نظام درمان اعتیاد در ایران با بحران کمبود و گرانی داروهای حیاتی مثل متادون، بوپرنورفین و شربت تنتور اپیوم روبه رو است. این وضعیت باعث شده بیماران میان استرس یافتن دارو و فشار مالی برای تأمین هزینه درمان گیر کنند. خطرناک‌ترین پیامد این بحران، تغییر الگوی مصرف است؛ چرا که نبود دارو، بیمار را به سمت مواد ارزان‌تر اما مرگباری مثل شیشه و هروئین سوق می‌دهد و خطر اوردوز را افزایش می‌دهد.
در این میان، سعید صفاتیان مدیرکل پیشین درمان ستاد مبارزه با مواد مخدر هشدار می‌دهد: «این وضعیت صرفاً نتیجه تحولات منطقه نیست و بخشی از آن به نبود برنامه ریزی و هماهنگی میان دستگاه های مسئول باز می گردد.»
علاوه بر خلأهای مدیریتی، ادعاهایی مبنی بر شکل گیری مافیای اقتصادی در بازار این داروها مطرح است که منافع خود را بر سلامت جامعه مقدم دانسته‌اند. بنابراین اگر برای تأمین پایدار داروها و حفظ بیماران در چرخه درمان تصمیمات فوری گرفته نشود، دستاوردهای دو دهه گذشته در حوزه درمان اعتیادe با خطر سقوط مواجه خواهد شد.