بازار لوازم خانگی در بهمن ۱۴۰۴ به نقطه جوش رسیده، قیمتها از پاییز تا امروز ۶۰ تا ۱۰۰ درصد بالا رفته، به همین دلیل تقاضا تقریباً صفر شده. خانوادهها دیگر خرید نمیکنند؛ فقط تعمیر.
در همین نابسامانی، تولیدکنندگان قیمتها را مرحلهبهمرحله بالا بردهاند؛ در حالی که مواد اولیه را قبلا با دلار ۷۰ هزار تومانی خریدهاند و حالا کالا را با نرخ دلار ۱۳۰ هزار تومانی میفروشند. عرضه قطرهچکانی و فروش سبدی هم بازار را قفل کرده است.
نتیجه؟ بازار به سمت انحصار بیشتر میرود. چند برند بزرگ میمانند و مصرفکننده مجبور است قیمتهای نجومی را بپذیرد. خرید یک سبد کامل لوازم خانگی که چند سال پیش ۳۰ میلیون بود، حالا به ۳۵۰ تا ۶۰۰ میلیون رسیده است.
اگر واردات آزاد نشود و بازار رقابتی نشود بزرگترین قربانی این وضعیت مردم خواهند بود به خصوص زوجهای جوان.