توضیحاتی درباره مرگ یک کودک توسط تمساح
توضیحاتی درباره مرگ یک کودک توسط تمساح
در پی حادثه ۱۰ تیر ماه ۹۵ ، کودک ۱۰ ساله نزدیک رودخانه سرباز رفته بود مورد حمله یک تمساح قرار گرفت و با خود به زیر آب برده و کودک را خفه کرده است، با توجه به اینکه حفاظت و مدیریت تمساح تالابی را در دستور کار دفتر تنوع زیستی و حیات وحش قرار دارد، جهت تنویر افکار عمومی و اطلاع رسانی مطالبی را برای استحضار عموم رساند.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از پایگاه اطلاع رسانی سازمان حفاظت محیط زیست؛ در اخبار منتشر شده در روز پنج شنبه ۱۰ تیرماه ۹۵ یک تمساح، در رودخانه پایین دست سد پیشین شهرستان سرباز به یک کودک ۱۰ ساله به نام علیرضا بزرگ زاده که نزدیک رودخانه رفته بود حمله کرد و وی را با خود به زیر آب برده و خفه کرده است .
سید مجید خرازیان مقدم مدیرکل دفتر تنوع زیستی و حیات وحش سازمان حفاظت محیط زیست ، ضمن عرض تسلیت به خانواده این عزیز از دست رفته و همدردی با ایشان، با توجه به اینکه حفاظت و مدیریت تمساح تالابی را در دستور کار این دفتر قرار دارد، جهت تنویر افکار عمومی و اطلاع رسانی مطالب ذیل را به استحضار عموم می رساند:
بیولوژی و تولید مثل گونه:
تمساح مردابی ، جانوری است با اندازه متوسط تا بزرگ که بیشترین طول آن به ۴ تا ۵ متر می رسد اما اندازه کوچک تر آن بین ۲ تا ۵/۲ متر معمول تر می باشد.
فصل تولید مثل تابعی از شرایط محیطی بوده و در مناطق مختلف متفاوت می باشد . این مرحله در ایران از اسفند ماه شروع شده و تخم گذاری عمدتاً در اردیبهشت ماه انجام پذیرفته و نوزادان در تیرماه ، بسته به گرما و رطوبت هوا از تخم خارج می شوند.
تغذیه در تمساح مردابی:
تمساح مردابی دارای آرواره های قوی و پوزه پهن می باشد که برای شکار حیواناتی مثل پرندگان و پستانداران که از اسکلت بندی محکمی برخوردار هستند مناسب می باشد . نوزادان از سخت پوستان ، حشرات و ماهیهای کوچک تغذیه می کنند و تمساحهای بالغ و بزرگتر نیز ماهیها ، دوزیستان ، پرندگان و پستانداران را شکار می کنند .نوع تغذیه این گونه بستگی به منابع غذایی قابل دسترسی داشته و در برخی مناطق بیشتر به نظر می رسد که ماهی خوار باشد . از منابع غذایی مهم این گونه در ایران می توان به انواع دوزیستان ، ماهیها ، سگهای ولگرد و احشام اشاره کرد.
بر خلاف گونه هایی مثل تمساح نیل و آب شور که "انسان" جزو رژیم غذائی آنها به شمار میرود، تمساح مردابی عادت آدمخواری یا حمله به انسان را ندارد.
رفتار شناسی تمساح مردابی :
رفتارهای تمساح تاحد بسیار زیادی شباهت به سایر تمساح ها داشته از قبیل رفتارهای اجتماعی بین گونه ، فعالیتها و عادات روزانه، استراحت و آفتابگیری ، نقب زدن ، راهپیمایی طولانی و کوچ کردن ، قلمرو طلبی و دفاع از لانه و از نوزادان که در حالتهای آخر حرکات حمله و تهاجمی تمساح نشان داده میشود هرچند تمساح حیوانی آرام و منزوی است .
علل احتمالی حمله تمساح به انسان:
از دلایل حمله تمساح ها به انسان (در شرایطی که از سوی انسان تحریک نشود)، می توان موارد زیر را برشمرد:
۱٫ شکار برای تهیه غذا: تمام انواع تمساح ها (بجز تمساح مردابی )حیوانات فرصت طلبی هستند و از هرچه که در دسترس داشته باشند تغذیه می کنند. با بزرگتر شدن اندازه بدن، طعمه تمساح هم بزرگتر می شود و انسان هم جزو آن دسته از موجوداتی است که در دایره طعمه های تمساح قرار می گیرد.
۲٫ دفاع از قلمرو: برخی گونه ها از جمله کروکودیل آب شور به شدت قلمروطلب هستند و در مقابل مزاحمان و متجاوزان از جمله انسان شدیداً عکس العمل نشان می دهند.
هرچند رفتار قلمروطلبی در ایران به خوبی مطالعه نشده اما تمساح پوزه کوتاه نسبت به هم نوعان خود دارای تحمل پذیری بالایی است. این حالت به خصوص در فصل گرما که در اثر خشک شدن منابع آبی ،جمعیت آنها متمرکز می شوند بیشتر به چشم می خورد. در طول فصل تولید مثلی هر دو جنس نر و ماده، به شدت قلمروطلب می شوند و نسبت به حضور هر تمساح دیگری با حرکات متفاوت نظیر ایجاد صدا، ضربه زدن با سر و دم به آب عکس العمل نشان داده و حالت تهاجمی به خود می گیرند و در این راستا ممکن است صدماتی نیز به هم وارد کنند.
۳٫ دفاع از لانه و یا بچه ها: اکثر گونه های تمساح به شکلی از لانه خود دفاع می کنند. البته در این میان کروکودیل آب شیرین استرالیا را باید جزو استثناءها به حساب آورد که در طبیعت از لانه ی خود دفاع نمی کند، اما ممکن است در اسارت این کار را انجام دهد. درست برعکس این گونه، کروکودیل آب شور ماده با شدت تمام از لانه خود دفاع می کند تا مانع از ورود درندگان و مزاحمان شود؛ این در حالی است که گونه های دیگر با شدت بسیار کمتری در مقابل انسان واکنش نشان می دهند. تمساح ها همچنین در مقابل صداهایی که نوزادان شان در مواقع خطر تولید می کنند عکس العمل نشان می دهند.
۴٫ تشخیص اشتباه: این احتمال وجود دارد که برخی حمله ها به قصد گرفتن سگ یا حیوان دیگری که همراه انسان بوده اتفاق افتاده و به اشتباه منجر به گاز گرفتن انسان شده است.
در منطقه حفاظت شده گاندو، رابطه مردم بومی با این حیوانات بسیار خوب است. آنها گاندو را مقدس دانسته و از آسیب رساندن به گاندوها خودداری میکنند و حتی در زمان خشکسالی برای انتقال گاندوها از برکههای خشک شده به برکههای پرآبتر و تامین غذای گاندوها اقدام میکنند. مردم بومی معتقدند "هر جا گاندو هست، آب فراوان نیز هست" .در نتیجه خطری از ناحیه انسان ، گاندوها را تهدید نمیکند و تاکنون شکار این حیوان در ایران مشاهده نشده است. گاندوها رژیم مرده خواری یا لاشه خواری نیز دارند. در یک مورد در منطقه راسک، رد پای آن کنار مقداری ماهی مرده که کنار برکه تخلیه شده بود پیدا شد. متاسفانه در سال ۸۲ نیز برای اولین بار در ایران یک مورد حمله منجر به مرگ در حوزه شهرستان راسک ثبت شد که در آن یک کودک ۱۲ ساله مورد حمله یک تمساح قرار گرفته بود.این احتمال وجود دارد که شنا کردن تعداد زیادی کودک در یک برکه کوچک باعث تحریک و حمله تمساح شده باشد و با توجه به سالم بودن جسد نمی توان این حمله را به قصد شکار و تغذیه تلقی کرد.
در مجموع، وجود گاندو در برکهها و استخرها تهدیدی برای مردم محلی نمیباشد به طوری که حتی بچهها در این برکهها شنا کرده و زنان با آسودگی خاطر در کنار برکهها به شستن ظرف و لباس میپردازند و در تمامی مناطق پراکنش این گونه حمله گاندوها به انسان بسیار نادر است.