سلاف فواخرجی (Sulaf Fawakherji)، بازیگر و کارگردان سوری، در ۲۷ جولای ۱۹۷۷ در شهر لاذقیه سوریه به دنیا آمد و در طول بیش از دو دهه فعالیت خود، تبدیل به یک چهره مطرح در جهان عرب شد.

سلاف فواخرجی در یک خانواده‌ فرهنگی و فعال از نظر سیاسی رشد کرد. محمود فواخرجی، پدرش، از فعالان سیاسی و یکی از بنیان‌گذاران حزب بعث در سوریه و ابتسام ادیب، مادرش، نویسنده‌ شناخته‌شده‌ای بود. سلاف فواخرجی یک برادر به نام اشرف فواخرجی دارد که در دبی مشغول به کار است. او همچنین یک خواهر ناتنی به نام نُهاء موآلا دارد که در سال ۲۰۱۶ درگذشت.

بازیگر و کارگردان سوری در دانشکده هنر (دانشگاه دمشق) به مطالعه باستان‌شناسی پرداخت. همزمان در مؤسسه هنرهای زیبا ادهم اسماعیل نیز هنر و مجسمه‌سازی را فراگرفت.

آغاز فعالیت هنری

سلاف فواخرجی در سال سوم دانشگاه بود که فعالیت خود در حرفه بازیگری را آغاز کرد؛ او نقش اصلی فیلم الترحال (۱۹۹۷) را برعهده داشت. بازیگر فیلم الترحال در ادامه در آثار مختلفی حاضر شد و در سال ۲۰۱۵ فعالیتش را به دنیای کارگردانی گسترش داد؛ سلاف فواخرجی با فیلم پیام‌های گیلاس برای اولین بار پشت دوربین رفت. فیلم پیام‌های گیلاس در جشنواره فیلم اسکندریه به نمایش درآمد.

ازدواج

سلاف فواخرجی در سال ۱۹۹۹ با وائل رمضان، بازیگر و کارگردان سوری، ازدواج کرد. این زوج صاحب دو پسر به نام‌های حمزه و علی وائل رمضان هستند. در آوریل ۲۰۲۲، پس از بیش از دو دهه زندگی مشترک، سلاف فواخرجی و وائل رمضان جدایی خود از یکدیگر را رسماً اعلام کردند، اگرچه به‌خاطر فرزندانشان همچنان رابطه‌ دوستانه و محترمانه‌ای دارند.

دارایی‌ها

بر اساس برآوردها، دارایی سلاف فواخرجی تا سال ۲۰۲۳ حدود ۵ میلیون دلار بوده و بخش عمده این ثروت از فعالیت گسترده او در عرصه بازیگری و کارگردانی به‌دست آمده است.

حمایت از بشار اسد و حواشی آن

در مه ۲۰۱۱، سلاف فواخرجی در تلویزیون سوریه از بشار اسد و دولت سوریه در جریان جنگ داخلی دفاع کرد.

در یک مصاحبه تلویزیونی با وفاء کلانی در برنامه قصر الکلام، فواخرجی گفت که بشار اسد دیکتاتور نیست بلکه «مردی بافرهنگ و فهمیده» است. او همچنین حمایت کامل خود را از ارتش سوریه اعلام کرد و اعضای آن را «نجیب‌ترین مردم» دانست.

پس از سقوط حکومت اسد، این بازیگر سوری همچنان بر سر مواضع خود ماند. در چندین مصاحبه جنجالی، او کشتارهایی مانند حمله شیمیایی غوطه در سال ۲۰۱۳ را «بزرگ‌نمایی رسانه‌ای» خواند و گزارش‌های حقوق بشری درباره زندان صیدنایا را زیر سؤال برد و برخی صحنه‌ها را «ساختگی» دانست. این اظهارات واکنش گسترده‌ای به دنبال داشت و فعالان او را به همدستی با پروپاگاندا سیاسی و رسانه‌ای متهم کردند.

سلاف فواخرجی چندین بار از پایگاه‌های نظامی و مناطق درگیر دیدن کرد؛ این بازدیدها بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌ها داشت. برخی از تصاویر، بوسه او بر برچم سوریه و در آغوش گرفتن سربازان در خطوط مقدم را نشان می‌داد. حضور او با افزایش کمپین‌های رسانه‌ای رسمی همزمان شد که هدف آن پاک‌سازی تصویر بشار اسد و انکار حجم ویرانی‌های ناشی از عملیات نظامی و محاصره‌ها بود. فواخرجی در سال ۲۰۱۷ درباره مخالفان سوری گفت:

هر کسی که در برابر ارتش بایستد، خائن است و کسانی که با قدرت‌های خارجی علیه کشورشان همکاری می‌کنند، هویت خود را از دست داده‌اند.

هر کسی که علیه دولت موضع گرفت، بخشی از توطئه است.

پس از سقوط حکومت اسد، سلاف کشورش را ترک و در مصر ساکن شد. سلاف فواخرجی همچنین علاقه خود به آثار باستانی مصر را نشان داد و در مراسم دریافت جایزه توت عنخ آمون آن را به نشانه احترام به تاریخ و میراث مصر بوسید.