ماجرای پوچترین قتل سال؛ صاحب کار پول نداد، مرد زنش را کشت!
ماجرای پوچترین قتل سال؛ صاحب کار پول نداد، مرد زنش را کشت!
ساعت ۲ بامداد روز سه شنبه دهم مهرماه بود که گزارش مرگ یک زن بر اثر اصابت ضربات شیء سخت به ناحیه سر، قاضی ویژه قتل عمد مشهد را به خیابان توس ۶۵ کشاند، جایی که زن ۳۱ ساله با ضربات بی رحمانه چماق، غرق در خون، نقش بر زمین شده بود!
با حضور شبانه قاضی «کاظم میرزایی» در منزل ویلایی نقلی، تحقیقات گسترده قضایی در حالی آغاز شد که «قاتل» گیج و مبهوت به پیکر بی جان همسرش خیره مانده بود و دو فرزند کوچک او نیز در گوشه اتاق اشک می ریختند. این مرد ۳۵ ساله که در پاسخ به سوالات اولیه قاضی ویژه قتل عمد، فهمید هیچ راه گریزی برای انکار ماجرا ندارد، لب به اعتراف گشود و در حالی که بیان می کرد، همسرم را دوست داشتم او زنی نجیب و زحمتکش بود به تشریح جنایت هولناک خود پرداخت و گفت: اوایل شب (دوشنبه) حدود ساعت ۲۰ بود که اولین مشاجره و درگیری بین من و همسرم شروع شد. همسرم برای زنی که کارفرمایش بود روسری های دستدوز، میدوخت و سپس ریشه های روسری را به شکل خاصی می بافت که از این طریق کمک خرج خانواده بود و بسیاری از هزینه های زندگی ما را تامین می کرد.
ما قبلا در جای دیگری اقامت داشتیم تا این که بنا به شرایط خاصی که در زندگی ما پیش آمد مجبور شدیم در این مکان (نجف ۲۹) ساکن شویم. ولی درگیری ما فقط به دلیل دستمزد همسرم شکل گرفت چرا که اوایل شب وقتی آن زن (صاحبکار) روسری های دوخته شده را از همسرم تحویل گرفت، پولی به او نداد! من که با دیدن این وضعیت، به شدت ناراحت بودم، همسرم را سرزنش کردم که چرا دستمزدش را نگرفت! شاید آن زن دیگر پولی ندهد!
متهم این پرونده جنایی ادامه داد: هرچه از شدت خشم و عصبانیت فریاد می زدم! همسرم مرا به آرامش دعوت می کرد وی گفت: او زن خوبی است! پول کسی را نمی خورد! ولی من اصلا نمی فهمیدم چه می کنم! برای ساعتی خواستم از منزل بیرون بروم اما جا و مکانی به ذهنم نمی رسید،تا این که همسرم برای دقایقی به داخل حیاط رفت. من که هنوز عصبانی بودم دوباره او را به درون منزل کشاندم و به مشاجره های لفظی ادامه دادم. بعد از آن بود که چند ضربه با چوب به پهلویش زدم! همسرم گریه میکرد و فریاد می زد!
قصدداشتم او را ساکت کنم، می گفتم صدایت بیرون نرود! همسایگان می شنوند و برای ما که تازه به این مکان آمده ایم، خوبیت ندارد! ولی او همچنان از شدت درد، با صدای بلند گریه می کرد تا این که دیگر نفهمیدم چه می کنم! آن قدر عصبانی بودم که حتی متوجه نمیشدم ضربات چماق را چگونه با این شدت بر سر و بدن همسرم می کوبم! زمانی به خود آمدم که او دیگر در این دنیا نبود و خون آلود روی زمین قرار داشت.
صبح روز گذشته و پس از تکمیل تحقیقات، این مرد ۳۵ ساله در حالی که حلقه های قانون دستانش را می فشرد توسط کارآگاهان اداره جنایی به محل جنایت هدایت شد تا چگونگی وقوع قتل همسرش را مقابل دوربین قوه قضاییه تشریح کند. «ابراهیم» پا به درون خانه ای گذاشت که همسرش چند روز قبل در کنار او و فرزندانش زندگی می کرد، پاهایش سست شد.
«ابراهیم» در تشریح اعترافات گذشته اش گفت: آن شب تقریبا سه بار با همسرم درگیر شدم در اتاق نیمه باز بود و احتمال میدادم دخترانم شاهد این صحنه تلخ هستند ولی آن قدر عصبانی بودم که نمی فهمیدم چه می کنم! اگر آن شب برای ساعتی به تفریحگاه یا بیرون از منزل میرفتم و خشم خودم را کنترل می کردم دیگر همسرم را از دست نمی دادم! او زنی بسیار سازگار و زحمتکش بود! به طوری که هیچ وقت اختلاف اساسی در زندگی ما رخ نداد! حالا هم بسیار پشیمانم ولی کاری از دستم ساخته نیست فقط کاش می توانستم برای لحظه ای خشم خودم را کنترل کنم!