حقایقی از شهید ماکان نصیری از زبان خود ماکان در روزهای اخیر در قالب یک فیلم کوتاه که با هوش مصنوعی ساخته شده، در فضای مجازی منتشر شده است. این ویدیوی کمتر از یک دقیقهای که در شبکههای اجتماعی دست به دست میشود، فرصتی است تا برای اولین بار «صدای» کودکی را بشنویم که مجبور به سکوت ابدی شد.
حقایقی از شهید ماکان نصیری از زبان خود ماکان
تنها پس از گذشت ۴۶ روز از حادثه دلخراش نهم اسفند ۱۴۰۴، از میان آن همه آوار و خاکستر، تنها چیزی که از ماکان به یادگار ماند، یک لنگه کفش کتانی کِرِمرنگ و یک پلیور آبی مچاله شده بود. همین کفش و پلیور بود که حالا در قاب یک صندوق شیشهای در مسجد مهدیه محله اسلامآباد میناب، تنها جای خالی او را پر کرده است. ماکان هنوز و با گذشت این روزها، تنها کودک شهیدی است که حتی با انجام آزمایشهای DNA نیز شناسایی نشد و پروندهاش با عنوان «مفقودالاثر» بسته شده است.
این ویدئوی هوش مصنوعی که با انتخاب تصاویر شیرین و پر از حیات او ساخته شده، تضاد عمیقی را میان دنیای کودکانه و سرنوشت تلخش به نمایش میگذارد. روایت تکاندهنده ماکان در این ویدیو، او را از اوج شادی و امید در کنار خانواده، تا تبدیل شدن به یک «مفقودالاثر» در میان آوار دنبال میکند و این واقعیت تلخ را فریاد میزند که چگونه امنیت یک مدرسه میتواند در یک چشم به هم زدن به قتلگاه آرزوها تبدیل شود.
حقایقی از شهید ماکان نصیری از زبان خود ماکان»؛ خاطرات شنیدنی مادر و پدری که فقط کفش و پلیور پسرشان را بغل میکنند
نه تنها در قالب هوش مصنوعی، بلکه در روایتهای واقعی مستقیم نزدیکانش نیز «حقایقی از شهید ماکان نصیری از زبان خود ماکان» نهفته است. مادر ماکان در مصاحبهای به یاد میآورد که بچه صبح روز حادثه، برای اولین بار از خواب بیدار شد و با ذوق گفت گرسنه است. چند لقمه از نانی که برای مدرسه آماده کرده بود برداشت و راهی شد؛ شاید همان لحظه، استخوانهای کوچکش زیر آوار خوابید و همان نان امانت ماند پدر شهید با چشمانی گریان از ۴۵ روز انتظار شبانه روزی میگوید: «من در این مدت یا در خانه منتظر پسرم بودم یا در سردخانه برای شناسایی پیکر کوچک او.»
در حالی که حتی نشان خال مشخص روی دست و پای ماکان نیز کمکی به شناسایی او نکرد، مادرش دریافته که شاید خدا میخواسته برایش یک قبر خالی در گلزار شهدا بسازد تا دلیلی باشد که او را هر روز به یاد آورد. مادر ماکان که نمیتواند تاب دیدن مراسم تدفین پسرش را داشته باشد، این تنهایی ابدی را «تقدیر» میخواند.
انتشار ویدیوی حقایقی از شهید ماکان نصیری از زبان خود ماکان محصول هوش مصنوعی که در روزهای اخیر منتشر شده، تلاشی برای جاودانگی کودکی است که آرزو داشت بزرگ شود اما لبخندهایش زیر آوار ماند. این ویدیو با وجود اندوه فراوان، نماد ادامه حیات آرمانهای این شهید در یادها و قلبهاست.
