فردایی نامعلوم برای مدارس روستایی
مدرسه کوچک روستا هنوز باز است؛ حیاطی خلوت، چند نیمکت و چند دانشآموز که گاهی از پایههای مختلف در یک کلاس مینشینند. اما سرنوشت همین مدارس کمجمعیت به یکی از بحثبرانگیزترین مسائل آموزش روستایی تبدیل شده است. آمار وزارت آموزشوپرورش نشان میدهد ۵۸ هزار و ۷۳۸ مدرسه دولتی در روستاها قرار دارد؛ یعنی ۵۹ درصد مدارس کشور. در کردستان، ۱۰۰ مدرسه کمتر از پنج دانشآموز دارند و در ایلام برخی مدارس ادغام شدهاند. در بعضی مناطق، یک معلم میان دو روستا تقسیم میشود تا چراغ مدرسه روشن بماند. کارشناسان هشدار میدهند باز ماندن مدرسه بهتنهایی تضمینکننده آموزش باکیفیت نیست؛ در کلاسهای چندپایه، معلم باید همزمان چند پایه و چند برنامه درسی را مدیریت کند. برای امیر، دانشآموز ۹ ساله کردستانی، مسئله ساده است: مدرسه نزدیک خانه میماند یا نه؟ پرسش اصلی این است که ساماندهی مدارس و نیروی انسانی نباید به قیمت دور شدن کودک روستایی از مدرسه تمام شود.
