داستان شوری آب لولهکشی در خرمشهر عزیز
داستان شوری آب لولهکشی در خرمشهر عزیز
درباره خرمشهر عزیزتر از جان، زیاد شنیدهایم. اینکه ناآرام است و مردم در آن متحمل سختی میشوند اما چرا؟ چطور آب، همین آب ساده لولهکشی که من شما از فراوانیاش به اسراف افتادهایم، برای اهالی خرمشهر نایاب شده است؟ برای اینکه متوجه ماجرا شوید، توصیه میکنیم گزارش شیما عباسزاده خبرنگار ایسنا را بخوانید:
از قدیم گفتهاند آنقدر شور بود که خان هم فهمید؛ این حکایت این روزهای آب آبادان و خرمشهر است که اهالی اش را نه تنها نمک گیر نکرده که صدایشان را هم درآورده است؛ شوریاش از از حد گذشت و تلخ شد، آنقدر که حتی مسواک زدن و شست و شو غیرممکن شد و بوی فاضلابش آزاردهنده.
اما چه شد که آب خرمشهر و آبادان از سرچشمه گلآلود شد و شد شبیه شیرکاکائو؛ ماجرا از زمانی شروع شد که به گفته مدیر اداره آبفای خرمشهر خط انتقال شماره یک طرح غدیر، ۲ بار به علت برداشتهای غیر قانونی از رودخانه کارون در بالادست و کشت های غیرمجاز و خرابکاری گروهی دامدار در شکستن خط لوله مسیر یک غدیر یعنی از هویزه تا خرمشهر برای آب دادن به دامهایشان دچار شکستگی شد و انتقال آب از رودخانه کرخه به شهرهای خرمشهر و آبادان قطع شد و به اجبار از آب کارون و بهمنشیر برای جبران کمبود آب استفاده شد و از آنجا که دبی کارون به شدت کاهش یافت، موجب انتقال شوری آن به شبکه شهری این دو شهر گردید.
ینجا بود که دیگر آب تصفیه کن های خانگی جوابگو نبوده و سبب شد مردم برای خرید آب آشامیدنی به زحمت بیفتند و برای خنک شدن در هوای داغ خوزستان به صف بایستند.
عدهای هم از آب گل آلود ماهی گرفتند و قیمت آب مغازه هایشان را گران کردند. برخی هم هوچو انداختند که آب کم شده و به احتکار آب پرداختند؛ همه این عوامل دست به دست هم داد که گروهی از مردم خرمشهر، مقابل مسجد جامع خرمشهر از همان جا که شهرشان از اسارت آزاد شد گرد هم بیایند و از مسئولان ذیربط بخواهند آب را به کوزه برسانند و آنان را از تشنگی خلاص!
انتقاد خرمشهریها تا مرکز شهر و حوالی چهار راه مطهری و در نزدیکی پل الله (جهان آرا) ادامه یافت تا اینکه گروهی ۲۰ تا ۳۰ نفره از کوره در رفتند و از این موضوع سوءاستفاده کردند؛ عدهای هم این وسطها شایعه کردند که آب شهر را به تاراج بردهاند به عراق و کویت؛ در پی این تنشها تا حدودی اموال عمومی تخریب شد و یک نفر در کشاکش تنش بین نیروی انتظامی و اغتشاش گران زخمی شد و آسیبی سطحی دید. خوشبختانه این حادثه کشتهای در پی نداشت و خرمشهر در نیمه های شب گذشته آرام گرفت. خشونت عدهای فرصت طلب از تجمع صنفی و بحق مردم مظلوم خرمشهر و آبادان نقش برآب شد و این نشان داد مردم شهر، نمک با آب خوردند اما نمکدان نشکستند.
مسئولان هم از آن سو جلسه گذاشتند پشت جلسه تا آب رفته را جمع کنند و کام خرمشهریها و آبادانیها را شیرین؛ تا حد امکان تانکرهای آبرسان در محله های شهر مستقر و آب معدنی و آب بستهبندی به حد کافی توزیع و از آن طرف خط انتقال غدیر یک تعمیر شد و در نهایت انتقال آب به آبادان و خرمشهر از طریق لوله مذکور از سر گرفته شد. همین حالا که گزارش را می خوانید شوری آب نسبت به ۲۴ ساعت گذشته کمتر شده و در تصفیهخانه به ۲۸۰۰ میکروموس رسیده و این یعنی اینکه میتوان گفت خرمشهر از بحران درآمده است.
مضاف بر اینکه استاندار و متولی آب و برق خوزستان قول دادند که خط دوم طرح آبرسانی غدیر را تا ۱۵ تیر افتتاح کنند و آب را به میزان ۱۰۵ هزار مترمکعب با ۱۰۰ کیلومتر لوله گذاری انجام شده از سرچشمههای دز به آبادان، خرمشهر و شادگان برسانند و این شهرها را برای همیشه از شر آب نمک نجات دهند.
یک شهروند خرمشهر نیز در گفت و گو با خبرنگار ایسنا از کاهش شوری آب شهری نسبت به هفته گذشته خبر داده و گفته است، آب تقریبا شیرین شده اما هنوز قابل شرب نیست.
وی از اینکه حدود ۱۵ سال است که از آب شبکه شهری برای شرب استفاده نمیکند گلایه مند است و توضیح داد: آب آبادان و خرمشهر از حدود سال ۷۸ با مشکل مواجه شده است. در آن سال نیز همچون این روزها آب شهر به دلیل زهابهای نیشکر و هدایت شدنش به سمت منبع آب شهر شور شده بود که کم کم شرایط بهتر شد اما هم اینک گفته میشود که شوری آب به دلیل ترکیب آب دریا با رودخانه اتفاق افتاده است.
این شهروند بیان کرد: به طور معمول برای مصرف آب شرب روزانه بشکهای ۲۰ لیتری با قیمت ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ تومان و ماهانه حدود ۴۰ هزار تومان هزینه میکنیم که این به غیر از پرداخت ماهانه حدود ۳۰ تا ۵۰ هزار تومان قبض آب برای یک خانوار چهار نفره است. معمولا آب در ایستگاههای توزیع آب در محلههای شهر توسط بخش خصوصی توزیع میشود که شامل مغازههای دارای دستگاههای تصفیه آب و یا سه چرخهها یا وانت بارهای دارای تانکرهای ۳۰۰۰ لیتری سیار است.
شهروند دیگری در آبادان اظهار کرد: شوری آب نسبت به چند روز گذشته بهتر شده ولی برای مصرف روزانه، یک بسته شش تایی آب معدنی با ارزش هر ۱٫۵ لیتر ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ تومان از سوپر مارکتها خریداری میکنیم. شوری آب تا روز گذشته به حدی زیاد بود که حتی برای مسواک زدن و شست و شوی صورت نیز قابل استفاده نبود چرا که تلخ بود و بوی فاضلاب میداد و چشم را نیز میسوزاند.
وی خاطرنشان کرد: مدت ۱۰ سال است که از آب تصفیه کن برای مصرف شرب استفاده میکنیم که طی چند روز با وجود تغییر فیلتر دستگاه تصفیهکن، آب باز هم قابل شرب نبود و شوری آب را از بین نمیبرد، از همین رو مجبور به خرید آب معدنی از سوپر مارکتها شدیم. ما به طور متوسط چهار تا بسته شش تایی آب معدنی با هزینه ۵۲۰۰ تا ۵۵۰۰ از عمده فروشیها تهیه میکنیم.