آموزش ساخت اوریگامی قلب بادی به صورت مرحله به مرحله
در این ویدیو آموزشی، یاد بگیرید چگونه قلب بادی را به صورت مرحله به مرحله ایجاد کنید.
برای ابراز علاقه به عزیزان و دوستانتان چه هدیهای به آنها میدهید؟ یک شاخه گل یا عروسک؟ کتاب، عطر یا لباس؟ همه این هدایا میتوانند علاقه و احساس شما را به عزیزانتان نشان دهند؛ اما درصورتیکه بخواهید ناگهانی و بدون برنامه قبلی هدیهای به عزیزانتان بدهید، چه پیشنهادی دارید؟ اوریگامی قلب بادی یکی از هدیه های مناسبی است که می توانید خودتان درست کرده و هدیه دهید.
اوریگامی چیست؟
اوریگامی (Origami) کلمهای ژاپنی است که از دو بخش «اوری» بهمعنای «تا زدن» و «گامی» (در اصل «کامی») بهمعنای «کاغذ» تشکیل شده است. در فارسی به آن «هنر کاغذ و تا » و «هنر تا کردن کاغذ» هم میگوییم. همانطور که از این کلمات میتوان حدس زد، در اوریگامی، هدف ساخت اشیاء دوبعدی و حجمهای سهبعدی با تا زدن کاغذ است؛ همان کاری که در دوران کودکی با ساختن موشک، نمکدان و کلاه کاغذی انجام میدادیم. البته بعضی تاریخدانها عبارت اوریگامی را چندان نمیپسندند و عقیده دارند که این فن را منحصر به ژاپن میکند؛ درحالیکه هنر تا کردن کاغذ ممکن است در بسیاری از نقاط دنیا و بهطور مستقل، سابقه داشته باشد.
سبکهای مختلف اوریگامی
اوریگامی هم مانند هر هنر دیگری، سبکهای مختلفی دارد. بعضی از رایجترین سبکهای آن عبارتند از:
۱. سبک واقعگرا (Realistic): آثاری که ویژگیهای اصلی موضوع را به تصویر میکشند و اغلب طرحهایی پیچیده و مراحل ساختی طولانی دارند.
۲. سادهگرا یا مینیمال (Minimal): در این آثار، عصاره موضوع با تاکید روی سادگی و حداقل تا زدنها به تصویر کشیده میشود.
۳. ماژولار (Modular): در این سبک، اجزای کوچک هرکدام بهطور جداگانه ساخته میشوند و سپس لبهها و زبانههای آنها در یکدیگر فرو میروند و یک چندضلعی یا چندوجهی را تشکیل میدهند. معمولا تمام برگهها به یک شکل یا تقریبا به یک شکل تا میشوند.
۴. ترکیبی یا کامپوزیت (Composite): مانند سبک ماژولار، در اینجا هم چندین برگ کاغذ استفاده میشود، ولی در این سبک هر برگه به شکلی متفاوت با دیگری تا زده میشود؛ چون هرکدام یکی از اجزای متفاوت شکل نهایی را تشکیل میدهند. سبک کامپوزیت در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی بسیار رایج بود، ولی امروزه کمتر به آن پرداخته میشود.
۵. کاربردی (Practical): مدلهای ساختهشده به این سبک، در زندگی واقعی کاربرد دارند؛ مانند انواع پاکتها، جعبهها، فنجانها و ظروف کاغذی.
۶. زمین خالص (Pureland): شاید «زمین خالص» ترجمه مناسبی برای این سبک نباشد. بههرحال بنیانگذار این سبک «جان اسمیت» انگلیسی است. در این سبک ترکیبی، تنها از کاغذ مربعی و دو تکنیک ساده تا زدن، یعنی «تای قله» و «تای دره»، استفاده میشود. درنتیجه، هنرجوهای کمتجربه هم میتوانند بهسادگی این طرحها را بسازند.
۷. کاشیکاری یا موزاییککاری (Tessellations): این یک تکنیک تا زدن است که با اصول هندسی پیچیده و منظم، طرحهای پیچیدهای روی کاغذ ایجاد میکند. این نوع آثار، اغلب دارای الگوی تکرارشونده هستند و ممکن است مسطح یا سهبعدی باشند و خیلی از آنها وقتی در مقابل نور قرار میگیرند، پیچیدگی دوچندانی را نشان میدهند. بسیاری از چهرههای برجسته این تکنیک ریاضیدان بودهاند.
۸. تای مرطوب (Wet folding): بنیانگذار این تکنیک «آکیرا یوشیزاوا» است. در این روش، کاغذ به چسبی محلول در آب آغشته میشود و پیش از تا زدن، آن را کمی مرطوب میکنند. این رطوبت باعث میشود که بتوان کاغذ را بهشکل منحنیهای نرم درآورد که پس از خشک شدن کاغذ، سخت و محکم میشوند.
۹. مچاله (Crumpled): این روش را «پل جکسون» ابداع کرده و «وینسنت فلودرر» آن را تکمیل کرده است. در اینجا قبل از تا زدن کاغذ، با مچاله کردن به آن شکل میدهند. با این تکنیک میشود فرمهای ارگانیک واقعی درست کرد.
