پرستو زواری، مدرس شاهنامه، در این گفت‌وگو از زخمی قدیمی در آموزش ادبیات ایران می‌گوید ؛ زخمی که به باور او، نسل‌ها را از شاهنامه و ادبیات کلاسیک دور کرده است. این مدرس با انتقاد از شیوه‌های آموزشی مبتنی بر حفظ کردن و نمره، می‌گوید: «یک اتفاقی افتاده که همه ما در دوران راهنمایی و دبیرستان از ادبیات فراری بودیم؛ چون به ما گفتند این شعر را فقط طوطی‌وار حفظ کن و نمره بگیر.» زواری در مقابل، از تجربه کلاس‌هایی می‌گوید که در آن دوستی، روایت و همدلی با فردوسی جای اجبار را گرفته و باعث شده کودکان با میل خود به شاهنامه و زبان فارسی علاقه‌مند شوند.