنند که کارگر و از بیمه تامین اجتماعی برخوردار باشند.»
او همچنین درباره سطح ورزش کارگری ایران میگوید:«سطح ورزش کارگری در ایران خیلی خوب است و نسبتبه سالهای قبل خیلی پررنگتر شده و امسال بانوان جودوی این بخش برای اولینبار توانستند در مسابقات بینالمللی حضور داشته باشند و با کسب مدالهایی ارزشمند به خانه بازگردند.» در این مسابقات تیم ملی جودوی مردان ایران به مدال طلای بخش تیمی بازیهای جهانی کارگری رسید و تیم بانوان صاحب مدال برنز شد. خبرها حاکی از این است که تیم مردان مدال طلای تیمی خود را به آزیتا شکاری تقدیم کردند چراکه شکاری در مراسم اهدای مدال انفرادی حاضر به دست دادن با مسئول برگزاری مسابقات نشده بود و این حرکت اتفاقات و حواشی زیادی به دنبال داشت؛ حواشی که موجب قهر این مسئول سالخورده شد و در نهایت و پس از اینکه با صحبتهای دیگران متقاعد شد که این کار به دلیل عقاید و آداب و رسوم ورزشکاران ایرانی است، کمی بعد به پای سکوی توزیع مدال برگشت و مدال سایر اوزان را اهدا کرد.
آزیتا شکاری در این باره میگوید:« این مدال با ارزشترین مدالی بود که تا به حال گرفته بودم چون توانستم خودم را به کشورهای دیگر ثابت کنم اما اگر با دست ندادنم به مسئول اهدای مدالها قرار بر این میشد که مدالم را از دست دهم باز هم همین کار را میکردم و بهخاطر عقاید و وطنم دست نمیدادم. پس از این اتفاق تیم ملی مردان ما برای این اقدام خداپسندانه که من انجام دادم مدالهایشان رابه من تقدیم کردند و من نیز با تشکر از آنها مدالهایشان را به خودشان برگرداندم.»
توضیحات
*

