به گزارش هفت صبح، سالها رفاقت و همکاری مشترک میان محمدرضا شریفینیا و زندهیاد اکبر عبدی باعث شده بود این بازیگر شناختی نزدیک و عمیق از تواناییهای خاص عبدی داشته باشد؛ هنرمندی که بسیاری او را یکی از متفاوتترین استعدادهای تاریخ سینمای ایران میدانند.
شریفینیا که در پروژههای متعددی کنار اکبر عبدی مقابل دوربین رفته بود، بارها از او بهعنوان بازیگری استثنایی یاد کرده و معتقد بود هیچکس مانند عبدی توانایی تغییر چهره، صدا، لهجه و شخصیت را نداشته است.
اکبر عبدی؛ «پروفسور سمیعیِ بازیگری ایران»
شریفینیا برای توصیف جایگاه اکبر عبدی از تعبیر جالبی استفاده کرده و او را «پروفسور سمیعیِ بازیگری ایران» نامیده بود؛ چراکه باور داشت همانطور که نام پروفسور سمیعی در دنیای پزشکی جایگاهی ویژه دارد، عبدی هم در هنر بازیگری هنرمندی بیبدیل و دستنیافتنی است.
به گفته او، عبدی توانایی اجرای لهجههای مختلف ایرانی را داشت و میتوانست در فاصله کوتاهی از یک کودک خردسال به یک پیرمرد یا حتی پیرزن سالخورده تبدیل شود؛ بهگونهای که مخاطب بیشتر از آنکه بازیگر را ببیند، خودِ شخصیت را باور میکرد.
استعدادی که هر بار مخاطب را غافلگیر میکرد
محمدرضا شریفینیا همچنین تأکید کرده بود که نبوغ اکبر عبدی فراتر از چارچوبهای معمول بازیگری بود. او معتقد بود عبدی هر بار با اجرای متفاوت خود، مخاطبان و منتقدان را شگفتزده میکرد و تحلیل کامل تواناییهایش نیازمند بررسی دقیق دنیای گستردهای از خلاقیت و استعداد بود.
میراث ماندگار یک بازیگر تکرارنشدنی
شریفینیا در نهایت اکبر عبدی را پدیدهای کمتکرار در سینمای ایران توصیف کرده و گفته بود شاید سالها یا حتی قرنها زمان ببرد تا هنرمندی با چنین قدرت، انعطاف و استعداد ذاتی دوباره در عرصه بازیگری ظهور کند.
