وضعیت اسرارآمیز برج مراقبت مهرآباد در لحظه تاریخی فرود بوئینگ ۷۴۷
وضعیت اسرارآمیز برج مراقبت مهرآباد در لحظه تاریخی فرود بوئینگ ۷۴۷
یکی از کارکنان برج مراقبت، روز دوازدهم بهمن ۱۳۵۷ را اینگونه تشریح میکند: «من سال ۵۵ استخدام شدم. تازه کار بودم. آن روز بیشتر نیروها را از داخل برج بیرون کردند یعنی ما تازه کارها را. چند نفر قدیمی و باتجربه را نگه داشتند. ما در ترمینال یک برای خوشامدگویی به صف شدیم. اصلاً نفهمیدیم داخل برج چه گذشت و آنها چه کسانی بودند.»
یک نفر از آنها، یعنی همانهایی که صبح ۱۲ بهمن داخل برج مراقبت بود، نخستین مکالمه را از برج با خلبان پرواز امام(ره) انجام داد؛ یک ارتشی به نام «افروز». ارتشی دیگری هم به نام «جهانی» داخل برج بود. از قبل قرار شده بود کسی غیر از نیروهای انقلابی در فرودگاه حضور نداشته باشد.
چند نفر از کارمندان وقت مهرآباد که تمایلی ندارند نامی از آنها برده شود، عنوان میکنند در آن روز، تنها چند نفر از کارکنان قدیمی برج مراقبت در مکان حاضر بودهاند که آنها هم با توجه به کهولت سن، احتمالاً دیگر در قید حیات نیستند. بنابراین هیچ کس بدرستی نمیداند در آن لحظات، داخل برج چه گذشته و کمیته انقلابی چگونه مانع انحراف یا صدمه به هواپیمای امام(ره) شدهاند. این مراقبت ستودنی از برج و آنچه در آن لحظات گذشته، تا جایی پیش میرود که حتی برخی از اعضای کمیته استقبال از امام در فرودگاه نیز اظهار میکنند آن زمان در برج مراقبت نبودهاند.
هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ شرکت ایرفرانس به صورت چارتر و با حداکثر سوخت از پاریس پرواز کرد. از آنجایی که احتمال داده شده بود اجازه فرود به این هواپیما در ایران و کشورهای مجاور داده نشود، هواپیما با حدود ۱۵۰ سرنشین و حداکثر سوخت راهی تهران شد، این درحالی است که هواپیما گنجایش ۴۰۰ نفر را داشت. همین مسأله حاکی از نگرانی در مورد احتمال فرود نیامدن در تهران بود. خلبان هنگام فرود در تهران، روی باند ۱۱ فرودگاه مهرآباد Go Around کرد تا از امنیت باند اطمینان حاصل کند. این گردش که به گردش سرنیزهای معروف است، جهت خنثی کردن هرگونه عملیات هدفگیری و سرنگونی هواپیما انجام شد. البته تمامی خدمه هواپیما از حساسیت این پرواز و احتمال هدفگیری و سقوط مطلع بودند و همین گردش سرنیزهای بود که سبب شد سرنشینان گمان کنند مشکلی پیش آمده است چراکه هواپیما دوباره اوج گرفت و به مدت ۱۰ دقیقه در آسمان تهران پرواز کرد. هواپیما عاقبت ساعت ۹ و ۳۰ دقیقه صبح روز دوازدهم بهمن ماه، روی باند ۱۱ راست فرودگاه مهرآباد به زمین نشست و به این ترتیب روز سرنوشتساز در تاریخ فرودگاه مهرآباد ثبت شد.
منبع: ایران