هفت صبح، محمود ذکاوت | میدانهای نبرد سهم مهمی در این رخداد دارند. در این جنگ اما میدان نبرد بسیار وسیع، متعدد و متکثر است؛ از تلآویو تا تهران، از دریای عمان تا خلیج فارس، از لبنان تا عراق همه درگیر نبرد شدهاند اما اینک میدانی جدید به این رستاخیز اضافه شده است: خیابانهای ایران. ملت ایران و اینجا در یاسوج زنان، رهبر یک قیام خیابانی شدهاند. بعد از افطار، گروه گروه، دسته دسته، مثنی و فرادی ملت راهی خیابانهای یاسوج میشوند.
بعد از نطقی کوتاه، نوحه و سوگواری و شعرخوانی حماسی، راهپیمایی شروع میشود. چیزی که بیش از همه توجه مرا جلب کرد حضور دختران و زنان در قیام خیابان است. قیامهای شبانه ملت را نمیتوان صرفا برای مقابله با نیروهای وطنی خصم معنا کرد. مردم فریاد انتقام سر میدهند. خروش و حضور آنها فقط پیوست میدان نبرد نیست. عین همراهی نیروهای دریایی و هوا فضای ایران است. موتور محرکه ارتش و سپاه ایران در برابر خصم است.
جنگ دوباره ما را احیا کرد. درست در لحظهای که فکر میکردند ایران شکسته شده، ققنوس برخاست و جهان متجاوزین را به آتش کشید. ایران هیچگاه چنین جنگی را تجربه نکرده اما عجیب آن است که مردم طوری عمل میکنند انگار سالهای سال است که در این نبرد حضور دارند. تاریخ چندهزارساله ما در خیابانهای ایران و میدانهای نبرد دوباره نمایان شد؛ تاریخ شکوه، مقاومت و پایداری. نیروی محرکه این نبرد سلاح نیست، بلکه ایمانی است که از خیابان به میدان کشیده شده است.
