کارمندان دوشغله گرفتار معیشت
در حالی که ساعات کاری طولانی و شیفت‌های سخت، بخش جدایی‌ناپذیر برخی حرفه‌هاست، سطح دستمزدها نسبت به تورم به‌اندازه‌ای پایین است که بسیاری از کارمندان ناچار شده‌اند به شغل دوم روی بیاورند.
بر اساس گزارش‌ها، بخش قابل توجهی از متخصصان فعال در پلتفرم‌های خدماتی مانند آچاره کارمندان دولتی هم به کارهای فنی به عنوان شغل دوم روی آورده‌اند.
هرچند دولت رسما اعلام کرده هیچ نیروی دوشغله‌ای در دستگاه‌های دولتی ندارد، اما گزارش‌ها نشان می‌دهد بخشی از کارمندان برای تأمین هزینه‌های زندگی به مشاغل دوم غیررسمی روی آورده‌اند. در بخش خصوصی نیز کارمندان با حقوق ثابت و بدون تعدیل تورمی، قدرت خرید خود را از دست داده و ناچار به جستجوی درآمد مکمل هستند.
ابوالفضل روغنی گلپایگانی، دبیرکل اتاق بازرگانی ایران، در این باره می‌گوید: «مشاغل خدماتی، از جمله اسنپ، توانسته درآمد بیشتری با کار کمتر و سختی کمتر برای مردم ایجاد کند. یک کارگر معدن با سختی و جان‌فرسایی کار می‌کند، اما در بخش خدمات، درآمد بالاتر و کار کمتری انجام می‌شود. این نتیجه عدم بالانس در درآمدها و هزینه‌های زندگی است.»
وی تأکید می‌کند در این شرایط کسانی که امکان مهاجرت دارند، می‌روند و آن‌ها که در رده‌های پایین‌تر هستند، به شغل دوم روی می‌آورند و بهره‌وری‌شان کاهش پیدا می‌کند. کارفرمایان نیز تلاش‌های زیادی برای ارتقا بهره‌وری و شغل پایدار کرده‌اند، اما کافی نبوده است، چراکه خود کارفرما نیز با این تورم آسیب دیده و سطح پرداختش نمی‌تواند بیش از حد باشد.
خروج نیروی کار از کارمندی به سمت پلتفرم‌های خدماتی، نتیجه مستقیم تورم افسارگسیخته و عدم تناسب دستمزد با هزینه‌های زندگی است. این جریان، سرمایه انسانی بخش تولید را تخلیه می‌کند و بهره‌وری را کاهش می‌دهد. کارمندی که دیروز پشت میز اداره بود، امروز برای تأمین معاش، بعد از ساعت کاری به رانندگی یا خدمات فنی روی می‌آورد و این یعنی بهره‌وری در شغل اول کاهش می‌یابد و این موضوع تمام اقتصاد کشور را گرفتار فرسایش می‌کند.
