توصیههای هیات سازمان جهانی بهداشت به مردم ایران
توصیههای هیات سازمان جهانی بهداشت به مردم ایران
حدود روز ۷۰ پیش تاکنون ویروس کرونا در دنیا شیوع پیدا کرد، کرونا بعد از ابتلای شمار بسیاری از چینیها تا به حال همراه انسان ها به بیش از ۱۰۳ کشور دنیا سفر کرده و افراد بسیاری را مبتلا کرده و تعدادی قربانی گرفته است. هر چند که این ویروس بنابر اعلام سازمان جهانی بهداشت و وزارت بهداشت چین کشندگی پایینی نسبت به ویروسی چون آنفلوانزا دارد اما میزان سرایت آن بسیار بالاست تا جایی که در بسیاری از کشورهای دنیا شاهد طغیان و همه گیری هستیم.
بنابر گزارش سازمان جهانی بهداشت از بیماری ویروس کرونای جدید (COVID-۱۹) به تفکیک کشورهای درگیر تا ساعت ۱۰صبح (به وقت اروپای مرکزی) یکشنبه، ۱۸ اسفند ۹۸ بدون در نظر گرفتن آمار ابتلا و مرگ و میر بیماری ویروس کرونا در روز یکشنبه، در خارج از چین، ایتالیا با ۵۸۸۳ نفر مبتلا و ۲۳۴ نفر فوتشده در رتبه اول، ایران با ۵۸۲۳ مبتلای تاییدشده و ۱۴۵ نفر فوتشده در رتبه دوم و کره جنوبی با ۷۱۳۴ مبتلای تاییدشده و ۵۰ نفر فوتشده، در رتبه سوم قرار دارند.
سازمان جهانی بهداشت مهمترین مرجع رسمی است که سلامت مردم همه کشورها را هدف قرار داده است و با شیوع ویروس کرونا در ایران تاکنون چند محموله شامل کیت و تجهیزات پزشکی مثل ماسک و گان برای کادر درمان در اختیار کشور قرار گرفته است. هفته پیش هیاتی از سازمان جهانی بهداشت در منطقه مدیترانه شرقی که ایران در آن قرار دارد، برای تبادل اطلاعات و در اختیار قرار دادن تجربیات سایر کشورها به همراه تیمی از صلیب سرخ چین به ایران آمده اند ا درباره وضعیت کرونا در ایران و بهترین راهکارها برای کنترل ویروس به بحث و بررسی بپردازند.
ریچارد برنان رئیس هیئت اعزامی سازمان جهانی بهداشت به جمهوری اسلامی ایران با اشاره به چند توصیه بهداشتی به منظور پیشگیری از ابتلا به کرونا بیان کرد: شست و شوی دست موثرترین روش پیشگیری از ویروس کروناست و میتوان از محلولهای حاوی الکل هم استفاده کرد، همچنین از دست زدن به صورت خودداری کرد. هنگام عطسه و سرفه باید از دستمال استفاده کرد و یا از آرنج کمک گرفت همچنین تا حد امکان ترددها را کاهش دهید و برای همین میگوییم هر فردی در کاهش شیوع موثر است.
برنان درباره قرنطینه و ایجاد محدودیت تردد بیان کرد: جلوگیری از تردد در مرزها به کاهش گسترش بیماری کمک میکند، اما باید توجه داشت قرنطینه و محدودیت تردد باید بر اساس شواهد علمی باشد و ارزیابی خطر صورت گیرد.