هفت صبح| پروفایل امروزمان ورزشی است؛ البته از نوع گزارشگران فوتبال. درباره حاشیههای محمدرضا احمدی مینویسیم که دوست گرمابه و گلستانش را در برنامه فوتبالبرتر تنها گذاشت و در ویژهبرنامه جامجهانی تلویزیون همراه میثاقی نشد. در مطلب دیگر و جداگانه به حاشیهها و گزارشهای اعصاب خردکن عباس قانع میپردازیم و واکنشها به گزارش اخیر او مثلا بازی اسپانیا - بلژیک را مرور میکنیم که با روح و روان و اعصاب فوتبالدوستان بازی کرد. گزارشگری که انتقادات رسانهها را نه میبیند و نه میشنود و با سرعت هرچه تمامتر به قهقرا میرود. به قول نقی معمولی پایتخت بگذارید برود...
محمدرضا احمدی کجاست؟
قبل از شروع جامجهانی همه جا صحبت از ویژهبرنامههایی بود که برای این جام چه در تلویزیون و چه در پلتفرمها تدارک دیده بودند. گمانهزنی رسانهها از ترکیبهای جدید حکایت داشت. اما بیشتر چشمها به تلویزیون خیره شده بود و البته خیلیها هم از ترکیب خستهکننده و تکراری میثاقی و محمدرضا احمدی حرف میزدند که با شروع «جام ۲۶» ویژهبرنامه جامجهانی ۲۰۲۶ شبکه سه، ورق برگشت و خبری از محمدرضا احمدی نبود؛ جایی که حافظ کاظمزاده جای او را گرفته بود.
البته در همان قسمت اول برنامه، میثاقی دلیل غیبت احمدی را بیماری پدرش عنوان کرد. خب این شاید دخیل بود اما همه ماجرا نبود و همه از حذف او یا قهرش میگفتند. اینکه شاید دلیل کنار گذاشتن او از تلویزیون، مربوط به حضور احمدی در کانادا و گرفتن اقامت و این حرفها باشد. هرچه بود اما احمدی در مقام گزارشگر بازی ایران -نیوزلند را در شبکه سه گزارش کرد.
گزارش بازی انگلیس-نروژ؟
بعد از عدم حضور او در برنامه جام 26، بلافاصله گمانهزنیها شروع شد؛ برخی رسانهها از پایان همکاری احمدی با تلویزیون خبر دادند؛ دلیلش چه بود؟ شنبه قبل از بازی انگلیس-نروژ خبر آمد که محمدرضا احمدی قرار است این بازی را برای رسانه آپارات اسپرت که مسابقات ورزشی را به صورت زنده پخش میکند، گزارش کند. آپارات اسپرتی که برخی بازیهای جامجهانی را هم با گزارش عادل فردوسیپور روی خط برده. حالا شایعات از همکاری احمدی با عادل خبر میداد. این شایعه با انتشار پوستر بازی نروژ - انگلیس که نام محمدرضا احمدی را به عنوان گزارشگر اعلام کرده بود، قوت گرفت. اما در لحظه آخر ظاهرا این گزارشگر از قصد و مقصد خود پشیمان شد و گزارش این بازی به محمد معینی رسید.
این روزهای احمدی
خب ظاهرا آقای احمدی بیکار نیست و مثل دیگر اسلافش در تلویزیون که راهشان را به سمت پتلفرمهای اینترنتی کج کردهاند، او هم در فضای مجازی برنامهای برای جامجهانی 2026 تدارک دیده. نام برنامهاش هم «من و فوتبال» است. دو قسمت برنامه او را که تماشا کردم، احمدی از محمود معصومی، گوینده سابق خبر ورزشی و پويا امينى بازیگر سینما و تلویزیون دعوت کرده بود. به کیفیت برنامه کاری نداریم... هر چه هست احمدی حالا با یک برنامه اینترنتی به صحنه اجرا برگشته و ظاهرا و فعلا قرار نیست دیگر با صداوسیما همکاری کند.
کمی عاصم الشوالی لطفا
همین اول مینویسم که آقای قانع تو روح فوتبال را کُشتی؛ با آن جو دادنهای بیخود و بیجهتت، با آن اصوات ناخوشایندی که از هنجره ناکوکت خارج میکنی، از مبالغهگوییهای بیخودی، از عربدهها و جملات بیسروتهات، از کپیهای ناشیانهای که از گزارشگرهای درجه یک و مفسران عربزبان میکنی و سوهان روح فوتبالیها شدی. تو کاری کردی که دلم نه گزارشهای درجه یک «اسمشو نبر»، بلکه گزارشهای حماسی و احساسی عاصم الشوالی تونسی (گزارشگر معروف الکلاسیکوها) را بخواهد. خدا ازت نگذرد مرد... بیچاره من و فوتبالدوستانی که نه ماهواره داریم و نه گیگ اضافی برای تماشای زنده فوتبال از برنامههای اینترنتی. و صدای اعتراضی که به جایی نمیرسد و مجبوریم صدای تو را تحمل کنیم. کاش جامجهانی زود تمام شود....
قانع آمد؛ صدای تلویزیون را ببندید
اول گزارش نوشتیم که مخاطبان تلویزیون و خاصه فوتبالدوستان به شدت از گزارشهای اعصاب خردکن عباس قانع ناراحت و ناراضی هستند. چند وقت پیش استادم و یکی از دوستان و پیشکسوتان ورزشینویس میگفت به قدری گزارش آقای قانع او را آزار میدهد که ناچار است صدای تلویزیون را ببندد و خود را از فضا و جو هیجانانگیز تماشاگران محروم کند. نمیخواهد خیلی قبلتر برویم و گزارشهای او را مرور کنیم؛ به همین گزارش اخیر او در بازی حساس ایران و بلژیک با صدای عباس قانع توجه کنید؛ مشکل فقط جنس صدای او نیست (دروغ چرا واقعا هست) گزارشهای عباس قانع نه بار فنی دارد نه چیز خاصی به تماشاگر اضافه میکند؛ جز همان اعصابخردی.
او که میخواهد گزارشگری متفاوت باشد اما از آنور بوم افتاده. او که به جای گزارش همیشه اسیر کلیشهها میشود. او که میخواهد مثل فردوسیپور یا حتی همین جواد خیابانی یا مثلا پیمان یوسفی برای خودش صاحب امضا شود و جملهای خاص از خودش به یادگار بگذارد اما چیزی که دشت کرده و از او به جا مانده، نه جملات ماندگاری مثل «خداحافظ جامجهانی و شاید خداحافظ برانکو» در بازی ایران و پرتغال با گزارش عادل، بلکه جملات و اصطلاحات عجیب و به قول دوستان شعرگونه بوده. شما را با چند جمله قصار از او در گزارشهای اخیرش تنها میگذارم؛ یک لیوان اسید لطفا!
شکر نداره آقای قانع!
«حیف و صد حیف». «یه سریها شاید پرچمشون فیک باشه اما دلشون هنوز اورجیناله». «توپ رفت جایی که غم نباشه؛ برای مراکش غم بود و برای برزیل ...». بازی اسپانیا؛ روی گل اول به «امضارو زد رویس» کاری نداریم. واکنش او به گل میکل مرینو به بلژیک که فریاد میزد: «حالا دوباره اسپانیا... جانم فوتبال. میکل مرینووووووو . مرینو بووووم. توپ میآورد، توپ میآورد، توپ میآورد... ارسال پشت ارسال، حمله پشت حمله، خطر پشت خطر...»
یا جایی که در مسابقه اسپانیا و بلژیک وقت اضافه بازی را «لطف الهی» دانست. فقط برای 7 دقیقه اضافهتر یک مسابقه که داور به شکل طبیعی وقت اضافه گرفت نه مثلا 15دقیقه! «7دقیقه اضافهتر شکر نداره؟! یا رزاق و یا رزاق. مرسی که این 7دقیقهرو هم رزقمون کردی... » شکر نه که نداره آقای قانع. شما فقط سکوت کنید لطفا... اینها تنها بخش کوچکی از گزارش و جملات اغراقآمیز و عجیب و غریب و اعصاب خردکن عباس قانع بود. تا گزارش بعدی او برای فوتبالدوستان؛ خدا نگهدار...
