هفت صبح| در ظاهر، درآمدهای مالیاتی بیش از ۴۰ درصد رشد کرده، اما این رشد نه از اصلاحات ساختاری یا مقابله با فرار مالیاتی، بلکه از بالا بردن نرخها و حذف معافیتها به دست آمده؛ یعنی فشار بیشتر بر کسبوکارهایی که همین حالا زیر بار هزینه انرژی، رکود و کاهش تقاضا خم شدهاند. در حالی که مالیات بر ثروت و داراییهای لوکس سهم ناچیزی دارد، بار اصلی مالیات همچنان روی دوش کارگران، کارمندان و بنگاههای کوچک است؛ کسانی که امکان فرار ندارند و درآمدشان شفاف است.
افزایش مالیات بر تولید و خدمات در نهایت به قیمت کالا، دستمزد و اشتغال منتقل میشود. نتیجه؟ کاهش قدرت خرید مردم، افت فروش بنگاهها، تعدیل نیرو و حتی تعطیلی کسبوکارها. این چرخه معیوب، فشار معیشتی را تشدید و شکاف طبقاتی را عمیقتر میکند.
در کنار اینها، نبود شفافیت در معافیتهای مالیاتی و حجم عظیم درآمدهای ازدسترفته نشان میدهد که ساختار مالیاتی همچنان ناعادلانه است. دولت بهجای اصلاح هزینههای خود و گرفتن مالیات از فعالیتهای غیرمولد، مسیر آسان اما مخرب را انتخاب کرده: فشار بر کسانی که بیش از همه زیر بار هزینههای زندگی خم شدهاند.
اگر این روند ادامه پیدا کند، نهتنها بنگاهها توان ادامه فعالیت را از دست میدهند، بلکه خانوادههایی که امروز با چند شغل فقط زنده میمانند، سال آینده با فشار سنگینتری روبهرو خواهند شد. بودجه ۱۴۰۵ بهجای آنکه راهحلی برای اقتصاد باشد، میتواند به حلقه جدیدی از فشار اقتصادی بر مردم و تولید تبدیل شود.