نگاهی گذرا به شناسنامه هنری و بیوگرافی رضا رویگری

  • نام و نام خانوادگی: رضا رویگری

  • تاریخ تولد: ۶ دی ۱۳۲۵

  • محل تولد: منطقه تجریش، تهران

  • تحصیلات: دیپلم (با تخصص خودآموخته در نقاشی و آواز)

  • زمینه فعالیت: بازیگری سینما و تلویزیون، خوانندگی، نقاشی

  • شروع فعالیت: سال ۱۳۴۸ با تئاتر

  • همسران: فرشته میرهاشمی (سابق)، تارا کریمی (فعلی)

  • فرزندان: کیارش رویگری


  • تولد در کوچه پس‌کوچه‌های شمیران؛ از سودای روحانیت تا جادوی هنر

    رضا رویگری در دی‌ماه سال ۱۳۲۵ در قلب منطقه تجریش تهران متولد شد. او تنها فرزند خانواده بود و در فضایی مذهبی و سنتی رشد کرد. پدرش که مردی متدین بود، آرزو داشت رضا در مسیر علوم دینی قدم بگذارد و به یک روحانی تبدیل شود. حتی مدتی هم به خواست پدر در این مسیر حرکت کرد و به یادگیری دروس ابتدایی مذهبی پرداخت، اما روح سرکش و هنری او با رنگ و طرح و صدا عجین شده بود.

     

    علاقه او به نقاشی از همان دوران کودکی نمایان بود. رضا بدون معلم و تنها با تکیه بر ذوق شخصی، طرح‌هایی می‌زد که اطرافیان را شگفت‌زده می‌کرد. همین استعداد بعدها او را به سمت دنیای گسترده‌تر هنر کشاند. او در جوانی به جای حوزه‌های علمیه، سر از تماشاخانه‌ها و گالری‌های نقاشی درآورد تا مسیری را آغاز کند که او را به یکی از محبوب‌ترین چهره‌های تاریخ هنر معاصر ایران تبدیل کرد.

     


    آغاز مسیر بازیگری؛ از صحنه تئاتر تا مقابل دوربین

    ورود رضا رویگری به دنیای بازیگری از اواخر دهه چهل شمسی کلید خورد. او در سال ۱۳۴۸ با پیوستن به گروه‌های تئاتری، الفبای حضور بر صحنه را آموخت. اولین تجربه حرفه‌ای او در تئاتر، حضور در نمایش‌های مختلفی بود که در «کارگاه نمایش» اجرا می‌شد. او با کارگردانان بزرگی همچون بیژن مفید همکاری کرد. حضور در نمایش مشهور «شهر قصه» یکی از نقاط عطف کارنامه تئاتری اوست.

     

    اما سینما برای او در سال ۱۳۶۳ با فیلم «عقاب‌ها» به کارگردانی ساموئل خاچیکیان آغاز شد. این فیلم که یکی از پرفروش‌ترین آثار تاریخ سینمای ایران محسوب می‌شود، سکوی پرتابی برای رویگری بود تا چهره‌ای کاریزماتیک از خود ارائه دهد. صدای خاص و چهره‌ فتوژنیک او باعث شد تا خیلی زود به یکی از بازیگران پرکار دهه ۶۰ و ۷۰ تبدیل شود.


    حنجره‌ای که با تاریخ گره خورد: داستان سرود «ایران ایران»

    نمی‌توان از رضا رویگری نوشت و به قطعه ماندگار «ایران ایران» (الله الله) اشاره نکرد. در روزهای پرالتهاب بهمن ۱۳۵۷، زمانی که صدای انقلاب در خیابان‌ها طنین‌انداز بود، رضا رویگری با آهنگسازی فریدون خشنود، قطعه‌ای را اجرا کرد که به سرعت به نماد موسیقیایی آن دوران تبدیل شد.

    خود او در خاطراتش می‌گوید که این قطعه را در استودیویی زیرزمینی و با ترس و لرز ضبط کرده‌اند. او که تا آن زمان بیشتر به عنوان بازیگر تئاتر شناخته می‌شد، با این سرود به گوش تمام ایرانیان رسید. این اثر چنان عمقی داشت که پس از گذشت بیش از چهار دهه، هنوز هم هر سال در ایام دهه فجر از رسانه‌ها پخش می‌شود و گرد کهنگی بر آن ننشسته است.


    زندگی شخصی و خانوادگی؛ فراز و نشیب‌های عاطفی

    زندگی خصوصی رضا رویگری نیز مانند زندگی هنری‌اش با حاشیه‌ها و خبرهای زیادی همراه بوده است.

    ازدواج اول و تولد کیارش

    رضا رویگری در جوانی با فرشته میرهاشمی که دارای دکترای روانشناسی بود ازدواج کرد. حاصل این زندگی مشترک پسری به نام کیارش است که در سال ۱۳۵۳ به دنیا آمد. اما این زندگی پس از سال‌ها به دلیل اختلافات شخصی و حرفه‌ای به جدایی ختم شد. گفته می‌شود عدم تفاهم در سبک زندگی هنری یکی از دلایل اصلی این جدایی بوده است.

     

    ازدواج دوم؛ جنجالی که تیتر یک رسانه‌ها شد

    در سال ۱۳۹۲، خبری مبنی بر ازدواج مجدد رضا رویگری با دختری جوان به نام تارا کریمی منتشر شد. تفاوت سنی ۴۳ ساله میان این دو، موجی از واکنش‌ها را در فضای مجازی و رسانه‌ها به همراه داشت. تارا کریمی که در آن زمان ۲۳ ساله بود، در مصاحبه‌هایش اعلام کرد که شخصیت و روحیه جوان رضا او را مجذوب کرده و پیش از ازدواج اصلا نمی‌دانسته که او یک بازیگر مشهور است. تارا در سال‌های اخیر و با شدت گرفتن بیماری رویگری، همواره در کنار او بود، هرچند که در دوره‌ای شایعاتی مبنی بر اختلافات آن‌ها نیز به گوش می‌رسید.

     


    کیان ایرانی؛ شاه‌نقشی که جاودانه شد

    اگر بخواهیم به یکی از درخشان‌ترین بازی‌های تلویزیونی رضا رویگری اشاره کنیم، بدون شک نقش «کیان ابوعمره» در سریال مختارنامه در صدر لیست قرار می‌گیرد. داوود میرباقری با هوشمندی تمام، نقش سردار وفادار ایرانی را به رویگری سپرد. او با آن یال و کوپال و نگاه‌های نافذ، چنان پرقدرت ظاهر شد که مخاطب نمی‌توانست بازیگر دیگری را در آن لباس تصور کند.

    رویگری برای این نقش، اسب‌سواری و شمشیرزنی را به شکل حرفه‌ای دنبال کرد. بازی در مختارنامه برای او فراتر از یک نقش بود؛ او با کیان، به نوعی ادای دین به تاریخ و هویت ایرانی کرد و این نقش را به محبوب‌ترین کاراکتر کارنامه خود بدل نمود.

     


    علایق، فکت‌ها و ابعاد پنهان شخصیت

    • نقاش چیره‌دست: رویگری قبل از اینکه بازیگر شود، نقاش بود. او چندین نمایشگاه در ایران و خارج از کشور (از جمله آمریکا) برگزار کرده است. سبک نقاشی‌های او اغلب فیگوراتیو و با استفاده از رنگ‌های تند است.

  • عشق به ورزش: در جوانی بسیار ورزشکار بود و به بوکس و سوارکاری علاقه وافری داشت.

  • صدای خاص: بسیاری معتقدند صدای رضا رویگری پتانسیل بالایی در موسیقی راک داشت. او چندین آلبوم موسیقی از جمله «کازابلانکا» را منتشر کرد که با استقبال خوبی مواجه شد.

  • رک‌گویی: او به صراحت لهجه معروف است و همیشه در مصاحبه‌هایش بدون واهمه از شرایط مالی و گلایه‌هایش از مسئولین صحبت کرده است.


  • دوران بیماری و روزهای سخت خانه سالمندان

    متاسفانه از اواخر سال ۱۳۹۲، ورق برای این هنرمند برگشت. رضا رویگری دچار سکته مغزی شد که به دنبال آن بخشی از بدن او دچار فلج شد و تکلمش نیز با مشکل مواجه گردید. این بیماری باعث شد او سال‌ها از میادین هنری دور بماند و خانه‌نشین شود.

    در سال ۱۴۰۱، انتشار ویدئویی تلخ از او در خانه سالمندان کهریزک، جامعه هنری و مردم ایران را شوکه کرد. او در این ویدئو از وضعیت نامناسب خود و رها شدنش گلایه داشت. پس از این اتفاق، با پیگیری هنرمندان و مسئولین، وی به خانه‌ای شخصی منتقل شد تا تحت مراقبت‌های ویژه قرار گیرد. این دوران، یکی از غم‌انگیزترین فصول زندگی مردی بود که روزگاری با صدای رسایش لرزه بر اندام صحنه‌ها می‌انداخت.