این روزها که سایه سنگین جنگ روی زندگی‌ها افتاده، بازار فال‌گیرها از پیش‌گویی درباره عشق و عاشقی هم تغییر جهت داده و به سمت تعیین زمان حمله و قیمت دلار رفته است. از فال‌گیر ارمنی که با کارت‌های پاسور از زمان آتش‌بس می‌گوید تا زنی که در فنجان قهوه مشتریانش، نقش انفجار و ساعت حملات را جستجو می‌کند؛ همه نشان‌دهنده یک ترس عمیق اجتماعی است. حتی کار به پیش‌گوهای خارجی در شبکه‌های اجتماعی کشیده که برخی معتقدند آن‌ها به جای عالم غیب، با سرویس‌های اطلاعاتی در تماس هستند.
حسین ایمانی جاجرمی، جامعه‌شناس، معتقد است ذهن انسان تحمل ابهام و بی‌خبری را ندارد. او می‌گوید وقتی نهادهای رسمی و رسانه‌ها نمی‌توانند اطلاعات شفاف و دقیقی به مردم بدهند، مردم برای فرار از بلاتکلیفی و رسیدن به آرامش موقت، به خرافات و فال‌گیری پناه می‌برند. به باور او، این خلأ اطلاعاتی باعث می‌شود رمالی که از اضطراب مردم نان می‌خورد، جای تحلیل‌گر را بگیرد.
واقعیت این است که در شرایط بحرانی، فال‌گیری مثل یک مسکن عمل می‌کند تا زهر پیش‌بینی‌ناپذیر بودن آینده را بگیرد. اما حقیقت اینجاست که اگر رمال غیب می‌دانست، قبل از هر کسی گنج زندگی خودش را پیدا می‌کرد. این بازار داغ خرافات، تنها بازتابی از مدیریت ضعیف رسانه‌ای و عطش مردم برای دانستن حقیقتی است که در غبار جنگ گم شده است.