گفتگو با پدر داغدیده جاده خرامه - شیراز
گفتگو با پدر داغدیده جاده خرامه - شیراز
روزنامه هفت صبح، فرید عطارزاده| آن فیلم فقط ۴۵ ثانیه بود اما بغض پدر همه کاربران شبکههای اجتماعی را تکان داد؛ پدری که از جاده خرامه - شیراز فیلم گرفته بود و نشان میداد یک اتوبان دو بانده به طرز عجیبی ناگهان به یک جاده دو طرفه تبدیل میشود بدون آنکه علائم هشداردهنده وجود داشته باشد. آن پدر در انتهای فیلم با بغض میگوید در همین نقطه دختر ۲۰ سالهاش را از دست داده و کسی هم کاری نمیکند… پس از انتشار گسترده فیلم، مسئولان مختلف در مقام پاسخگویی برآمدند و به آن واکنش نشان دادند. چیزی که بیشتر از همه کاربران شبکههای اجتماعی را متاثر میکرد پاسخ اولیه سازمان راهداری بود.
این سازمان به عنوان متولی اصلی بروز چنین فاجعهای در نوشتهای عجیب مدعی شده بود دلیل تصادف آن دختر ۲۰ ساله سرعت بالای او بوده و جاده از نظر تابلوهای راهنما و ایمنی در وضعیت خوبی به سر میبرد! ادعایی که کمهوشترین افراد نیز با دیدن آن ویدئو متوجه میشدند که صحت ندارد و جاده از نظر ایمنی نامناسب بوده است. همچنین در آن منطقه هیچ دوربینی نصب نبوده و نمیتوان سرعت خودروی حادثه دیده را اعلام کرد. پس چگونه سازمان راهداری قبل از اعلام نتیجه کارشناسی پلیس اعلام کرده که آن خودرو سرعت غیرمجاز داشته؟
پیگیری هفتصبح برای صحبت با مسئولان وزارت راه و راهداری بدون نتیجه ماند و در کمال تعجب به هفتصبح اعلام کردند که از نظر آنها پاسخ سازمان راهداری ایرادی نداشته است… همچنین در سوی دیگر تلاش کردیم تا آن پدر را پیدا کنیم و از جزئیات حادثه بپرسیم. همان فردی که آن فیلم از اتوبان را منتشر کرده اما مسئولان و رسانههای دولتی از او با عنوان فردی ناشناس یاد کرده و میگویند اطلاعاتی از او در دست نیست. حتی سایت وزارت راه نیز اعلام کرده بود:« به نظر میرسد تصاویر کلیپ به شکلی هماهنگ با صدای گوینده است و ظاهرا گفتههای گوینده را مبنی بر نبود تابلوهای هشداردهنده و وجود مانع بتونی در وسط جاده و امکان بروز تصادف به ویژه در شب تایید میکند.
این ویدئو منبع موثقی ندارد و در حال حاضر با وجود اینکه معلوم نیست چه کسی آن را ضبط کرده در شبکههای اجتماعی در حال انتشار است.» این فردی که به زعم مسئولان وزارت راه ناشناس است، «علی پورصادقی» نام دارد. پدری ۵۳ساله که دختر ۲۰ سالهاش را به دلیل اهمال و سهلانگاری مسئولان سازمان راهداری و وزارت راه از دست داده و حالا در غم از دست دادن دخترش به دنبال پیدا کردن مقصران این اتفاق است. گفتوگوی هفتصبح با او را میخوانید.
***آن چهارشنبه نحس***
چهارشنبه ۵ تیرماه ساعت ۱۱ شب. «غزاله» به همراه دو دوست خود در حال بازگشت به شیراز بود. پس از چند ساعت از او خبری نمیشود. خانوادهاش با او تماس میگیرند اما گوشیاش در دسترس نبوده. خانواده دوستانش هم نمیتوانند با دخترانشان تماس بگیرند. نگرانی و اضطراب تمام وجودشان را میگیرد. دخترها آخرین بار از همان اتوبان کذایی با آنها تماس گرفته بودند. به سمت اتوبان میروند تا شاید بتوانند ردپایی از آنها پیدا کنند. به همان نقطه میرسند که اتوبان ناگهان به جاده دوطرفه تبدیل میشود و چند بلوک سیمانی در آنجا قرار دارد. بهتزده به آن بلوکها نگاه میکنند که ۲۰۶ مشکی دخترشان در بین آن بلوکهای سیمانی مچاله شده. از افراد محلی میپرسند که میگویند تصادف وحشتناکی شده و سرنشینان آن ۲۰۶ را به بیمارستان منتقل کردهاند. به بیمارستانهای مختلف میروند و در نهایت در یکی از آن بیمارستانها میگویند یکی از دخترها در کماست، یکی به شدت مجروح است و یک نفر هم جان خود را از دست داده… غزاله دختر ۲۰ ساله و دانشجوی رشته حقوق، راننده این خودرو بوده که جان خود را از دست داده است.
*«علی پورصادقی» پدر این دختر درباره این سانحه به هفتصبح میگوید: «۱۰۰ متر قبلتر فقط یک تابلو هست که اعلام میکند جاده دو طرفه میشود و دیگر هیچ چیز نیست. ساعت ۱۱ شب، دختر من که با جاده آشنایی نداشته ناگهان با آن بلوک سیمانی رو به رو میشود. تلاش میکند به آن بلوکها برخورد نکند و به سمت چپ میرود که میبیند جاده دوطرفه شده و از روبهرو خودروها به سرعت میآیند. او هم احتمالا هول شده و دوباره خودرو را به سمت راست گرفته و به مانع بر خورده است.»
او از آن فیلمی میگوید که در شبکههای اجتماعی دست به دست میچرخد و حتی پای وزیر و استاندار را هم به ماجرا باز کرده: «جمعه پس از خاک کردن دخترم در آرامستان دارالرحمه شیراز تصمیم گرفتم یک بار هم در روشنایی روز به محل تصادف دخترم بروم و آنجا را ببینم. وقتی آنجا را دیدم واقعا آتش گرفتم… چرا آنجا هیچ علائمی نداشت؟ حتما دختر من باید جان خود را از دست بدهد تا به فکر بیفتن؟ این بزرگراه دو طرفه است فقط به جز همان نقطه که ناگهان بلوک سیمانی قرار گرفته و خودروها باید به سمت لاین رو بهرو بروند. وقتی یک اتوبان دو طرفه که میخواهد به یک جاده دو طرفه باریک تبدیل شود، قبلش چراغ و سرعتگیر شب نما و… میگذارند اما آنجا هیچ چیزی نداشته. چطور چنین چیزی ممکن است؟
چطور میشود یک پیمانکار به این نکته بدیهی توجه نکند و دختر ۲۰ ساله من پرپر شود؟ مگر میشود یک نفر نسبت به کار خودش و جان شهروندان اینقدر بیمسئولیت باشد؟ تا قبل از اینکه آن فیلم را منتشر کنم هیچکس قبول نمیکرد که سازمان راهداری مقصر است و میخواستند همه چیز را گردن رانندگی دختر من بیندازند. حالا اما که این فیلم پخش شده مسئولان مختلف به این منطقه آمدهاند و البته شبانه هم علائم خطر نصب کردهاند. اگر جاده ایراد نداشته پس چرا شبانه علائم نصب کردند؟»
***معمای یک ساله***
این بزرگراه چند وقت است که این مشکل را داشته و کسی به آن توجه نکرده بوده؟ «علی پورصادقی» در پاسخ به این سوال میگوید: «آقای مسعود رضایی نماینده مجلس شیراز برای من پیامکی فرستاد و نوشته که سه ماه پیش به اداره راه شیراز گفته تابلوهای هشداردهنده نصب کنند. از اداره برق هم خواسته تیر چراغ برق نصب کنند اما توجه به صحبتهای او نکرده بودند. یعنی طبق صحبتهای این نماینده مجلس حداقل سه ماه است که این اتوبان به این شکل است. اهالی محل هم میگویند در حدود یک سال است که اتوبان به این شکل رها شده.» «دختر من که دیگر بر نمیگردد. پرپر شد رفت… چهار روز است عکسش را جلویم گذاشتهام و دارم با عکسش حرف میزنم… بزرگترش تا آخر عمرم باید با عکس دخترم حرف بزنم… من کلا دو دختر داشتم. آن یکی دخترم چهار سال از غزاله بزرگتر است و هر روز دلتنگ خواهر کوچکاش. همسرم به اندازهای حالش بد است که تا حالا چند بار به بیمارستان رفته و زیر نظر پزشک است… ما هیچ توقع مالی نداریم. خودم کارمند بانکام و همسرم سردفتر اسناد رسمی است و هیچ نیاز مالی ندارم. این کارها را برای پول نمیکنم. اگر شکایت میکنم به خاطر این است آن مسئولی که این سهل
انگاری را کرده به سزای عملش برسد.»