امید زندگانی به تحولات سینما و تئاتر طی دو دهه اخیر میپردازد و تفاوت اصلی امروز با گذشته را در کاهش جایگاه بازیگرمحوری میبیند. او میگوید زمانی مخاطب به خاطر بازیگر، کارگردان یا نویسنده به سینما میرفت، اما امروز اغلب فیلمها صرفا برای جلب توجه با صحنههای ظاهرا سنتشکن و سرگرمکننده ساخته میشوند و قصه فدای بازاریابی و سودآوری شده است. همچنین به روند استفاده از بازیگران جوان در کنار چهرههای شاخص اشاره میکند که بیشتر برای کاهش هزینههاست تا ارتقای کیفیت اثر، و تاکید میکند که ارزشهای آرمانی و «هنر برای هنر» در سینما و تئاتر امروز کمرنگ شدهاند.